Reconstitution avec les lunes de couleurs. C'est un graphisme très ancien mais il veut dire que l'âme du soleil vivant (la tête auréolée) traverse les cieux grâce aux rythmes du temps (le cheval), aux couleurs de l'arc en ciel (qui soulèvent le cheval), en passant par dessus les blessures (écrevisse) et le taureau de la mort et la mémoire. 100%.
Reconstitution avec les lunes de couleurs. C'est un graphisme très ancien mais il veut dire que l'âme du soleil vivant (la tête auréolée) traverse les cieux grâce aux rythmes du temps (le cheval), aux couleurs de l'arc en ciel (qui soulèvent le cheval), en passant par dessus les blessures (écrevisse) et le taureau de la mort et la mémoire. 100%.
Vase avec spirale emblématique du druidisme et deux croix préchrétiennes, Europe -3000 à -5000 ans.
Vase avec spirale emblématique du druidisme et deux croix préchrétiennes, Europe -3000 à -5000 ans.

 

     

   C' est bien de la Gaule que surgit le mythe de Jésus christ (IESUS), à travers l ancien culte du dieu AESUS, divinité de la renaissance du sang et gardien de la vie spirituelle après la mort.


 Voici quelques arguments :


D'abord il faut comprendre que le culte chrétien contient 12 apôtres, comme les 12 dieux de l'Olympe, les 12 signes connus dans beaucoup d'autre religions.

C'est un culte calculé sur les mêmes bases que les autres. 

Ces gens n'ont jamais vraiment existé. Il s'agit d'un agencement symbolique utilisant les chiffres sacrés. On le retrouve encore en Chine avec leur zodiaque où bien avec les signes astrologiques européens.

Tous ces cultes comportent les mêmes calculs.

C'est anormal. Et il y a une suite dans le temps, certaines de ces croyances en ayant remplacé d'autres.


*


La galilée était une partie de la palestine, qui fût fondée par les Philistins.


Galilée signifiant "cercle" en rapport avec les cercles de pierres mégalithiques sans doute.


*


L'obole est un terme utilise par les curés, c'est le nom d'une monnaie gauloise. La chrétienté est née en Gaule bien avant d'autres parties du monde.


*


Dans le langage gaulois antique, ce nom "Esus" (Esox), le saumon, signifiait : "le don de la vie", l'entreprise de quelque chose.

Nb:esox, exsos veut dire en ancien britonique:"la hache".


C'est un culte qui prend sa source dans la disposition du zodiaque.

Le poisson est situé neuf mois avant le solstice d'hivers, une gestation qui aboutit au premier jour de remonté du soleil dans le cycle annuel, c'est donc le culte de la gestation (mortuaire?), puis renaissance-ressurection du soleil.



*


En gaulois "Iassu" désigne un cheminement, toujours dans le sens d'entreprise, le "iésus" chrétien désigne "la voie".

Le Ésus du pilier des nautes est un ébrancheur qui fait la lumière.


*


D'aprés certains chercheurs, le galiléen aurait appartenu a une tribu d'origine gauloise, c'est a dire que les gens qui disent depuis des années que le personnage de Jésus était un gaulois ont sans doute raison entre parenthèses. Une simple étude comparative de langue devrait pouvoir le prouver où l'infirmer.

 


*

le clergé, au IVe siècle, aurait décidé de fixer la date de naissance de Jésus au 25 décembre, en se greffant sur une fête païenne. 


*

 

Le poisson fût le signe de reconnaissance des premiers chrétiens, hors c'est aussi l'animal qui symbolise la renaissance dans les eaux du temps du dieu Saumon, Esus chez les gaulois (esos).


 *


La cérémonie du baptême qui est celle de la purification et de la rennaissance provient également du culte des eaux présent en Gaule.

 

 *


Dire que les premiers chrétiens se réfugièrent dans les catacombes de Rome , c'est déjà une bêtise, je n'ai jamais entendu dire que la souris se réfugie dans le ventre du chat.

 

*



Les chemins de Compostelle eux même ont remplaçé les anciens chemins de processions des rites antiques axés sur la guérison et la position des astres. Ça a été prouvé. La coquille st Jacques est sans nul doutes une réminiscence de la vieille croyance en les océans des cieux.



*



Le taureau gaulois, Donnotarvos est encore représenté dans et à l extérieur des églises chrétiennes, taureau qui symbolise la noblesse génétique des races, ceci depuis le début. Celui ci est à la fin des temps, le gardien de la vie après la mort, la renaissance grâce à la filiation par le sang,  pouvoir dont Esus est devenu le représentant après avoir coupé l arbre de la vie éternelle pour en faire sa maison. Il semble au passage que le personnage soit destructeur de l'ancienne religion.

L'éternité promise par le dieu chrétien est également un parallèle avec le culte gaulois des eaux éternelles du temps.


 *


Le dieu de la lumière créationniste et temporelle, Lug, fait également partie des croyances chrétiennes à travers Lucifer, l'ange de lumière qui engendra  : le temps sur terre. C'est le temps de la création d'un monde.


 *


Le Cantalon gaulois est un pilier au dessus duquel est placé une corbeille des fruits offerte aux étoiles, c'est un lieu de chants rituels. Les catholiques ont gardé le pilier mais y ont installé une croix par dessus. On les trouve encore souvent aux croisés des chemins, ils servaient encore au début du siècle dernier de lieu de culte où les chants se faisaient entendre.


Nous savons aujourd'hui  que la plupart des églises chrétiennes furent construites exactement sur des sites appartenant au culte druidique.

Le pilier des nautes fût retrouvé sous la nef de l'eglise "notre dame", les nautes étants des mariniers, Ésus, le dieu a la hache est donc un charpentier.

 

*


Mais une chose en particulier prouve la filiation druidique à chrétienne, ce sont les paroles rapportées du fils de dieu.

Exemple : "vous ne mourrez pas car vous vivrez éternellement en moi".

Esus est effectivement le dieu qui incarne le temps éternelle (kernunos) dans lequel la renaissance de la spiritualité permet l immortalité.

 

*


La position de Jésus Christ durant son sacrifice et sa couronne d épines ressemble par beaucoups d'aspects à l'arbre-dieu Kernunos. Dieu gaulois du temps. Mais la ressemblance la plus frappante est celle du sacrifice soi disant pratiqué lors des cérémonies dédiées au dieu Esus.


*


Sur le vase gaulois actuellement exposé au Danemark on peut voir une femme (mori, la mort, qui signifie aussi la mer où finissent et commencent toutes les eaux, c'est une des expressions du culte des eaux du temps, druidique) qui tient dans ses bras un homme mort.

Il y a exactement la même image, la même position de la femme chez les chrétiens qui l'appelle Marie, la mère.


*


L'interprétation correcte du livre des révélations finira de vous convaincre, la religion chrétienne est née il y a 2000 ans sur les cendres du culte gaulois, elle y a pris la majeure partie de son dogme. Un auteur antique décris assez bien le culte du dieu Esus, lors des cérémonies, un cadavre ensanglanté est exposé dans un arbre, exactement le même genre de pratiques que représente le Christ sur sa croix. Une naissance sacrée dans la mort d'un être humain.

 

D'ailleurs, ce soucis d'immortalité de l'humain appartient en plein aux peuples gaulois, pour ceux-ci, la mort de l'âme n'existe pas, c'est juste une autre voie parmis d'autres sur les chemins du temps, on ne meurt pas vraiment, on empreinte une route-histoire différente qui éloigne vers un autre ailleurs pour renaître dans la même spiritualité tribale, c'est tout.


*

Reprenant le fil de la légende grecque, Zeus est le fils de Chronos, donc parallelement, Esus serais le fils de Kernunos et Jésus celui du Dieu temporel décris dans le livre des révélations. La réflexion est très cartésienne, ces probabilitée très soutenables.


*

Sur cette monnaie gauloise antérieure au christianisme, une croix. Chaque extrémité désigne la naissance, la jeunesse, la vie d'homme, et la mort. L'une d'entre elles est planté dans les lieux de culte chrétiens.     
Sur cette monnaie gauloise antérieure au christianisme, une croix. Chaque extrémité désigne la naissance, la jeunesse, la vie d'homme, et la mort. L'une d'entre elles est planté dans les lieux de culte chrétiens.

    Il existe des dizaines de signes de la filiation des deux religions qui devinrent ennemies. Un de ces parallèles réside dans la denomination de "brebis" des ouailles chrétiens, il faut savoir que le bélier (mâle meneur du troupeau) fait partie des animaux sacrés gaulois, c'est même précisément lui qui prête ses cornes au serpent créationniste qui engendre l'histoire. Serpent appartenant également aux croyances chrétiennes...............

L'église romaine persécuta notamment les druides accusés abusivement de sacrifices, elle qui provoqua plusieurs millions de morts depuis ses débuts, le mensonge et la violence chrétienne contrastent avec son dogme mais a toujours existé.


*


De plus, je tiens à faire remarquer que dans un communiqué officiel, l'église catholique a entériné le fait que le futur messie serait nécessairement decédé avant d'être reconnu par l'eglise. (C'est tellement plus pratique et maniable quand ça bouge plus)


*


Le pilier des nautes représentant Aesus fût retrouvé sous la cathedrale notre dame.

C'est une oeuvre caractéristique de la façon de construire une spiritualité en 4 phases  chez les compagnons du devoir.


*

L'autre nom du Dieu chrétien est Jéhovah, qui signifie "le voyage de la vie", autrement dit le voyage temporel de la vie, Kernunos est aussi le dieu temporel du chemin serpentant de l'histoire vitale de chacun.


*

L'église chrétienne rythme les travaux et les autres occupations humaines depuis 2000 ans grâce à l'heure que fournissent les clochers. C'est aussi une des faces du culte de Kernunos-Chronos.


Kernunos est l'arbre-dieu du temps qui est représenté sous la forme d'un arbre spirituel, l'architecture des églises imitent les arches formées par l'entrelacement des troncs et des branches qui abritaient les cérémoniels gaulois. Les frises végétales qui ornent les entrées sont d'origine antique, voir les monnaies gauloises.


Les niches qui abritent des statuettes existaient dans les arbres druidiques, il s'agit d'art abstrait.


Malgré ce qu'il semble, ce site n'est pas anti-chrétiens, il prend  la défense du druidisme.


Le dieu kernunos est noble pour les gaulois. Il était appellé "dis pater", celui qui transmet son sang et son esprit. La mémoire religieuse est représentée par Donnat, son animal représentatif sur terre est le taureau dans un arbre pour ce qui est de la spiritualité. Mais on retrouve Kernunos et le taureau sculptés dans les premières églises chrétiennes.

Sa présence divine dans le royaume du ciel se traduit par les constellations.

Il est indéniable que les philosophes gaulois sont à l'origine du culte chrétien. Pourquoi croire à une filiation juive qui ne possède en rien cette philosophie temporelle.

 Il parait probable que des prêtres celtes où maçonniques furent complices de cette orientation du culte de Aesus. D'ailleurs, seuls les druides celtes ne furent pas pourchassés par les romains, du moins ceux qui se firent des amis intéressés.

Une autre de ces orientations chrétiennes est présente par le fait que Kernunos fût remplacé comme dieu principal par Donn.

Donn dans le monde du dessus, Donnotarvos sur le monde du milieu, Aiduos dans le monde du dessous. Le nouveau Dis Pater qui incarne en fait la conservation de la mémoire du royaume divin.


*


D'ailleurs, en matière d'esprit particulier, une autre chose est à dénotée : l'esprit très pieu qui règne dans les églises chrétiennes offre un parallèle complet avec celui que dénotent les inscriptions votives laissées par les gaulois.


 *


 Les fêtes chrétiennes on lieu précisément aux mêmes dates des anciens cultes gaulois.

La censure forcenée pratiqué par les chrétiens pour tout ce qui concerne la culture gauloise est suffisamment belliqueuse pour ne pas y voir la crainte de voir resurgir la vérité des origines chrétiennes. Certain vont même jusqu'à nier l'existence de Vercingétorix........... c'est grave docteur!


*

Il existe un lien entre les douze apôtres et l'arc en ciel, c'est la rosace qui orne de nombreuses églises. Elle est une interprétation du cercle des quartes qui fut utilisé par les druides.

(voir le chapitre des druides pythagoriciens).


*


Moi ce qui m'a convaincu c'est cette phrase inscrite dans la pierre en gaulois il y a 2300 ans: " par Aesus, que je crache!".

Cracher et faire cracher était une méthode encore présente au moyen âge pour se débarrasser des ses humeurs, que l'on croyait responsable des maladies...

Aésus était donc un dieu guérisseur, un bucheron et donc un charpentier....ça vous rappelle quelqu'un?



Nb2: parmis tous les outils mythiques, il y a la hache du charpentier, du constructeur. Cette hache, vous la retrouverez en dépots dans certains lieux dédiés au culte gaulois. Vous la retrouverez également dans les mosaiques d'art abstrait, gauloises, superbes, dans les seuls mains d'Ésus aussi. Et vous la retrouverez également gravée en signe de dévotion sur un des piliers du cercle de pierre de stonehenge. C'est l'emblême des constructeurs.


Vous la retrouverez sur des blasons de l'époque médiévale, ainsi que sur des insignes et blasons de la république française au 21 èm siècle.


"Il n'y a qu'une seule réponse plausible qui puisse répondre a la question de la présence de cet insigne par delà les temps dans une région assez bien circonscrite, les compagnons du devoir où un organisme proche existaient déja il y a 4000 ans"


Nous savons que l'ébrancheur qui nettoie un tronc ne peut avoir que deux provenances professionnelles, celle des charpentiers qui préparent un tronc, où celle des tailleurs d'arbres fruitiers qui choisissent les bons rameaux et font tomber les excédents. Dans les deux cas il s'agit d'une préparation qui donne les fruits de l'avenir. Un simple bucheron antique coupe toujours le tronc à sa base et nettoie le tronc aprés.

Cette hache sur un bas relief divin est sacrée, et il n'y a que les charpentiers qui l'utilisent pour émonder les arbres, ils s'en servent pour que l'arbre pousse droit et forme la future poutre. Le tailleur agricole n'utilise que la vouge où la scie et les fagots sont préparés à la serpe.


Un charpentier donc ou au minimum quelqu'un qui travail le bois, c'est sa fonction principale.





Conclusion:


Il s'appelle Aésus, c'est un guérisseur, un charpentier, son effigie a été retrouvée dans la nef de la cathédrale notre dame, le sacrifice d'Aesus est décrit perché, attaché dans un arbre, ça fait beaucoup pour un hasard, d'autant qu'Aesus est connu en Gaule depuis des centaines d'années, que le nom "Iesus" n'apparait pas appartenir à aucune tribu juive, il y en eut d'autres sinon. Le terme est trés différend chez eux.

Pourquoi ce seul prénom connu appartenant a une seule personne là bas? Et pourquoi fût il courament utilisé dans les patronymes gaulois?


Il n'est plus un secret aujourd'hui que les mythes chretiens proviennent des histoires gauloises, celtes, nordiques...etc...

St michel, adam, lucivert...


Il serait bon pour tous que l'on se demande pourquoi ces mythes ne proviennent pas de récits romains.


En fait, c'est a Paris que fût créée la chrétienté, Lutèce.


Il y a deux mille ans de cela les romains envahirent les Gaules, il apprirent à connaitre ce peuple qui n'avait aucunnement peur de la mort. Ceci gràce à Ésus, divinité des batisseurs qui pérénisaient l'esprit d'une nation à travers ses constructions les plus solides. C'était l'éternité de l'âme d'un peuple qu'il représentait dans ses batis, l'ébrancheur qui continu a faire la lumière d'une civilisation pluri-millénaire en préparant l'arbre qui donnera la future construction.


Les romains, voyant qu'ils n'arriveraient pas à bout du caractère gaulois crucifièrent Ésus, ils crucifièrent un dieu pour les imprégner de cette peur mortifère, avoir le dessus sur eux.

 Le temps passa, on oublia la vérité et aujourd'hui elle ressurgit.


On a excavé le pilier des nautes représentant Ésus l'ébrancheur qui prépare sa poutre, un maitre charpentier qui travaille dans la vérité et la justesse, l'ébrancheur fait la lumière.

Voila ce que je pense vraiment.


Mais pourquoi les dirigeants de nos pays nous auraient ils caché un tel secret?

Parce que le messianisme, c'est l'assurance de vous transformer en moutons et pour eux c'est plus pratique à gérer. Ce n'est même pas un mauvais calcul, c'est juste un mensonge de plus. Vous vous nourricez de la venue d'un sauveur hypothétique pendant que eux se nourricent de vos espérances à vous. Vous ètes plus faciles à tondre, l'obscurantiste est un prédateur. On ne peut pas en vouloir aux chretiens d'avoir cru ce qu'on leur disait, d'autant que le christiannisme fût imposé par l'épée, on peut leur en vouloir d'avoir mené une campagne de denigrement contre la culture gauloise, cela dura 2000 ans.


"La vérité à la face du monde"

Nb: apres avoir beaucoup cherché, je pense que la situation du mot "ésus" il y a plusieurs millenaires de cela, fait qu'ils signifiait un changement, une ressurection, un ajout, une construction, une coupe avec le passé aussi, c'est a dire qu"esus" signifiait "avançée". Un coup de hache dans le temps immobile.

Zeus avait un comportement choquant, Isis saisissante, voir la sculpture de jésus est choquant, Aésus fait tomber les branches en tapant dessus avec sa hache, en assénant des chocs.

Le poisson surprend lorsqu'il a sauté hors de l'eau.


"ésus" en langue magique désigne donc "ce qui est principe d'action, choquant, c'est trés exactement le principe de "volontariat".

Dieu, le berger et le sacrifice du mouton..

Une histoire, juste une histoire. Celle de la naissance d'une religion.


Il était une fois un homme simple qui était berger.

Celui ci n'était maître de rien sinon de la transhumance de ses moutons.

Et puis un jour, aprés des milliers de marches, il se demanda pourquoi il faisait ça.

Il était le berger, celui qui était responsable du destin des brebis.

Et de temps en temps, il sacrifiait ces êtres qu'il voyait et qu'il aimait, qu'il protégeait pour pouvoir s'en nourrir, pour vivre lui même.

Il était le dieu unique de son troupeau, celui qui était responsable du destin de chacun.

C'est a ce moment là que le pauvre haire se fît dieu.

Un dieu unique et omnipotent.


Un être inhumain qui tuait au nom de sa puissance sans bornes.


Un être inhumain, dont l'existence meurtrière était nécessaire à l'existence de sa tribu.....


Il était devenu un guide.


Un homme dieu.


Un religieux.




Nb: ce berger c'est l'église catholique romaine, cet agniau sacrifié à contre coeur, c'était Ésus, et ce religieux c'est tous les autres moutons qui acceptent le sacrifice d'un des leurs pour nourrir l'église.


Il n'y a pas de bonne religion.


Chez les gaulois, le guide du troupeau, c'était un bélier combattif, géniteur, protecteur, guérisseur. Il n'y a jamais eut de berger sacrificateur avant que les romains n'en eussent besoin pour asservir les peuples.

 

 

 

 

 

 

AEsuS LE GAULOIS IS THE FOUNDING MYTH THAT WILL GENERATE THE ONE OF THE CHRISTIAN RELIGION. It is indeed from Gaul that the myth of Jesus Christ (IESUS) arises, through the ancient cult of the god AESUS, divinity of the rebirth of blood and guardian of spiritual life after death. Here are some arguments: Galilee was part of Palestine, which was founded by the Philistines. Galileo meaning "circle" in connection with the circles of megalithic stones no doubt. * The obol is a term used by the priests, it is the name of a Gallic currency. Christianity was born in Gaul long before other parts of the world. * In ancient Gallic language, this name "Esus" (Esox), the salmon, meant: "the gift of life", the undertaking of something. Nb: esox, exsos means in old british: "the ax". It is a cult that has its source in the disposition of the zodiac. The fish is located nine months before the winter solstice, a gestation which culminates in the first day of rising of the sun in the annual cycle, it is therefore the cult of gestation (mortuary?), Then rebirth-resurrection of the sun. * In Gallic "Iassu" indicates a journey, always in the sense of enterprise, the Christian "iesus" indicates "the way". The Esus of the nautical pillar is a delimber who sheds light. * According to some researchers, the Galilean would have belonged to a tribe of Gallic origin, that is to say that people who have been saying for years that the character of Jesus was a Gallic are undoubtedly right in parentheses. A simple comparative study of language should be able to prove it or invalidate it. * the clergy, in the 4th century, would have decided to fix the date of birth of Jesus to December 25, by grafting on a pagan festival. * The fish was the sign of recognition of the first Christians, except it is also the animal which symbolizes the rebirth in the waters of the time of the god Salmon, Esus among the Gauls (esos). * The ceremony of baptism which is that of purification and rebirth also comes from the worship of the waters present in Gaul. * To say that the first Christians took refuge in the catacombs of Rome is already nonsense, I have never heard that the mouse takes refuge in the belly of the cat. * The paths to Compostela themselves have replaced the old processional paths of ancient rites focused on healing and the position of the stars. It has been proven. The scallop shell is undoubtedly a reminiscence of the old belief in the oceans of the heavens. * The Gallic bull, Donnotarvos is still represented in and outside Christian churches, a bull which symbolizes the genetic nobility of the races, this from the beginning. This one is at the end of time, the guardian of life after death, rebirth thanks to filiation by blood, a power of which Esus became the representative after having cut down the tree of eternal life to make it his home. It seems in passing that the character is destroyer of the old religion. The eternity promised by the Christian god is also a parallel with the Gallic worship of the eternal waters of time. * The creationist and temporal god of light, Lug, is also part of Christian beliefs through Lucifer, the angel of light who begat: time on earth. It is the time of the creation of a world. * The Gallic Cantalon is a pillar above which is placed a basket of fruits offered to the stars, it is a place of ritual songs. The Catholics kept the pillar but installed a cross on it. They are still often found at crossroads, they were still used at the beginning of the last century as a place of worship where songs were heard. We know today that most Christian churches were built exactly on sites belonging to the Druidic cult. The pillar of the nauticals was found under the nave of the "Notre Dame" church, the nauts being mariners, Esus, the god with the ax is therefore a carpenter. * But one thing in particular proves the Druidic to Christian descent, and these are the words reported by the son of God. Example: "you will not die because you will live eternally in me". Esus is indeed the god who embodies eternal time (kernunos) in which the rebirth of spirituality enables immortality. * The position of Jesus Christ during his sacrifice and his crown of thorns resembles in many ways the tree-god Kernunos. Gallic god of time. But the most striking resemblance is that of the so-called sacrifice performed during ceremonies dedicated to the god Esus. * On the Gallic vase currently exhibited in Denmark we can see a woman (mori, death, which also means the sea where all waters end and begin, it is one of the expressions of the worship of the waters of time,druidic) who holds a dead man in his arms. There is exactly the same image, the same position of the woman among Christians who call her Mary, the mother. * The correct interpretation of the book of revelations will eventually convince you, the Christian religion was born 2000 years ago from the ashes of the Gallic cult, it took most of its dogma there. An ancient author describes the cult of the god Esus quite well, during ceremonies a bloody corpse is displayed in a tree, exactly the same kind of practices that Christ represents on his cross. A sacred birth in the death of a human being. Moreover, this concern for the immortality of the human belongs in full to the Gallic peoples, for them, the death of the soul does not exist, it is just another way among others on the roads time, we do not really die, we imprint a different path-history that leads away to another elsewhere to be reborn in the same tribal spirituality, that's all. * Taking up the thread of Greek legend, Zeus is the son of Chronos, so at the same time, Esus would be the son of Kernunos and Jesus that of the temporal God described in the book of revelations. The reflection is very Cartesian, these probabilities very sustainable. * On this Gallic coin prior to Christianity, a cross. Each end designates birth, youth, human life, and death. One of them is planted in Christian places of worship. On this Gallic coin prior to Christianity, a cross. Each end designates birth, youth, human life, and death. One of them is planted in Christian places of worship. There are dozens of signs of the filiation of the two religions which became enemies. One of these parallels lies in the denomination of "sheep" of the Christian flocks, it should be known that the ram (male leader of the flock) is one of the Gallic sacred animals, it is even precisely he who lends his horns to the creationist snake which engenders the story. Snake also belonging to Christian beliefs ............... The Roman church persecuted in particular the druids accused improperly of sacrifices, it which caused several million deaths since its beginnings, the lie and the Christian violence contrast with its dogma but has always existed. * In addition, I would like to point out that in an official statement, the Catholic Church endorsed the fact that the future messiah would necessarily have died before being recognized by the Church. (It's so much more practical and manageable when things move more) * The nautical pillar representing Aesus was found under the Notre Dame cathedral. It is a characteristic work of how to build a spirituality in 4 phases in the companions of duty. * The other name of the Christian God is Jehovah, which means "the journey of life", in other words the temporal journey of life, Kernunos is also the temporal god of the winding path of the vital history of each one. * The Christian church has given rhythm to work and other human occupations for 2000 years thanks to the time provided by the bell towers. It is also one of the faces of the cult of Kernunos-Chronos. Kernunos is the tree-god of time which is represented in the form of a spiritual tree, the architecture of the churches imitates the arches formed by the interweaving of the trunks and the branches which sheltered the Gallic ceremonies. The plant friezes that adorn the entrances are of ancient origin, see the Gallic coins. The niches which shelter statuettes existed in the Druidic trees, it is abstract art. Despite what it seems, this site is not anti-Christian, it defends Druidism. The god kernunos is noble for the Gauls. He was called "dis pater", the one who transmits his blood and his spirit. Religious memory is represented by Donnat, his representative animal on earth is the bull in a tree in terms of spirituality. But we find Kernunos and the bull sculpted in the first Christian churches. His divine presence in the kingdom of heaven is reflected in the constellations. It is undeniable that the Gallic philosophers are at the origin of Christian worship. Why believe in a Jewish parentage that does not have this temporal philosophy in any way? It seems probable that Celtic or Masonic priests were complicit in this orientation of the cult of Aesus. Moreover, only the Celtic druids were not hunted down by the Romans, at least those who made interested friends. Another of these Christian orientations is present by the fact that Kernunos was replaced as main god by Donn. Donn in the world above, Donnotarvos in the middle world, Aiduos in the world below. The new Dis Pater which in fact embodies the preservation of the memory of the divine realm. * Moreover, in mmatter of particular spirit, another thing is to be noted: the very pious spirit which reigns in the Christian churches offers a complete parallel with that which denote the votive inscriptions left by the Gallic ones. * The Christian festivals take place precisely on the same dates of the ancient Gallic cults. The frenzied censorship practiced by Christians for everything concerning Gallic culture is sufficiently belligerent not to see in it the fear of seeing the truth of Christian origins resurface. Some even go so far as to deny the existence of Vercingetorix ........... it's serious doctor! * There is a link between the twelve apostles and the rainbow, it is the rose window that adorns many churches. It is an interpretation of the circle of fourths which was used by the Druids. (see the chapter of the Pythagorean Druids). * Me what convinced me is this sentence inscribed in the stone in Gallic 2300 years ago: "by Aesus, that I spit!". Spitting and making people spit was a method still present in the Middle Ages to get rid of one's moods, which were believed to be responsible for diseases ... Aesus was therefore a healing god, a lumberjack and therefore a carpenter .... does that remind you of someone? Nb2: among all the mythical tools, there is the ax of the carpenter, the builder. This ax, you will find it in deposits in certain places dedicated to the Gallic worship. You will also find it in the mosaics of abstract art, Gallic, superb, in the only hands of Esus too. And you will also find it engraved as a sign of devotion on one of the pillars of the stonehenge stone circle. It is the emblem of the manufacturers. You will find it on coats of arms from medieval times, as well as on badges and coats of arms of the French Republic in the 21 st century. "There is only one plausible answer that can answer the question of the presence of this badge beyond the times in a fairly well defined region, the companions of duty where a nearby organism already existed 4000 years ago. " We know that the lopper who cleans a trunk can only have two professional origins, that of the carpenters who prepare a trunk, or that of the fruit tree cutters who choose the right branches and drop the surpluses. In both cases it is a preparation which gives the fruits of the future. A simple antique lumberjack always cuts the trunk at its base and cleans the trunk afterwards. This ax on a divine low relief is sacred, and it is only the carpenters who use it to prune the trees, they use it so that the tree grows straight and forms the future beam. The agricultural tailor only uses the vouge where the saw and the fagots are prepared with a billhook. A carpenter, therefore, or at least someone who works with wood, is his main function. Conclusion: His name is Aesus, he is a healer, a carpenter, his effigy was found in the nave of Notre Dame cathedral, the sacrifice of Aesus is described perched, tied in a tree, that's a lot for a coincidence, all the more so as Aesus has been known in Gaul for hundreds of years, as the name "Iesus" does not appear to belong to any Jewish tribe, there were others if not. The term is very controversial among them. Why this only known first name belonging to only one person there? And why was it commonly used in Gallic surnames? It is no longer a secret today that Christian myths originate from Gallic, Celtic, Nordic stories ... etc ... St michel, adam, lucivert ... It would be good for all to wonder why these myths do not come from Roman accounts. In fact, it was in Paris that Christianity, Lutetia, was created. Two thousand years ago, the Romans invaded the Gauls, they learned to know this people who had no fear of death. This thanks to Esus, divinity of the builders who perpetuated the spirit of a nation through its most solid constructions. It was the eternity of the soul of a people that he represented in his buildings, the delimber who continues to shed light on a multi-millennial civilization by preparing the tree which will give the future construction. The Romans, seeing that they would not come to the end of the Gallic character crucified Esus, they crucified a god to imbue them with this deadly fear, to gain the upper hand over them. Time passed, we forgot the truth and today it resurfaces. We have excavated the pillar of the nautes representing Esus the delimber who prepares his beam, a master carpenter who works in truth and justice, the delimber makes the light. This is what I really think. But why would the leaders of our countries have kept such a secret from us? Because messianism is the assurance of turning you into sheep and for them it is more practical to manage. It's not even a miscalculation, it's just one more lie. You feed on the coming of a hypothetical savior while they feed off your hopes. You are easier to mow, the obscurantist is a predator. We can not blame Christians for believing what we told them, especially as Christianity was imposed by the sword, we can blame them for having led a campaign of denigration against Gallic culture, it lasted 2000 years. "The truth in the face of the world" Nb: after having searched a lot, I think that the situation of the word "esus" several millennia ago, means that they meant a change, a resurection, an addition, a construction, a cut with the past too, c is to say that "esus" meant "advanced". A blow of an ax in still time. Zeus had a shocking behavior, Isis gripping, to see the sculpture of jesus is shocking, Aesus makes the branches fall by hitting on them with his ax, by striking shocks. The fish surprises when it has jumped out of the water. "Jesus" in the magic language thus designates "what is principle of action, shocking, it is very exactly the principle of" voluntary service ". God, the Shepherd and the sacrifice of the sheep. A story, just a story. That of the birth of a religion. Once upon a time there was a simple man who was a shepherd. This one was master of nothing except the transhumance of his sheep. And then one day, after thousands of steps, he wondered why he was doing this. He was the Shepherd, the one responsible for the fate of the sheep. And from time to time, he sacrificed these beings that he saw and that he loved, that he protected in order to be able to feed on them, to live himself. He was the unique god of his flock, the one who was responsible for the fate of each. It was at this moment that the poor haire became god. A unique and omnipotent god. An inhuman being who killed in the name of his boundless power. An inhuman being, whose murderous existence was necessary for the existence of his tribe ..... He had become a guide. A man god. A religious person. NB: this shepherd is the Roman Catholic Church, this agniau sacrificed reluctantly, it was Esus, and this religious is all the other sheep who accept the sacrifice of one of their own to feed the church. There is no such thing as a good religion. Among the Gauls, the guide of the herd was a fighting ram, progenitor, protector, healer. There was never a shepherd priest before the Romans needed them to enslave the people.

 

 

 

 

 

Russe

 

 

 

AEsuS LE GAULOIS ЯВЛЯЕТСЯ ОСНОВНЫМ МИФОМ, КОТОРЫМ ПОРОЧИТ ЕГО ХРИСТИАНСКАЯ РЕЛИГИЯ. Действительно, именно в Галлии миф об Иисусе Христе (ИЕСУС) возник благодаря древнему культу бога АЕСУСА, божественности возрождения крови и хранителя духовной жизни после смерти. Вот несколько аргументов: Галилея была частью Палестины, основанной филистимлянами. Галилей, несомненно, означает «круг» в связи с кругами из мегалитических камней. * Оболь - термин, используемый жрецами, это название галльской валюты. Христианство зародилось в Галлии задолго до других частей света. * На древнегалльском языке это имя «Эсус» (Эсокс), лосось, означало: «дар жизни», то есть выполнение чего-либо. Nb: esox, exsos означает на старобританском языке: «топор». Это культ, берущий свое начало в зодиакальном расположении. Рыба находится за девять месяцев до зимнего солнцестояния, период созревания, кульминацией которого является первый день восхода солнца в годовом цикле, поэтому это культ беременности (морг?), Затем возрождение-воскресение солнца. * В галльском «Яссу» означает путешествие, всегда в смысле предприятия, христианское «iesus» указывает «путь». Esus морской колонны - это сучкорез, проливающий свет. * По мнению некоторых исследователей, галилеяне принадлежали к племени галльского происхождения, то есть люди, которые годами говорили, что Иисус был галльцем, несомненно, правы в скобках. Простое сравнительное изучение языка должно подтвердить или опровергнуть это. * духовенство в 4 веке решило бы зафиксировать дату рождения Иисуса на 25 декабря, сделав прививку на языческом празднике. * Рыба была знаком признания первых христиан, за исключением того, что это также животное, которое символизирует возрождение в водах времен бога Лосося, Эсуса среди галлов (esos). * Церемония крещения, которая является церемонией очищения и возрождения, также происходит от поклонения водам, присутствующим в Галлии. * Сказать, что первые христиане укрылись в катакомбах Рима, уже нонсенс, я никогда не слышал, чтобы мышь укрывалась в животе кошки. * Сами пути к Компостеле заменили старые процессии древних обрядов, ориентированных на исцеление и положение звезд. Это было доказано. Раковина морского гребешка, несомненно, является воспоминанием о давней вере в небесные океаны. * Галльский бык Доннотарвос все еще представлен в христианских церквях и за их пределами, бык, который с самого начала символизирует генетическое благородство рас. Это в конце времен, хранитель жизни после смерти, возрождения через кровное родство, силу, представителем которой стал Эсус после того, как срубил дерево вечной жизни, сделав его своим домом. Попутно кажется, что персонаж разрушитель старой религии. Вечность, обещанная христианским богом, также является параллелью с галльским поклонением вечным водам времени. * Креационистский и временный бог света, Луг, также является частью христианских верований через Люцифера, ангела света, который породил время на земле. Пришло время сотворения мира. * Галльский канталон - это колонна, над которой помещена корзина с фруктами, предложенная звездам, это место ритуальных песнопений. Католики сохранили столб, но установили на нем крест. Их до сих пор часто можно встретить на перекрестках, они еще использовались в начале прошлого века как место поклонения, где звучали песни. Сегодня мы знаем, что большинство христианских церквей были построены именно на местах, принадлежащих культу друидов. Колонна мореплавателей была найдена под нефом церкви «Нотр-Дам», морские моряки были мореплавателями, Эсус, бог с топором, следовательно, был плотником. * Но одна вещь, в частности, доказывает происхождение друидов к христианам, и это слова, сказанные Сыном Божьим. Пример: «ты не умрешь, потому что будешь жить во мне вечно». Эсус действительно является богом, олицетворяющим вечное время (kernunos), в котором возрождение духовности делает возможным бессмертие. * Положение Иисуса Христа во время его жертвоприношения и его терновый венец во многом напоминает бога дерева Кернуноса. Галльский бог времени. Но наиболее поразительным сходством является так называемое жертвоприношение, совершаемое во время церемоний, посвященных богу Эсусу. * На галльской вазе, выставленной в настоящее время в Дании, мы можем увидеть женщину (mori, смерть, что также означает море, где все воды заканчиваются и начинаются, это одно из проявлений поклонения водам времени,друид), который держит на руках мертвеца. Точно такой же образ, такое же положение женщины среди христиан, называющих ее Марией, матерью. * Правильная интерпретация книги откровений в конце концов убедит вас, что христианская религия родилась 2000 лет назад из пепла галльского культа, она переняла там большую часть своих догм. Один древний автор довольно хорошо описывает культ бога Эсуса, во время церемоний на дереве выставляют окровавленный труп, точно такие же практики, которые Христос изображает на своем кресте. Священное рождение в смерти человека. Более того, эта забота о бессмертии человека в полной мере принадлежит галльским народам, для них смерти души не существует, это просто еще один путь среди других на дорогах времени, мы на самом деле не умираем, мы отпечатываем другой путь-история, который ведет в другое место, чтобы переродиться в той же племенной духовности, вот и все. * Продолжая греческую легенду, Зевс является сыном Хроноса, поэтому в то же время Есус будет сыном Кернуна, а Иисуса - сыном временного Бога, описанного в книге откровений. Отражение очень декартово, эти вероятности очень устойчивы. * На этой галльской монете до христианства изображен крест. Каждый конец обозначает рождение, юность, человеческую жизнь и смерть. Один из них высаживают в христианских местах отправления культа. На этой галльской монете до христианства изображен крест. Каждый конец обозначает рождение, юность, человеческую жизнь и смерть. Один из них высаживают в христианских местах отправления культа. Есть десятки признаков родства двух религий, ставших врагами. Одна из этих параллелей заключается в наименовании «овец» христианского стада, следует знать, что баран (самец вожака стада) - одно из священных галльских животных, даже именно он одалживает свои рога креационистская змея, которая порождает эту историю. Змея тоже принадлежала к христианским верованиям ............... Римская церковь преследовала, в частности, друидов, оскорбительно обвиняемых в жертвоприношениях, что привело к нескольким миллионам смертей с момента своего возникновения, ложь и христианское насилие контрастируют с ее догмой, но существовали всегда. * Кроме того, я хотел бы указать, что в официальном заявлении Католическая церковь подтвердила тот факт, что будущий мессия обязательно умер бы до того, как его признала бы Церковь. (Это намного практичнее и управляемее, когда все движется больше) * Морская колонна, изображающая Эза, была найдена под собором Парижской Богоматери. Это характерная работа о том, как построить духовность в 4 этапа в товарищах по долгу. * Другое имя христианского Бога - Иегова, что означает «путешествие жизни», другими словами временное путешествие жизни. Кернунос также является временным богом извилистого пути жизненной истории каждого из них. * Христианская церковь на протяжении 2000 лет придала ритм работе и другим занятиям людей благодаря времени, предоставленному колокольнями. Это также одно из лиц культа Кернуноса-Хроноса. Кернунос - древовидный бог времени, представленный в виде духовного дерева, архитектура церквей имитирует арки, образованные переплетением стволов и ветвей, которые укрывали галльские церемонии. Растительные фризы, украшающие входы, имеют древнее происхождение, см. Галльские монеты. Ниши, в которых укрывались статуэтки, существовали на деревьях друидов, это абстрактное искусство. Несмотря на то, что кажется, этот сайт не является антихристианским, он защищает друидизм. Бог кернунос благороден для галлов. Его называли диспатером, тем, кто передает свою кровь и свой дух. Религиозная память представлена Доннатом, его представительное животное на земле - бык на дереве с точки зрения духовности. Но мы находим Кернуноса и быка, вырезанными в первых христианских церквях. Его божественное присутствие в Царстве Небесном отражается в созвездиях. Нельзя отрицать, что галльские философы в начале христианского богослужения. Зачем верить в еврейское происхождение, которое никак не придерживается этой светской философии? Кажется вероятным, что кельтские или масонские священники были замешаны в этой ориентации культа Эзуса. Более того, римляне не преследовали только кельтских друидов, по крайней мере, тех, кто приобрел заинтересованных друзей. Другая из этих христианских ориентаций представлена тем фактом, что Кернунос в качестве главного бога заменил Донн. Донн в мире наверху, Доннотарвос в среднем мире, Айдуос в мире внизу. Новый Dis Pater, который на самом деле олицетворяет сохранение памяти о божественном царстве. * Более того, в mСледует отметить еще одну вещь: очень благочестивый дух, царящий в христианских церквях, предлагает полную параллель с тем, что обозначают вотивные надписи, оставленные галльскими. * Христианские праздники проходят точно в те же даты, что и древние галльские культы. Бешеная цензура, практикуемая христианами в отношении всего, что касается галльской культуры, достаточно воинственна, чтобы не видеть в ней страха вновь увидеть истину о христианском происхождении. Некоторые даже зашли так далеко, что отрицали существование Верцингеторикса ........... это серьезный доктор! * Есть связь между двенадцатью апостолами и радугой, это окно-роза, украшающее многие церкви. Это интерпретация круга четвертей, который использовался друидами. (см. главу о пифагорейских друидах). * Что убедило меня, так это фраза, начертанная на камне на галльском языке 2300 лет назад: «Клянусь Эзусом, я плюю!». Плевание и плевание было методом, который все еще существовал в средние века, чтобы избавиться от его настроения, которое, как считалось, было причиной болезней ... Следовательно, Эсус был богом исцеления, лесорубом и, следовательно, плотником ... это вам кого-то напоминает? Nb2: среди всех мифических орудий есть топор плотника, строителя. Этот топор вы найдете в отложениях в определенных местах, посвященных галльскому культу. Вы также найдете это в мозаиках абстрактного искусства, галльского, превосходного, тоже в единственных руках Esus. И вы также найдете его выгравированным в знак преданности на одной из колонн каменного круга Стоунхенджа. Это эмблема производителей. Вы найдете его на гербах средневековья, а также на значках и гербах Французской Республики в 21 веке. «Есть только один правдоподобный ответ, который может ответить на вопрос о наличии этого значка вне времени в довольно четко определенной области, товарищах по службе, где соседний организм уже существовал 4000 лет назад». Мы знаем, что сучкорез, который чистит ствол, может иметь только два профессиональных происхождения: плотник, который подготавливает ствол, или резчик фруктовых деревьев, который выбирает правильные ветви и сбрасывает излишки. В обоих случаях это препарат, дающий плоды будущего. Простой старинный дровосек всегда разрезает ствол у основания, а потом чистит ствол. Этот топор на божественном невысоком рельефе священен, и только плотники используют его для обрезки деревьев, они используют его, чтобы дерево росло прямо и образовывало будущий брус. Портной-земледелец использует только вуг, где пила и пидор готовятся с помощью секач. Поэтому плотник или, по крайней мере, тот, кто работает с деревом, является его основной функцией. Заключение: Его зовут Эсус, он целитель, плотник, его чучело было найдено в нефе собора Нотр-Дам, жертвоприношение Эзуса описано сидящим, привязанным к дереву, это много для совпадения, тем более что Эсус был известен в Галлии на протяжении сотен лет, поскольку имя «Исус», похоже, не принадлежит какому-либо еврейскому племени, если не было, то были и другие. Этот термин среди них очень противоречивый. Почему это единственное известное имя, принадлежащее только одному человеку? И почему он обычно использовался в галльских фамилиях? Сегодня уже не секрет, что христианские мифы происходят из галльских, кельтских, нордических историй ... и т. Д. Сен-мишель, адам, люцивер ... Всем было бы хорошо поинтересоваться, почему эти мифы не происходят из римских источников. Фактически, именно в Париже было создано христианство, Лютеция. Две тысячи лет назад римляне вторглись в Галлии, они узнали этот народ, который не боялся смерти. Это благодаря Эсусу, божественности строителей, которые увековечили дух нации через ее самые прочные постройки. Это была вечность души народа, которого он представлял в своих зданиях, сучкорез, который продолжает проливать свет на многомилленовую цивилизацию, подготавливая дерево, которое даст будущее строительство. Римляне, видя, что они не дойдут до конца галльского персонажа, распятого Эсуса, они распяли бога, чтобы вселить в них этот смертельный страх, чтобы одолеть их. Прошло время, мы забыли правду, и сегодня она всплывает на поверхность. Мы раскопали колонну наутов, представляющую Эсуса, сучьевщика, который подготавливает свой бревно, мастера-плотника, который работает правдиво и справедливо, срезчик сучьев создает свет. Я действительно так думаю. Но почему руководители наших стран скрывали от нас такую тайну? Потому что мессианизм - это гарантия превращения вас в овец, и им удобнее управлять. Это даже не просчет, это еще одна ложь. Вы питаетесь приходом гипотетического спасителя, а они питаются вашими надеждами. Тебя легче косить, мракобес - хищник. Мы не можем обвинять христиан в том, что они верят тому, что мы им говорили, тем более, что христианство было навязано мечом, мы можем обвинить их в том, что они вели кампанию очернения галльской культуры, которая длилась 2000 лет. «Истина перед лицом мира» Nb: после долгих поисков я думаю, что ситуация со словом «esus» несколько тысячелетий назад означает, что они означали изменение, возрождение, добавление, построение, разрез с прошлым тоже, c - значит сказать что «esus» означает «продвинутый». Удар топора в еще раз. Зевс вел себя шокирующе, Исида сжимала, видя, что скульптура Иисуса шокирует, Эзус заставляет ветви падать, ударяя по ним своим топором, поражая сотрясениями. Рыба удивляется, когда выпрыгивает из воды. «Иисус» на магическом языке, таким образом, обозначает «принцип действия, шокирующий, это очень точно принцип« добровольного служения ». Бог, пастырь и жертва овец. Рассказ, просто рассказ. Рождение религии. Жил-был простой пастух. Этот не владел ничем, кроме отгонного выпаса своих овец. И вот однажды, после тысячи шагов, он задумался, зачем он это делает. Он был пастырем, ответственным за судьбу овец. И время от времени он приносил в жертву этих существ, которых он видел и которых любил, которых он защищал, чтобы иметь возможность питаться ими, чтобы жить самим. Он был уникальным богом своей паствы, ответственным за судьбу каждого. Именно в этот момент бедняжка стала богом. Уникальный и всемогущий бог. Нечеловеческое существо, убившее во имя своей безграничной силы. Нечеловеческое существо, чье убийственное существование было необходимо для существования его племени ... Он стал проводником. Человек-бог. Религиозный человек. NB: этот пастырь - Римско-католическая церковь, этот агниау приносил жертвы неохотно, это был Эсус, а этот религиозный - все остальные овцы, которые принимают жертву одной из своих, чтобы накормить церковь. Хорошей религии не бывает. У галлов проводником стада был боевой баран, прародитель, защитник, целитель. Не было пастырского священника до того, как римлянам понадобились они для порабощения людей.

 

 

 

 

 

Grec

 

AEsuS LE GAULOIS ΕΙΝΑΙ Ο ΜΥΘΟΣ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ που θα δημιουργήσει έναν από τους χριστιανούς θρησκείας. Είναι όντως από τον Γαλατό που ο μύθος του Ιησού Χριστού (IESUS) προκύπτει, μέσω της αρχαίας λατρείας του θεού AESUS, θεότητα της αναγέννησης του αίματος και φύλακας της πνευματικής ζωής μετά το θάνατο. Ακολουθούν ορισμένα επιχειρήματα: Η Γαλιλαία ήταν μέρος της Παλαιστίνης, η οποία ιδρύθηκε από τους Φιλισταίους. Το Galileo σημαίνει "κύκλος" σε σχέση με τους κύκλους των μεγαλιθικών πετρών χωρίς αμφιβολία. * Το όμπολ είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται από τους ιερείς, είναι το όνομα ενός γαλλικού νομίσματος. Ο Χριστιανισμός γεννήθηκε στη Γαλατία πολύ πριν από άλλα μέρη του κόσμου. * Στην αρχαία γαλλική γλώσσα, αυτό το όνομα "Esus" (Esox), ο σολομός, σήμαινε: "το δώρο της ζωής", την ανάληψη κάτι. Nb: esox, exsos σημαίνει στα παλιά βρετανικά: "το τσεκούρι". Είναι μια λατρεία που έχει την πηγή της στη διάθεση του ζωδιακού κύκλου. Το ψάρι βρίσκεται εννέα μήνες πριν από το χειμερινό ηλιοστάσιο, μια κυοφορία που κορυφώνεται με την πρώτη ημέρα της ανάδυσης του ήλιου στον ετήσιο κύκλο, επομένως είναι η λατρεία της κύησης (νεκροτομείο;), Στη συνέχεια η αναγέννηση-ανάσταση του ήλιου. * Στο Γαλλικό «Iassu» δηλώνει ένα ταξίδι, πάντα με την έννοια της επιχειρηματικότητας, ο Χριστιανός «Ιησούς» δείχνει «τον δρόμο». Το Esus του ναυτικού πυλώνα είναι ένας οριοθέτης που ρίχνει φως. * Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, οι Γαλιλαίοι θα ανήκαν σε μια φυλή Γαλλικής προέλευσης, δηλαδή ότι οι άνθρωποι που λένε εδώ και χρόνια ότι ο χαρακτήρας του Ιησού ήταν Γαλατικός είναι αναμφίβολα σωστοί σε παρενθέσεις. Μια απλή συγκριτική μελέτη της γλώσσας πρέπει να είναι σε θέση να την αποδείξει ή να την ακυρώσει. * ο κληρικός, τον 4ο αιώνα, θα είχε αποφασίσει να καθορίσει την ημερομηνία γέννησης του Ιησού έως τις 25 Δεκεμβρίου, εμβολιάζοντας ένα ειδωλολατρικό πανηγύρι. * Το ψάρι ήταν το σημάδι αναγνώρισης των πρώτων χριστιανών, εκτός από το ζώο που συμβολίζει την αναγέννηση στα νερά της εποχής του θεού Σολομού, του Έσου ανάμεσα στους Γαλάτες. * Η τελετή του βαπτίσματος που είναι εκείνη του εξαγνισμού και της αναγέννησης προέρχεται επίσης από τη λατρεία των νερών που υπάρχουν στο Γαλάτ. * Το να πω ότι οι πρώτοι Χριστιανοί κατέφυγαν στις κατακόμβες της Ρώμης είναι ήδη ανοησία, δεν έχω ακούσει ποτέ ότι το ποντίκι καταφεύγει στην κοιλιά της γάτας. * Τα μονοπάτια προς την Κομποστέλα έχουν αντικαταστήσει τις παλιές πομπές των αρχαίων τελετών που επικεντρώνονται στη θεραπεία και τη θέση των αστεριών. Έχει αποδειχθεί. Το κέλυφος των οστράκων αναμφίβολα θυμίζει την παλιά πίστη στους ωκεανούς των ουρανών. * Ο γαλλικός ταύρος, ο Donnotarvos εξακολουθεί να εκπροσωπείται εντός και εκτός των χριστιανικών εκκλησιών, ένας ταύρος που συμβολίζει τη γενετική ευγένεια των φυλών, αυτό από την αρχή. Αυτό είναι στο τέλος του χρόνου, ο φύλακας της ζωής μετά το θάνατο, η αναγέννηση μέσω της διαπότισης από το αίμα, μια δύναμη της οποίας ο Έσου έγινε αντιπρόσωπος αφού έκοψε το δέντρο της αιώνιας ζωής για να το κάνει το σπίτι του. Φαίνεται εκ των προτέρων ότι ο χαρακτήρας είναι καταστροφικός της παλιάς θρησκείας. Η αιωνιότητα που υποσχέθηκε ο Χριστιανός θεός είναι επίσης παράλληλη με τη Γαλλική λατρεία των αιώνων νερών του χρόνου. * Ο δημιουργιστικός και χρονικός θεός του φωτός, ο Lug, είναι επίσης μέρος των χριστιανικών πεποιθήσεων μέσω του Lucifer, του αγγέλου του φωτός που γεννήθηκε: ο χρόνος στη γη. Είναι η ώρα της δημιουργίας ενός κόσμου. * Το Gallic Cantalon είναι ένας πυλώνας πάνω από τον οποίο τοποθετείται ένα καλάθι με φρούτα που προσφέρονται στα αστέρια, είναι ένας τόπος τελετουργικών τραγουδιών. Οι Καθολικοί κράτησαν τον πυλώνα αλλά εγκατέστησαν ένα σταυρό πάνω του. Βρίσκονται συχνά σε σταυροδρόμι, εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται στις αρχές του περασμένου αιώνα ως τόπος λατρείας όπου ακούστηκαν τραγούδια. Γνωρίζουμε σήμερα ότι οι περισσότερες χριστιανικές εκκλησίες χτίστηκαν ακριβώς σε τοποθεσίες που ανήκουν στη Δρυϊκή λατρεία. Ο πυλώνας των ναυτικών βρέθηκε κάτω από τον κλίτη της εκκλησίας της Νοτρ Νταμ, ενώ οι καρύδες είναι ναυτικοί, ο Έσου, ο θεός με το τσεκούρι είναι επομένως ξυλουργός. * Αλλά ένα πράγμα αποδεικνύει ιδιαίτερα το Δρουβιδικό στη χριστιανική καταγωγή, και αυτές είναι οι λέξεις που ανέφερε ο γιος του Θεού. Παράδειγμα: "δεν θα πεθάνεις γιατί θα ζήσεις αιώνια μέσα μου". Ο Esus είναι πράγματι ο θεός που ενσωματώνει τον αιώνιο χρόνο (kernunos) στον οποίο η αναγέννηση της πνευματικότητας επιτρέπει την αθανασία. * Η θέση του Ιησού Χριστού κατά τη θυσία του και το στεφάνι του από αγκάθια μοιάζει με πολλούς τρόπους ο θεός του δέντρου Kernunos. Γαλλικός θεός του χρόνου. Αλλά η πιο εντυπωσιακή ομοιότητα είναι αυτή της λεγόμενης θυσίας που έγινε κατά τελετές αφιερωμένες στον θεό Esus. * Στο γαλλικό αγγείο που εκτίθεται σήμερα στη Δανία μπορούμε να δούμε μια γυναίκα (mori, θάνατος, που σημαίνει επίσης τη θάλασσα όπου όλα τα νερά τελειώνουν και αρχίζουν, είναι μια από τις εκφράσεις της λατρείας των νερών του χρόνου,druidic) που κρατά έναν νεκρό άνδρα στην αγκαλιά του. Υπάρχει ακριβώς η ίδια εικόνα, η ίδια θέση της γυναίκας μεταξύ των Χριστιανών που την αποκαλούν Μαρία, τη μητέρα. * Η σωστή ερμηνεία του βιβλίου των αποκαλύψεων θα σας πείσει τελικά, η χριστιανική θρησκεία γεννήθηκε πριν από 2000 χρόνια από τις στάχτες της γαλλικής λατρείας, πήρε το μεγαλύτερο μέρος του δόγματος της εκεί. Ένας αρχαίος συγγραφέας περιγράφει αρκετά καλά τη λατρεία του θεού Έσου, κατά τη διάρκεια τελετών ένα αιματηρό πτώμα εμφανίζεται σε ένα δέντρο, ακριβώς το ίδιο είδος πρακτικών που ο Χριστός αντιπροσωπεύει στον σταυρό του. Μια ιερή γέννηση στο θάνατο ενός ανθρώπου. Επιπλέον, αυτή η ανησυχία για την αθανασία του ανθρώπου ανήκει εξ ολοκλήρου στους γαλαξιακούς λαούς, για αυτούς, δεν υπάρχει ο θάνατος της ψυχής, είναι απλώς ένας άλλος τρόπος μεταξύ άλλων κατά τη διάρκεια του δρόμου, δεν πεθαίνουμε πραγματικά, αποτυπώνουμε ένα διαφορετικό μονοπάτι-ιστορία που οδηγεί σε ένα άλλο αλλού για να ξαναγεννηθεί στην ίδια φυλετική πνευματικότητα, αυτό είναι όλο. * Αναλαμβάνοντας το νήμα του ελληνικού μύθου, ο Δίας είναι ο γιος του Χρόνου, οπότε ταυτόχρονα, ο Έσου θα ήταν ο γιος του Κερνούνου και του Ιησού εκείνου του χρονικού Θεού που περιγράφεται στο βιβλίο των αποκαλύψεων. Ο προβληματισμός είναι πολύ καρτεσιανός, αυτές οι πιθανότητες είναι πολύ βιώσιμες. * Σε αυτό το γαλλικό νόμισμα πριν από τον Χριστιανισμό, ένας σταυρός. Κάθε τέλος δηλώνει τη γέννηση, τη νεολαία, την ανθρώπινη ζωή και το θάνατο. Ένα από αυτά φυτεύεται σε χριστιανικούς χώρους λατρείας. Σε αυτό το γαλλικό νόμισμα πριν από τον Χριστιανισμό, ένας σταυρός. Κάθε τέλος δηλώνει τη γέννηση, τη νεολαία, την ανθρώπινη ζωή και το θάνατο. Ένα από αυτά φυτεύεται σε χριστιανικούς χώρους λατρείας. Υπάρχουν δεκάδες σημάδια της σύνδεσης των δύο θρησκειών που έγιναν εχθροί. Ένα από αυτά τα παράλληλα έγκειται στην ονομασία των «προβάτων» των χριστιανικών κοπαδιών, πρέπει να είναι γνωστό ότι ο κριός (αρσενικός ηγέτης του κοπαδιού) είναι ένα από τα ιερά ζώα της Γαλλίας, είναι ακόμη ακριβώς αυτός που δανείζει τα κέρατα του στο δημιουργικό φίδι που δημιουργεί την ιστορία. Το φίδι ανήκει επίσης σε χριστιανικές πεποιθήσεις ... Η Ρωμαϊκή εκκλησία διώκωσε συγκεκριμένα τους δραούδες που κατηγορούνται καταχρηστικά για θυσίες, η οποία προκάλεσε αρκετά εκατομμύρια θανάτους από την αρχή της, το ψέμα και η χριστιανική βία έρχονται σε αντίθεση με το δόγμα της, αλλά υπήρχε πάντα. * Επιπλέον, θα ήθελα να επισημάνω ότι σε μια επίσημη δήλωση, η Καθολική Εκκλησία επικύρωσε το γεγονός ότι ο μελλοντικός μεσσίας θα είχε αναγκαστικά πεθάνει πριν αναγνωριστεί από την Εκκλησία. (Είναι πολύ πιο πρακτικό και εύχρηστο όταν τα πράγματα κινούνται περισσότερο) * Ο ναυτικός πυλώνας που αντιπροσωπεύει τον Aesus βρέθηκε κάτω από τον καθεδρικό ναό της Notre Dame. Είναι ένα χαρακτηριστικό έργο του πώς να οικοδομήσουμε μια πνευματικότητα σε 4 φάσεις στους συντρόφους του καθήκοντος. * Το άλλο όνομα του χριστιανικού Θεού είναι ο Ιεχωβά, που σημαίνει "το ταξίδι της ζωής", με άλλα λόγια το χρονικό ταξίδι της ζωής, ο Κέρνουνος είναι επίσης ο χρονικός θεός της ελικοειδούς πορείας της ζωτικής ιστορίας του καθενός. * Η χριστιανική εκκλησία έδωσε ρυθμό για δουλειά και άλλα ανθρώπινα επαγγέλματα για 2000 χρόνια χάρη στο χρόνο που έδωσαν οι καμπαναριό. Είναι επίσης ένα από τα πρόσωπα της λατρείας του Kernunos-Chronos. Ο Kernunos είναι ο θεός του δέντρου του χρόνου που αναπαριστάται με τη μορφή ενός πνευματικού δέντρου, η αρχιτεκτονική των εκκλησιών μιμείται τις καμάρες που σχηματίζονται από τη διαπλοκή των κορμών και των κλαδιών που προστάτευαν τις γαλακτικές τελετές. Το φυτό που παγιδεύει τις εισόδους είναι αρχαίας προέλευσης, δείτε τα γαλλικά νομίσματα. Οι κόγχες που στέγαζαν τα αγαλματίδια υπήρχαν στα δρυικά δέντρα, είναι αφηρημένη τέχνη. Παρά αυτό που φαίνεται, αυτός ο ιστότοπος δεν είναι αντι-χριστιανικός, υπερασπίζεται τον Druidism. Ο θεός kernunos είναι ευγενής για τους Γαλάτες. Ονομάστηκε «dis pater», αυτός που μεταδίδει το αίμα και το πνεύμα του. Η θρησκευτική μνήμη αντιπροσωπεύεται από τον Donnat, το αντιπροσωπευτικό του ζώο στη γη είναι ο ταύρος σε ένα δέντρο από την άποψη της πνευματικότητας. Όμως βρίσκουμε τον Κερνούνο και τον ταύρο γλυπτό στις πρώτες χριστιανικές εκκλησίες. Η θεϊκή του παρουσία στο βασίλειο του ουρανού αντανακλάται στους αστερισμούς. Είναι αναμφισβήτητο ότι οι γαλλικοί φιλόσοφοι είναι στην αρχή της χριστιανικής λατρείας. Γιατί να πιστεύετε σε μια εβραϊκή καταγωγή που δεν έχει με κανέναν τρόπο αυτήν τη χρονική φιλοσοφία; Φαίνεται πιθανό ότι οι Κέλτικοι ή Τεκτονικοί ιερείς ήταν συνεπείς σε αυτόν τον προσανατολισμό της λατρείας του Aesus. Επιπλέον, μόνο οι Κελτικοί druids δεν κυνηγήθηκαν από τους Ρωμαίους, τουλάχιστον από εκείνους που έκαναν ενδιαφερόμενους φίλους. Ένας άλλος από αυτούς τους χριστιανικούς προσανατολισμούς υπάρχει από το γεγονός ότι ο Κερνούνος αντικαταστάθηκε ως κύριος θεός από τον Ντον. Donn στον κόσμο παραπάνω, Donnotarvos στον μεσαίο κόσμο, Aiduos στον κόσμο παρακάτω. Το νέο Dis Pater που ενσωματώνει στην πραγματικότητα τη διατήρηση της μνήμης του θεϊκού κόσμου. * Επιπλέον, σε mθέμα ιδιαίτερου πνεύματος, ένα άλλο πράγμα που πρέπει να σημειωθεί: το πολύ ευσεβές πνεύμα που βασιλεύει στις χριστιανικές εκκλησίες προσφέρει έναν πλήρη παράλληλο με αυτόν που υποδηλώνει τις αναθηματικές επιγραφές που άφησαν οι Γαλλικές. * Τα χριστιανικά πανηγύρια γίνονται ακριβώς τις ίδιες ημερομηνίες των αρχαίων λατρευτικών γαλαξιών. Η φρενίτιδα λογοκρισία που ασκείται από τους χριστιανούς για οτιδήποτε αφορά τον γαλλικό πολιτισμό είναι αρκετά μαχητική ώστε να μην βλέπει μέσα του τον φόβο να δούμε την αλήθεια της χριστιανικής προέλευσης. Μερικοί μάλιστα φτάνουν μέχρι να αρνούνται την ύπαρξη του Vercingetorix ... Είναι σοβαρό γιατρό! * Υπάρχει ένας σύνδεσμος μεταξύ των δώδεκα αποστόλων και του ουράνιου τόξου, είναι το τριαντάφυλλο που στολίζει πολλές εκκλησίες. Είναι μια ερμηνεία του κύκλου των τετάρτων που χρησιμοποιήθηκε από τους Druids. (δείτε το κεφάλαιο των Πυθαγόρειων Δρυίδων). * Αυτό που με έπεισε είναι αυτή η πρόταση που γράφτηκε στην πέτρα στο Gallic πριν από 2300 χρόνια: "από τον Aesus, που έφτυσα!". Το φτύσιμο και η σούβλα ήταν μια μέθοδος που υπήρχε ακόμη στον Μεσαίωνα για να απαλλαγούμε από τις διαθέσεις του, οι οποίες πιστεύεται ότι ευθύνονται για ασθένειες ... Επομένως, ο Άησος ήταν θεός θεραπείας, ξυλοκόπος και επομένως ξυλουργός .... σας θυμίζει κάτι; Nb2: ανάμεσα σε όλα τα μυθικά εργαλεία, υπάρχει το τσεκούρι του ξυλουργού, του οικοδόμου. Αυτό το τσεκούρι, θα το βρείτε σε καταθέσεις σε ορισμένα μέρη αφιερωμένα στη λατρεία των Γαλατών. Θα το βρείτε επίσης στα ψηφιδωτά της αφηρημένης τέχνης, Γαλλικά, υπέροχα, και στα μοναδικά χέρια του Esus. Και θα το βρείτε επίσης χαραγμένο ως ένδειξη αφοσίωσης σε έναν από τους στύλους του πέτρινου κύκλου. Είναι το έμβλημα των κατασκευαστών. Θα το βρείτε σε οικόσημα από τα μεσαιωνικά χρόνια, καθώς και σε εμβλήματα και οικόσημα της Γαλλικής Δημοκρατίας τον 21ο αιώνα. "Υπάρχει μόνο μία εύλογη απάντηση που μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα της παρουσίας αυτού του σήματος πέρα από το χρόνο σε μια αρκετά καλά καθορισμένη περιοχή, τους συντρόφους του καθήκοντος όπου ένας γειτονικός οργανισμός υπήρχε ήδη 4000 χρόνια πριν." Γνωρίζουμε ότι ο χορτοφάγος που καθαρίζει έναν κορμό μπορεί να έχει μόνο δύο επαγγελματικές προελεύσεις, αυτή των ξυλουργών που ετοιμάζουν έναν κορμό ή εκείνης των κοπτών οπωροφόρων δέντρων που επιλέγουν τα σωστά κλαδιά και ρίχνουν τα πλεονάσματα. Και στις δύο περιπτώσεις είναι μια προετοιμασία που δίνει τους καρπούς του μέλλοντος. Ένας απλός αντίκα ξυλοκόπος κόβει πάντα τον κορμό στη βάση του και καθαρίζει τον κορμό μετά. Αυτό το τσεκούρι σε ένα θεϊκό χαμηλό ανάγλυφο είναι ιερό και μόνο οι ξυλουργοί το χρησιμοποιούν για να κλαδέψουν τα δέντρα, το χρησιμοποιούν έτσι ώστε το δέντρο να μεγαλώνει ευθεία και να σχηματίζει τη μελλοντική δέσμη. Ο γεωργικός ράφτης χρησιμοποιεί μόνο το vouge όπου το πριόνι και οι φαγωτές προετοιμάζονται με ένα πλέγμα. Ένας ξυλουργός, επομένως, ή τουλάχιστον κάποιος που εργάζεται με ξύλο, είναι η κύρια λειτουργία του. Συμπέρασμα: Το όνομά του είναι Aesus, είναι θεραπευτής, ξυλουργός, το ομοίωμα του βρέθηκε στο σημερινό καθεδρικό ναό της Notre Dame, η θυσία του Aesus περιγράφεται σκαρφαλωμένη, δεμένη σε ένα δέντρο, αυτό είναι πολύ για μια σύμπτωση, πολύ περισσότερο όπως Ο Aesus είναι γνωστός στη Γαλατία εδώ και εκατοντάδες χρόνια, καθώς το όνομα "Iesus" δεν φαίνεται να ανήκει σε καμία εβραϊκή φυλή, υπήρχαν άλλοι αν όχι. Ο όρος είναι πολύ αμφιλεγόμενος μεταξύ τους. Γιατί αυτό το μόνο γνωστό όνομα ανήκει μόνο σε ένα άτομο εκεί; Και γιατί χρησιμοποιείται συνήθως στα Γαλλικά επώνυμα; Δεν είναι πλέον μυστικό ότι οι χριστιανικοί μύθοι προέρχονται από ιστορίες Γαλλικών, Κελτικών, Σκανδιναβικών ... κλπ ... St michel, adam, lucivert ... Θα ήταν καλό για όλους να αναρωτιούνται γιατί αυτοί οι μύθοι δεν προέρχονται από ρωμαϊκούς λογαριασμούς. Στην πραγματικότητα, στο Παρίσι δημιουργήθηκε ο Χριστιανισμός, η Λουτετία. Πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, οι Ρωμαίοι εισέβαλαν στους Γαλάτες, έμαθαν να γνωρίζουν αυτούς τους ανθρώπους που δεν είχαν φόβο θανάτου. Αυτό χάρη στον Esus, τη θεότητα των οικοδόμων που διαιωνίζουν το πνεύμα ενός έθνους μέσω των πιο στερεών κατασκευών του. Ήταν η αιωνιότητα της ψυχής ενός λαού που αντιπροσώπευε στα κτίριά του, ο οριοθέτης που συνεχίζει να ρίχνει φως σε έναν πολυετή χιλιετία πολιτισμό προετοιμάζοντας το δέντρο που θα δώσει τη μελλοντική κατασκευή. Οι Ρωμαίοι, βλέποντας ότι δεν θα έφταναν στο τέλος του γαλλικού χαρακτήρα σταύρωσε τον Έσου, σταύρωσαν έναν θεό για να τους εμποτίσουν με αυτόν τον θανατηφόρο φόβο, για να κερδίσουν το πάνω χέρι. Ο χρόνος πέρασε, ξεχάσαμε την αλήθεια και σήμερα ξαναεμφανίζεται. Έχουμε ανασκάψει τον πυλώνα των ναυτικών που αντιπροσωπεύουν τον Esus τον οριοθέτη που προετοιμάζει τη δοκό του, έναν κύριο ξυλουργό που εργάζεται με αλήθεια και δικαιοσύνη, ο οριοθέτης κάνει το φως. Αυτό νομίζω πραγματικά. Γιατί όμως οι ηγέτες των χωρών μας κρατούσαν ένα τέτοιο μυστικό από εμάς; Επειδή ο μεσσιανισμός είναι η διαβεβαίωση ότι θα σας μετατρέψει σε πρόβατα και γι 'αυτά είναι πιο πρακτικό να το διαχειριστείτε. Δεν είναι καν εσφαλμένος υπολογισμός, είναι ένα ακόμη ψέμα. Τρέφετε με την έλευση ενός υποθετικού σωτήρα ενώ τροφοδοτούν τις ελπίδες σας. Είστε πιο εύκολο να κόψετε, ο σκοταδιστής είναι αρπακτικός. Δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους Χριστιανούς ότι πιστεύουν σε αυτά που τους είπαμε, ειδικά επειδή ο χριστιανισμός επιβλήθηκε με το σπαθί, μπορούμε να τους κατηγορήσουμε για το γεγονός ότι ηγήθηκαν μιας εκστρατείας αποψυχής ενάντια στον γαλλικό πολιτισμό, διήρκεσε 2000 χρόνια. "Η αλήθεια στο πρόσωπο του κόσμου" Σημ .: αφού έψαχνα πολύ, νομίζω ότι η κατάσταση της λέξης "esus" πριν από αρκετές χιλιετίες, σημαίνει ότι σήμαινε μια αλλαγή, μια ανατομή, μια προσθήκη, μια κατασκευή, μια περικοπή με το παρελθόν επίσης, είναι να πούμε ότι ο «Ιησούς» σήμαινε «προχωρημένος». Ένα χτύπημα τσεκουριού σε ακίνητο χρόνο Ο Δίας είχε μια σοκαριστική συμπεριφορά, ο Ίσις πιάστηκε, για να δει το γλυπτό του Ιησού είναι σοκαριστικός, ο Άσεος κάνει τα κλαδιά να πέσουν χτυπώντας πάνω τους με το τσεκούρι του, με εντυπωσιακά σοκ. Το ψάρι εκπλήσσεται όταν έχει πηδήξει από το νερό. Ο «Ιησούς» στη μαγική γλώσσα ορίζει έτσι «ποια είναι η αρχή της δράσης, σοκαριστική, είναι ακριβώς ακριβώς η αρχή της« εθελοντικής υπηρεσίας ». Θεός, ο Ποιμένας και η θυσία των προβάτων. Μια ιστορία, μια ιστορία. Αυτό της γέννησης μιας θρησκείας. Κάποτε υπήρχε ένας απλός άνθρωπος που ήταν βοσκός. Αυτός δεν ήταν κύριος του τίποτα εκτός από τη μεταβολή των προβάτων του. Και μετά μια μέρα, μετά από χιλιάδες βήματα, αναρωτήθηκε γιατί το έκανε. Ήταν ο Ποιμενικός, υπεύθυνος για τη μοίρα των προβάτων. Και από καιρό σε καιρό, θυσίασε αυτά τα όντα που είδε και αγαπούσε, που προστάτευε για να μπορεί να τα τρέφεται, να ζει ο ίδιος. Ήταν ο μοναδικός θεός του κοπαδιού του, αυτός που ήταν υπεύθυνος για τη μοίρα του καθενός. Ήταν αυτή τη στιγμή που οι φτωχοί τρίχες έγιναν θεός. Ένας μοναδικός και παντοδύναμος θεός. Ένα απάνθρωπο ον που σκότωσε στο όνομα της απεριόριστης δύναμης του. Ένα απάνθρωπο ον, του οποίου η δολοφονική ύπαρξη ήταν απαραίτητη για την ύπαρξη της φυλής του ..... Είχε γίνει οδηγός. Ένας άνθρωπος θεός. Θρησκευτικό πρόσωπο. Σημείωση: αυτός ο βοσκός είναι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, αυτή η αγναία θυσιάστηκε απρόθυμα, ήταν ο Έσου και αυτός ο θρησκευτικός είναι όλα τα άλλα πρόβατα που δέχονται τη θυσία ενός από τα δικά τους για να ταΐσουν την εκκλησία. Δεν υπάρχει καλή θρησκεία. Μεταξύ των Γαλατών, ο οδηγός του κοπαδιού ήταν ένας κριός μάχης, πρόγονος, προστάτης, θεραπευτής. Δεν υπήρχε ποτέ βοσκός ιερέας πριν οι Ρωμαίοι τους χρειάζονταν για να υποδουλώσουν τους ανθρώπους.

 

 

 

 

 

Allamand

 

AEsuS LE GAULOIS Ist der Gründungsmythos, der den einen der christlichen Religion hervorbringen wird. Es ist in der Tat aus Gallien, dass der Mythos von Jesus Christus (IESUS) durch den alten Kult des Gottes AESUS, die Göttlichkeit der Wiedergeburt des Blutes und Hüter des spirituellen Lebens nach dem Tod entsteht. Hier sind einige Argumente: Galiläa war Teil Palästinas, das von den Philistern gegründet wurde. Galileo bedeutet zweifellos "Kreis" in Verbindung mit den Kreisen aus Megalithsteinen. * * Das Obol ist ein Begriff, der von den Priestern verwendet wird, es ist der Name einer gallischen Währung. Das Christentum wurde in Gallien lange vor anderen Teilen der Welt geboren. * * In der alten gallischen Sprache bedeutete dieser Name "Esus" (Esox), der Lachs: "das Geschenk des Lebens", das Unterfangen von etwas. Nb: esox, exsos bedeutet im alten Britischen: "die Axt". Es ist ein Kult, der seinen Ursprung in der Disposition des Tierkreises hat. Der Fisch befindet sich neun Monate vor der Wintersonnenwende, eine Trächtigkeit, die am ersten Tag des Sonnenaufgangs im Jahreszyklus gipfelt. Es handelt sich also um den Trächtigkeitskult (Leichenhalle?), Dann die Wiedergeburt-Auferstehung der Sonne. * * Im Gallischen bezeichnet "Iassu" eine Reise, immer im Sinne von Unternehmertum, der christliche "iesus" bezeichnet "den Weg". Der Esus der nautischen Säule ist ein Delimber, der Licht ins Dunkel bringt. * * Nach Ansicht einiger Forscher hätte der Galiläer einem Stamm gallischer Herkunft angehört, dh Menschen, die seit Jahren sagen, dass der Charakter Jesu ein Gallier war, haben zweifellos Recht in Klammern. Ein einfaches vergleichendes Studium der Sprache sollte es beweisen oder ungültig machen können. * * Der Klerus hätte im 4. Jahrhundert beschlossen, das Geburtsdatum Jesu auf den 25. Dezember festzusetzen, indem er ein heidnisches Fest eingepfropft hatte. * * Der Fisch war das Zeichen der Anerkennung der ersten Christen, außer es ist auch das Tier, das die Wiedergeburt in den Gewässern der Zeit des Gottes Lachs, Esus unter den Galliern (esos), symbolisiert. * * Die Taufzeremonie, die die Reinigung und Wiedergeburt ist, kommt auch von der Verehrung der in Gallien vorhandenen Wasser. * * Zu sagen, dass die ersten Christen in den Katakomben von Rom Zuflucht gesucht haben, ist schon Unsinn. Ich habe noch nie gehört, dass die Maus Zuflucht im Bauch der Katze sucht. * * Die Wege nach Compostela selbst haben die alten Prozessionswege der alten Riten ersetzt, die sich auf Heilung und die Position der Sterne konzentrierten. Es wurde bewiesen. Die Jakobsmuschel ist zweifellos eine Erinnerung an den alten Glauben an die Ozeane des Himmels. * * Der gallische Bulle Donnotarvos ist immer noch in und außerhalb christlicher Kirchen vertreten, ein Bulle, der von Anfang an den genetischen Adel der Rassen symbolisiert. Dies ist am Ende der Zeit der Hüter des Lebens nach dem Tod, der Wiedergeburt durch Filiation durch Blut, dessen Macht Esus zum Repräsentanten wurde, nachdem er den Baum des ewigen Lebens gefällt hatte, um ihn zu seinem Zuhause zu machen. Es scheint im Vorbeigehen, dass der Charakter Zerstörer der alten Religion ist. Die vom christlichen Gott versprochene Ewigkeit ist auch eine Parallele zur gallischen Verehrung des ewigen Wassers der Zeit. * * Der kreationistische und zeitliche Gott des Lichts, Lug, ist auch Teil des christlichen Glaubens durch Luzifer, den Engel des Lichts, der zeugte: Zeit auf Erden. Es ist die Zeit der Erschaffung einer Welt. * * Das Gallische Kantalon ist eine Säule, über der sich ein Korb mit Früchten befindet, die den Sternen angeboten werden. Es ist ein Ort ritueller Lieder. Die Katholiken behielten die Säule, brachten aber ein Kreuz an. Sie sind immer noch oft an Kreuzungen zu finden, sie wurden noch zu Beginn des letzten Jahrhunderts als Kultstätte genutzt, an der Lieder gehört wurden. Wir wissen heute, dass die meisten christlichen Kirchen genau an Orten errichtet wurden, die dem druidischen Kult angehören. Die Säule der Nautiker wurde unter dem Kirchenschiff der Kirche "Notre Dame" gefunden. Die Nauts sind Seefahrer, Esus, der Gott mit der Axt ist daher Zimmermann. * * Aber eines beweist insbesondere, dass die Druiden christlicher Abstammung sind, und dies sind die Worte, über die der Sohn Gottes berichtet. Beispiel: "Du wirst nicht sterben, weil du ewig in mir leben wirst". Esus ist in der Tat der Gott, der die ewige Zeit (Kernunos) verkörpert, in der die Wiedergeburt der Spiritualität Unsterblichkeit ermöglicht. * * Die Position Jesu Christi während seines Opfers und seiner Dornenkrone ähnelt in vielerlei Hinsicht dem Baumgott Kernunos. Gallischer Gott der Zeit. Die auffälligste Ähnlichkeit ist jedoch die des sogenannten Opfers, das während Zeremonien durchgeführt wird, die dem Gott Esus gewidmet sind. * * Auf der derzeit in Dänemark ausgestellten gallischen Vase können wir eine Frau sehen (mori, Tod, was auch das Meer bedeutet, in dem alle Gewässer enden und beginnen, es ist einer der Ausdrücke der Verehrung der Gewässer der Zeit,Druide), der einen Toten in den Armen hält. Es gibt genau das gleiche Bild, die gleiche Position der Frau unter den Christen, die sie Maria, die Mutter, nennen. * * Die richtige Interpretation des Buches der Offenbarungen wird Sie schließlich überzeugen. Die christliche Religion wurde vor 2000 Jahren aus der Asche des gallischen Kultes geboren und hat dort den größten Teil ihres Dogmas übernommen. Ein alter Autor beschreibt den Kult des Gottes Esus recht gut. Während Zeremonien wird eine blutige Leiche in einem Baum ausgestellt, genau die gleiche Art von Praktiken, die Christus an seinem Kreuz darstellt. Eine heilige Geburt im Tod eines Menschen. Darüber hinaus gehört diese Sorge um die Unsterblichkeit des Menschen in vollem Umfang den gallischen Völkern, für sie existiert der Tod der Seele nicht, es ist nur ein anderer Weg unter anderem auf der Straße Zeit, wir sterben nicht wirklich, wir prägen Eine andere Pfadgeschichte, die zu einem anderen führt, um in derselben Stammes-Spiritualität wiedergeboren zu werden, das ist alles. * * Zeus greift den Faden der griechischen Legende auf und ist der Sohn von Chronos. Gleichzeitig wäre Esus der Sohn von Kernunos und Jesus, der des zeitlichen Gottes, der im Buch der Offenbarungen beschrieben wird. Die Reflexion ist sehr kartesisch, diese Wahrscheinlichkeiten sehr nachhaltig. * * Auf dieser gallischen Münze vor dem Christentum ein Kreuz. Jedes Ende bezeichnet Geburt, Jugend, menschliches Leben und Tod. Einer von ihnen ist an christlichen Kultstätten gepflanzt. Auf dieser gallischen Münze vor dem Christentum ein Kreuz. Jedes Ende bezeichnet Geburt, Jugend, menschliches Leben und Tod. Einer von ihnen ist an christlichen Kultstätten gepflanzt. Es gibt Dutzende Anzeichen für die Filiation der beiden Religionen, die zu Feinden wurden. Eine dieser Parallelen liegt in der Bezeichnung "Schafe" der christlichen Herden, es sollte bekannt sein, dass der Widder (männlicher Anführer der Herde) eines der gallischen heiligen Tiere ist, es ist sogar genau er, der dem Hörner seine Hörner leiht kreationistische Schlange, die die Geschichte erzeugt. Schlange, die auch christlichen Überzeugungen angehört ............... Die römische Kirche verfolgte insbesondere die Druiden, die missbräuchlich der Opfer beschuldigt wurden. Sie verursachte seit ihren Anfängen mehrere Millionen Todesfälle. Die Lüge und die christliche Gewalt standen im Gegensatz zu ihrem Dogma, existierten aber immer. * * Darüber hinaus möchte ich darauf hinweisen, dass die katholische Kirche in einer offiziellen Erklärung die Tatsache befürwortet hat, dass der zukünftige Messias notwendigerweise gestorben wäre, bevor er von der Kirche anerkannt wurde. (Es ist so viel praktischer und handlicher, wenn sich die Dinge mehr bewegen) * * Die nautische Säule, die Aesus darstellt, wurde unter der Kathedrale Notre Dame gefunden. Es ist eine charakteristische Arbeit, wie man in den Gefährten der Pflicht in 4 Phasen eine Spiritualität aufbaut. * * Der andere Name des christlichen Gottes ist Jehova, was "die Reise des Lebens" bedeutet, mit anderen Worten die zeitliche Reise des Lebens. Kernunos ist auch der zeitliche Gott des gewundenen Pfades der Lebensgeschichte eines jeden. * * Die christliche Kirche gibt der Arbeit und anderen menschlichen Berufen seit 2000 Jahren dank der Zeit, die die Glockentürme zur Verfügung stellen, Rhythmus. Es ist auch eines der Gesichter des Kernunos-Chronos-Kultes. Kernunos ist der Baumgott der Zeit, der in Form eines spirituellen Baumes dargestellt wird. Die Architektur der Kirchen imitiert die Bögen, die durch die Verflechtung der Stämme und der Zweige gebildet wurden, die die gallischen Zeremonien schützten. Die Pflanzenfriese, die die Eingänge schmücken, sind uralten Ursprungs, siehe die gallischen Münzen. Die Nischen, in denen Statuetten Schutz in den Druidenbäumen existierten, sind abstrakte Kunst. Trotz allem, was scheint, ist diese Seite nicht anti-christlich, sie verteidigt den Druidismus. Der Gott Kernunos ist edel für die Gallier. Er wurde "dis pater" genannt, derjenige, der sein Blut und seinen Geist überträgt. Das religiöse Gedächtnis wird von Donnat repräsentiert, sein repräsentatives Tier auf Erden ist der Stier in einem Baum in Bezug auf Spiritualität. Aber wir finden Kernunos und den Stier in den ersten christlichen Kirchen. Seine göttliche Präsenz im Himmelreich spiegelt sich in den Sternbildern wider. Es ist nicht zu leugnen, dass die gallischen Philosophen den Ursprung der christlichen Anbetung bilden. Warum an eine jüdische Abstammung glauben, die diese zeitliche Philosophie in keiner Weise hat? Es ist wahrscheinlich, dass keltische oder freimaurerische Priester an dieser Ausrichtung des Aesus-Kultes beteiligt waren. Außerdem wurden nur die keltischen Druiden von den Römern nicht gejagt, zumindest nicht von denen, die interessierte Freunde fanden. Eine andere dieser christlichen Orientierungen ist die Tatsache, dass Kernunos von Donn als Hauptgott ersetzt wurde. Donn in der Welt oben, Donnotarvos in der Mittelwelt, Aiduos in der Welt unten. Der neue Dis Pater, der tatsächlich die Bewahrung der Erinnerung an das göttliche Reich verkörpert. * * Darüber hinaus in mIn Bezug auf den besonderen Geist ist noch etwas anderes zu beachten: Der sehr fromme Geist, der in den christlichen Kirchen herrscht, bietet eine vollständige Parallele zu dem, der die Votivinschriften bezeichnet, die die gallischen hinterlassen haben. * * Die christlichen Feste finden genau zu den gleichen Daten wie die alten gallischen Kulte statt. Die rasende Zensur, die Christen für alles praktizieren, was die gallische Kultur betrifft, ist kriegerisch genug, um darin nicht die Angst zu sehen, die Wahrheit christlicher Herkunft wieder auftauchen zu sehen. Einige gehen sogar so weit, die Existenz von Vercingetorix zu leugnen ........... es ist ein ernsthafter Arzt! * * Es gibt eine Verbindung zwischen den zwölf Aposteln und dem Regenbogen, es ist das Rosettenfenster, das viele Kirchen schmückt. Es ist eine Interpretation des Viertelkreises, der von den Druiden verwendet wurde. (siehe das Kapitel der pythagoreischen Druiden). * * Was mich überzeugt hat, ist dieser Satz, der vor 2300 Jahren in Gallisch in den Stein eingeschrieben wurde: "Von Aesus, dass ich spucke!". Spucken und Spucken war noch im Mittelalter eine Methode, um seine Stimmungen loszuwerden, von denen angenommen wurde, dass sie für Krankheiten verantwortlich sind ... Aesus war also ein heilender Gott, ein Holzfäller und daher ein Zimmermann ... erinnert dich das an jemanden? Sb2: Unter allen mythischen Werkzeugen befindet sich die Axt des Zimmermanns, des Baumeisters. Diese Axt finden Sie in Lagerstätten an bestimmten Stellen, die der gallischen Anbetung gewidmet sind. Sie finden es auch in den Mosaiken der abstrakten Kunst, gallisch, großartig, auch in den einzigen Händen von Esus. Und Sie finden es auch als Zeichen der Hingabe auf einer der Säulen des Stonehenge-Steinkreises eingraviert. Es ist das Wahrzeichen der Hersteller. Sie finden es auf Wappen aus dem Mittelalter sowie auf Abzeichen und Wappen der Französischen Republik im 21. Jahrhundert. "Es gibt nur eine plausible Antwort, die die Frage nach dem Vorhandensein dieses Abzeichens über die Zeit hinaus in einer ziemlich genau definierten Region beantworten kann, den Dienstbegleitern, in denen bereits vor 4000 Jahren ein nahe gelegener Organismus existierte." Wir wissen, dass der Astschere, der einen Stamm reinigt, nur zwei berufliche Ursprünge haben kann, nämlich die der Tischler, die einen Stamm vorbereiten, oder die der Obstbaumschneider, die die richtigen Zweige auswählen und die Überschüsse fallen lassen. In beiden Fällen ist es eine Zubereitung, die die Früchte der Zukunft bringt. Ein einfacher antiker Holzfäller schneidet immer den Kofferraum an seiner Basis und reinigt den Kofferraum anschließend. Diese Axt auf einem göttlichen Flachrelief ist heilig, und nur die Tischler beschneiden damit die Bäume. Sie verwenden sie, damit der Baum gerade wächst und den zukünftigen Strahl bildet. Der landwirtschaftliche Schneider verwendet den Gutschein nur dort, wo die Säge und die Schwuchteln mit einem Billhook vorbereitet werden. Ein Zimmermann oder zumindest jemand, der mit Holz arbeitet, ist seine Hauptaufgabe. Fazit: Sein Name ist Aesus, er ist ein Heiler, ein Zimmermann, sein Bildnis wurde im Kirchenschiff der Kathedrale Notre Dame gefunden, das Opfer von Aesus wird in einem Baum gefesselt beschrieben, das ist viel für einen Zufall, umso mehr Aesus ist in Gallien seit Hunderten von Jahren bekannt, da der Name "Iesus" keinem jüdischen Stamm zu gehören scheint, es gab andere, wenn nicht. Der Begriff ist unter ihnen sehr umstritten. Warum dieser einzige bekannte Vorname, der nur einer Person dort gehört? Und warum wurde es häufig in gallischen Nachnamen verwendet? Es ist heute kein Geheimnis mehr, dass christliche Mythen aus gallischen, keltischen, nordischen Geschichten stammen ... etc ... St michel, adam, lucivert ... Es wäre gut für alle, sich zu fragen, warum diese Mythen nicht aus römischen Berichten stammen. Tatsächlich wurde in Paris das Christentum Lutetia geschaffen. Vor zweitausend Jahren fielen die Römer in die Gallier ein und lernten dieses Volk kennen, das keine Angst vor dem Tod hatte. Dies dank Esus, der Göttlichkeit der Erbauer, die den Geist einer Nation durch ihre festesten Konstruktionen verewigten. Es war die Ewigkeit der Seele eines Volkes, das er in seinen Gebäuden vertrat, des Delimbers, der weiterhin Licht in eine mehrjährige Zivilisation bringt, indem er den Baum vorbereitet, der den zukünftigen Bau ermöglichen wird. Als die Römer sahen, dass sie nicht zum Ende des gallischen Charakters kommen würden, der Esus gekreuzigt hatte, kreuzigten sie einen Gott, um sie mit dieser tödlichen Angst zu erfüllen und die Oberhand über sie zu gewinnen. Die Zeit verging, wir vergaßen die Wahrheit und heute taucht sie wieder auf. Wir haben die Säule der Nauten ausgegraben, die Esus, den Delimber, darstellt, der seinen Strahl vorbereitet, einen Tischlermeister, der in Wahrheit und Gerechtigkeit arbeitet. Der Delimber macht das Licht. Das denke ich wirklich. Aber warum hätten die Führer unserer Länder ein solches Geheimnis vor uns geheim gehalten? Weil Messianismus die Gewissheit ist, Sie in Schafe zu verwandeln, und für sie ist es praktischer, damit umzugehen. Es ist nicht einmal eine FehleinschätzungEs ist nur noch eine Lüge. Sie ernähren sich vom Kommen eines hypothetischen Retters, während er Ihre Hoffnungen nährt. Sie sind leichter zu mähen, der Obskurantist ist ein Raubtier. Wir können Christen nicht beschuldigen, an das geglaubt zu haben, was wir ihnen gesagt haben, zumal das Christentum durch das Schwert auferlegt wurde. Wir können ihnen vorwerfen, eine Kampagne der Verunglimpfung gegen die gallische Kultur geführt zu haben, die 2000 Jahre dauerte. "Die Wahrheit angesichts der Welt" Nb: Nachdem ich viel gesucht habe, denke ich, dass die Situation des Wortes "esus" vor einigen Jahrtausenden bedeutet, dass sie eine Veränderung, eine Auferstehung, eine Ergänzung, eine Konstruktion, einen Schnitt mit der Vergangenheit bedeuteten, c ist zu sagen das "esus" bedeutete "fortgeschritten". Ein Schlag einer Axt in stiller Zeit. Zeus hatte ein schockierendes Verhalten, Isis packte, um zu sehen, dass die Skulptur von Jesus schockierend ist. Aesus lässt die Zweige fallen, indem er mit seiner Axt auf sie schlägt, indem er Schocks schlägt. Der Fisch überrascht, wenn er aus dem Wasser gesprungen ist. "Jesus" in der magischen Sprache bezeichnet also "das Prinzip des Handelns, schockierend, es ist sehr genau das Prinzip des" Freiwilligendienstes ". Gott, der Hirte und das Opfer der Schafe. Eine Geschichte, nur eine Geschichte. Das der Geburt einer Religion. Es war einmal ein einfacher Mann, der ein Hirte war. Dieser war Meister von nichts außer der Transhumanz seiner Schafe. Und dann, eines Tages, nach Tausenden von Schritten, fragte er sich, warum er das tat. Er war der Hirte, der für das Schicksal der Schafe verantwortlich war. Und von Zeit zu Zeit opferte er diese Wesen, die er sah und die er liebte, die er beschützte, um sich von ihnen ernähren zu können, um selbst zu leben. Er war der einzigartige Gott seiner Herde, der für das Schicksal eines jeden verantwortlich war. In diesem Moment wurde das arme Haar Gott. Ein einzigartiger und allmächtiger Gott. Ein unmenschliches Wesen, das im Namen seiner grenzenlosen Macht getötet hat. Ein unmenschliches Wesen, dessen mörderische Existenz für die Existenz seines Stammes notwendig war ..... Er war ein Führer geworden. Ein Mann Gott. Eine religiöse Person. NB: Dieser Hirte ist die römisch-katholische Kirche, dieser Agniau wurde widerwillig geopfert, es war Esus, und dieser Ordensmann ist all die anderen Schafe, die das Opfer eines ihrer eigenen annehmen, um die Kirche zu ernähren. Es gibt keine gute Religion. Unter den Galliern war der Führer der Herde ein kämpfender Widder, Vorfahr, Beschützer, Heiler. Es gab nie einen Hirtenpriester, bevor die Römer sie brauchten, um das Volk zu versklaven.

 

 

 

Irland

 

AEsuS LE GAULOIS IS AN MYTH FONDÚIREACHT A BHFUIL GINEARÁLTA AMHÁIN AN REILIGIÚN CRÍOSTA. Is as Gaul go deimhin a eascraíonn miotas Íosa Críost (IESUS), trí chultúr ársa an dia AESUS, diadhacht athbhreithe na fola agus caomhnóir na beatha spioradálta tar éis bháis. Seo roinnt argóintí: Bhí an Ghailíl mar chuid den Phalaistín, a bhunaigh na Filistínigh. Galileo a chiallaíonn "ciorcal" i dtaca le ciorcail clocha meigiliteacha gan amhras. * Is téarma é an obol a úsáideann na sagairt, is ainm airgeadra Galltach é. Rugadh an Chríostaíocht i nGaillimh i bhfad roimh áiteanna eile ar domhan. * Sa teanga ársa Gallic, chiallaigh an t-ainm seo "Esus" (Esox), an bradán: "bronntanas na beatha", tabhairt faoi rud éigin. Nb: esox, ciallaíonn exsos i sean-Bhreatain: "an tua". Is cultas é a bhfuil a fhoinse i ndiúscairt an stoidiaca. Tá an t-iasc suite naoi mí roimh ghrianstad an gheimhridh, tréimhse iompair a chríochnaíonn an chéad lá d’éirí na gréine sa timthriall bliantúil, dá bhrí sin is é cult na tréimhse iompair (marbhlann?), Ansin aiséirí na gréine. * In Gallic léiríonn “Iassu” turas, de réir bhrí na fiontraíochta i gcónaí, léiríonn an “iesus” Críostaí “an bealach”. Is delimber é Esus an philéar farraige a thugann solas. * Dar le roinnt taighdeoirí, bhain an Galilean le treibh de bhunadh Galltach, is é sin le rá go bhfuil daoine a bhí ag rá le blianta gur Galltach carachtar Íosa ceart gan amhras i lúibíní. Ba cheart go mbeadh staidéar comparáideach simplí ar theanga in ann í a chruthú nó a chur ó bhail. * chinnfeadh an chléir, sa 4ú haois, dáta breithe Íosa a shocrú go 25 Nollaig, trí ghreamú ar fhéile phágánach. * Ba é an t-iasc an comhartha aitheantais do na chéad Chríostaithe, ach is é an t-ainmhí é freisin a shiombailíonn an athbhreithe in uiscí aimsir an dia Bradán, Esus i measc na nGallach (esos). * Tagann searmanas an bhaisteadh, sin íonú agus athbhreithe, ó adhradh na n-uiscí atá i nGaillimh. * Is nonsense cheana féin a rá gur ghlac na chéad Chríostaithe tearmann i gcatacombs na Róimhe, níor chuala mé riamh go dtógann an luch tearmann i bolg an chait. * Tá na cosáin go Compostela féin curtha in ionad na seanchosán próiseála a bhí ag deasghnátha ársa atá dírithe ar leigheas agus ar sheasamh na réaltaí. Tá sé cruthaithe. Gan amhras is meabhrúchán é an bhlaosc muiríne ar an seanchreideamh in aigéin na bhflaitheas. * Tá an tarbh Galltach, Donnotarvos fós á léiriú i séipéil Chríostaí agus lasmuigh de, tarbh a shiombailíonn uaisle géiniteach na rásaí, seo ón tús. Is é seo ag deireadh an ama, caomhnóir na beatha tar éis bháis, athbhreithe trí scagadh le fuil, cumhacht ar tháinig Esus mar ionadaí air tar éis dó crann na beatha síoraí a ghearradh chun go mbeadh sé ina bhaile. Dealraíonn sé le linn a rith go bhfuil an carachtar ag scriosadh an tsean-reiligiúin. Tá an tsíoraíocht a gheall an dia Críostaí comhthreomhar le adhradh Gallic uiscí síoraí an ama. * Tá dia cruthaitheach agus ama an tsolais, Lug, mar chuid de chreidimh Chríostaí trí Lucifer, aingeal an tsolais a ghin: am ar talamh. Is é seo an t-am a cruthaíodh domhan. * Is colún thuas é an Gallic Cantalon os a gcuirtear ciseán torthaí a thairgtear do na réaltaí, is áit d’amhráin deasghnátha é. Choinnigh na Caitlicigh an colún ach chuir siad crois air. Is minic a aimsítear iad fós ag crosbhóthar, úsáideadh iad fós ag tús an chéid seo caite mar áit adhartha inar chuala amhráin. Tá a fhios againn inniu gur tógadh an chuid is mó d’eaglaisí Críostaí go díreach ar shuíomhanna a bhaineann leis an gcultúr Druideach. Fuarthas colún na farraige faoi chorp na heaglaise "Notre Dame", is mairnéalaigh iad na cnónna, Esus, is siúinéir é an dia leis an tua. * Ach cruthaíonn rud amháin go háirithe an Druidic de shliocht Críostaí, agus seo iad na focail a thuairiscíonn mac Dé. Sampla: "ní bhfaighidh tú bás mar go mbeidh tú i do chónaí go síoraí ionam". Go deimhin, is é Esus an dia a chuimsíonn an t-am síoraí (kernunos) ina gcumasaíonn athbhreithe na spioradáltachta neamhbhásmhaireacht. * Is cosúil le seasamh Íosa Críost le linn a íobairt agus a choróin dealga ar dhia na gcrann Kernunos. Dia Gallic na haimsire. Ach is é an chosúlacht is suntasaí atá leis an íobairt mar a thugtar air a dhéantar le linn searmanais atá tiomnaithe don dia Esus. * Ar an vása Gallic atá ar taispeáint sa Danmhairg faoi láthair is féidir linn bean a fheiceáil (mori, bás, rud a chiallaíonn freisin an fharraige ina gcríochnaíonn agus ina dtosaíonn na huiscí go léir, tá sí ar cheann de na nathanna adhartha in uiscí an ama,draíochta) a choinníonn fear marbh ina airm. Tá an íomhá chéanna ann go díreach, seasamh céanna na mná i measc Críostaithe a thugann Máire uirthi, an mháthair. * Cuirfidh an léirmhíniú ceart ar leabhar na nochtaithe ina luí ort sa deireadh, rugadh an reiligiún Críostaí 2000 bliain ó shin ó luaithreach an chult Gallic, thóg sé an chuid is mó dá dogma ansin. Déanann údar ársa cur síos go maith ar chultúr an dia Esus, le linn searmanais taispeántar corp fuilteach i gcrann, díreach an cineál céanna cleachtas a léiríonn Críost ar a chros. Breith naofa i mbás duine. Thairis sin, baineann an imní seo maidir le neamhbhásmhaireacht an duine go hiomlán leis na pobail Ghaelacha, dóibh, níl bás an anama ann, níl ann ach bealach eile i measc daoine eile ar am na mbóithre, ní bhfaigheann muid bás i ndáiríre, déanaimid prionta stair chosáin dhifriúil a fhágann go n-athainmnítear ceann eile in áit eile sa spioradáltacht treibhe céanna, sin uile. * Ag glacadh le snáithe finscéal na Gréige, is mac le Chronos é Zeus, mar sin ag an am céanna, bheadh Esus mac Kernunos agus Íosa mar an Dia ama a thuairiscítear i leabhar na nochtaithe. Tá an machnamh an-Chairtéiseach, tá na dóchúlachtaí seo an-inbhuanaithe. * Crois ar an mbonn Galltach seo roimh an gCríostaíocht. Ainmníonn gach deireadh breith, óige, saol an duine agus bás. Tá ceann acu curtha in áiteanna adhartha Críostaí. Crois ar an mbonn Galltach seo roimh an gCríostaíocht. Ainmníonn gach deireadh breith, óige, saol an duine agus bás. Tá ceann acu curtha in áiteanna adhartha Críostaí. Tá mórán comharthaí ann maidir le comhdú an dá reiligiún a tháinig chun bheith ina naimhde. Tá ceann de na cosúlachtaí seo san ainmníocht “caoirigh” de na tréada Críostaí, ba chóir go mbeadh a fhios go bhfuil an reithe (ceannaire fireann na tréada) ar cheann de na hainmhithe naofa Gallic, is é go beacht an té a thugann a adharca ar iasacht don nathair chruthaitheach a ghineann an scéal. Nathair a bhaineann le creidimh Críostaí freisin ............... Rinne eaglais na Róimhe géarleanúint go háirithe ar na draoithe a cúisíodh go maslach as íobairtí, a d’fhág go raibh roinnt milliún bás ann ó cuireadh tús léi, tá an bréag agus an foréigean Críostaí i gcodarsnacht lena dogma ach a bhí ann i gcónaí. * Ina theannta sin, ba mhaith liom a chur in iúl gur fhormhuinigh an Eaglais Chaitliceach i ráiteas oifigiúil go gcaithfeadh an teachtaire amach anseo bás a fháil sula n-aithneodh an Eaglais í. (Tá sé i bhfad níos praiticiúla agus níos soláimhsithe nuair a ghluaiseann rudaí níos mó) * Fuarthas an colún farraige a léiríonn Aesus faoi ardeaglais Notre Dame. Is saothar tréith í ar conas spioradáltacht a thógáil i 4 chéim i gcompánaigh an dualgais. * Is é an t-ainm eile ar an Dia Críostaí Iehova, rud a chiallaíonn "turas na beatha", is é sin le rá turas ama na beatha, is é Kernunos freisin dia ama an chosáin foirceanta de stair ríthábhachtach gach duine. * Tá rithim tugtha ag an eaglais Chríostaí don obair agus do ghairmeacha daonna eile le 2000 bliain a bhuíochas leis an am a sholáthraíonn na túir cloig. Tá sé ar cheann de na haghaidheanna atá ag cult Kernunos-Chronos freisin. Is é Kernunos dia na gcrann ama a léirítear i bhfoirm crainn spioradálta, déanann ailtireacht na n-eaglaisí aithris ar na áirsí a chruthaíonn fite fuaite na dtrinsí agus na mbrainsí a thug foscadh do shearmanais na Gall. Is de bhunadh ársa na fríosanna plandaí a mhaisíonn na bealaí isteach, féach na boinn Gallta. Is ealaín teibí na nideoga a thugann foscadh do dheilbhíní sna crainn Druidiúla. In ainneoin an chuma atá air, níl an suíomh seo frith-Chríostaí, cosnaíonn sé an Druideachas. Tá an dia kernunos uasal do na Gaeil. Tugadh "dis pater" air, an té a tharchuireann a fhuil agus a spiorad. Léiríonn Donnat cuimhne reiligiúnach, is é a ainmhí ionadaíoch ar domhan an tarbh i gcrann i dtéarmaí spioradáltachta. Ach faighimid Kernunos agus an tarbh dealbhaithe sna chéad eaglaisí Críostaí. Tá a láithreacht dhiaga i ríocht na bhflaitheas le feiceáil sna réaltbhuíonta. Ní féidir a chreidiúint go bhfuil na fealsúna Gallta ag bunús an adhradh Chríostaí. Cén fáth a gcreideann tú i dtuismitheoir Giúdach nach bhfuil an fhealsúnacht ama seo aici ar bhealach ar bith? Is cosúil gur dócha go raibh sagairt Cheilteacha nó Shaoirseachta gafa leis an treoshuíomh seo de chultúr Aesus. Thairis sin, ní dhearna na Rómhánaigh ach na draoithe Ceilteacha a fhiach, ar a laghad iad siúd a rinne cairde leasmhara. Tá ceann eile de na treoshuímh Chríostaí seo i láthair toisc gur tháinig Donn in ionad Kernunos mar phríomh-dhia. Donn ar domhan thuas, Donnotarvos sa lár domhan, Aiduos ar domhan thíos. An Dis Pater nua a chuimsíonn i ndáiríre caomhnú cuimhne an fhearainn dhiaga. * Thairis sin, i mábhar de spiorad faoi leith, tá rud eile le tabhairt faoi deara: cuireann an spiorad an-chráifeach a bhíonn i réim sna heaglaisí Críostaí comhthreomhar iomlán leis an spiorad a léiríonn na inscríbhinní vótála a d’fhág na cinn Gallic. * Bíonn na féilte Críostaí ar siúl go beacht ar na dátaí céanna de na cultacha Gallic ársa. Tá an chinsireacht frenzied a chleachtann Críostaithe as gach rud a bhaineann le cultúr na Gallóige dóthanach go leor gan an eagla go bhfeicfidh sí fírinne bhunús Críostaí a athdhromchlú. Téann cuid acu chomh fada agus a shéanadh go bhfuil Vercingetorix ann ........... is dochtúir tromchúiseach é! * Tá nasc idir an dáréag aspal agus an tuar ceatha, is í fuinneog an rós a admhaíonn go leor eaglaisí. Is léiriú é ar an gciorcal ceathrú a d'úsáid na Drugaí. (féach an chaibidil de na Drugaí Pythagorean). * Mise a chuir ina luí orm go bhfuil an abairt seo inscríofa sa chloch i Gallic 2300 bliain ó shin: "le Aesus, a spit mé!". Modh a bhí fós sa Mheán-Aois chun spit agus déanamh spit a dhéanamh chun fáil réidh lena chuid mothúchán, a chreidtear a bheith freagrach as galair ... Dá bhrí sin, dia cneasaithe, lumberjack agus mar sin siúinéir ab ea Aesus .... an gcuireann sé sin duine i gcuimhne duit? Nb2: i measc na n-uirlisí miotaseolaíochta go léir, tá tua an siúinéir, an tógálaí. An tua seo, gheobhaidh tú é i dtaiscí in áiteanna áirithe atá tiomnaithe don adhradh Gall. Gheobhaidh tú é freisin i mósáicí na healaíne teibí, Gallic, sármhaith, i lámha Esus amháin freisin. Agus gheobhaidh tú greanta freisin mar chomhartha deabhóid ar cheann de philéir an chiorcail chloiche cloiche. Is feathal na monaróirí é. Gheobhaidh tú é ar chótaí airm ó na meánaoiseanna, chomh maith le suaitheantais agus cótaí airm Phoblacht na Fraince sa 21 ú haois. "Níl ach freagra sochreidte amháin ann a fhéadann an cheist maidir le láithreacht an suaitheantais seo a fhreagairt thar thréimhse ama i réigiún atá sainithe go maith, na compánaigh ar dualgas mar a raibh orgánach in aice láimhe cheana 4000 bliain ó shin." Tá a fhios againn nach féidir ach dhá bhunús ghairmiúla a bheith ag an lopper a ghlanann stoc, is é sin na siúinéirí a ullmhaíonn stoc, nó ceann na gearrthóirí crainn torthaí a roghnaíonn na brainsí cearta agus a scaoil na barrachais. Sa dá chás is ullmhúchán é a thugann torthaí na todhchaí. Gearrann lumberjack seandachtaí simplí an stoc ag a bhonn i gcónaí agus glanann sé an stoc ina dhiaidh sin. Tá an tua seo ar fhaoiseamh íseal diaga naofa, agus is iad na siúinéirí amháin a úsáideann í chun na crainn a bhearradh, úsáideann siad í ionas go bhfásfaidh an crann díreach agus go gcruthóidh sé an bhíoma amach anseo. Ní úsáideann an t-oiriúint talmhaíochta an dearbhán ach sa chás go n-ullmhaítear an sáibh agus na fáinleoga le pollán. Is é siúinéir, mar sin, nó duine ar a laghad a oibríonn le adhmad, a phríomhfheidhm. Conclúid: Aesus an t-ainm atá air, is leigheasóir, siúinéir é, fuarthas a íomhá i gcorp ardeaglais Notre Dame, déantar cur síos ar íobairt Aesus suite, ceangailte i gcrann, sin go leor le haghaidh comhtharlú, níos tábhachtaí fós Tá Aesus ar eolas i nGaillimh leis na céadta bliain, mar is cosúil nach mbaineann an t-ainm "Iesus" le treibh Ghiúdach ar bith, bhí daoine eile ann mura raibh. Tá an téarma an-chonspóideach ina measc. Cén fáth nach bhfuil ach an chéad ainm seo ar eolas ag duine amháin ann? Agus cén fáth gur úsáideadh go coitianta é i sloinnte Gallta? Ní rún é a thuilleadh inniu go dtagann miotais Chríostaí ó scéalta Gallic, Ceilteacha, Nordach ... srl ... Naomh michel, adam, lucivert ... Ba mhaith an rud é go mbeadh iontas ar chách cén fáth nach dtagann na miotais seo ó chuntais Rómhánacha. Déanta na fírinne, is i bPáras a cruthaíodh an Chríostaíocht, Lutetia. Dhá mhíle bliain ó shin, thug na Rómhánaigh ionradh ar na Gaeil, d’fhoghlaim siad aithne a chur ar na daoine seo nach raibh eagla an bháis orthu. Buíochas le Esus, diadhacht na dtógálaithe a chuir spiorad náisiúin i gcrích trína tógálacha is daingne. Ba í an tsíoraíocht anam daoine a ndearna sé ionadaíocht ina fhoirgnimh, an delimber a leanann ag caitheamh solais ar shibhialtacht ilbhliantúil tríd an gcrann a ullmhú a thabharfaidh an tógáil amach anseo. Na Rómhánaigh, agus iad ag féachaint nach dtiocfadh siad go deireadh an charachtair Gallic a céasadh Esus, chéasadh siad dia chun iad a imbue leis an eagla marfach seo, chun an lámh in uachtar a fháil orthu. Am a rith, rinneamar dearmad ar an bhfírinne agus inniu tagann dromchla nua uirthi. Rinneamar colún na nathracha a thochailt a dhéanann ionadaíocht ar Esus an delimber a ullmhaíonn a bhíoma, máistir siúinéir a oibríonn i bhfírinne agus i gceartas, déanann an delimber an solas. Seo a cheapaim i ndáiríre. Ach cén fáth go gcoinneodh ceannairí ár dtíortha a leithéid de rún uainn? Toisc gurb é an messianism an dearbhú go n-iompóidh tú caoirigh agus go bhfuil sé níos praiticiúla iad a bhainistiú. Ní mí-úsáid fiú é, is bréag amháin eile é. Beathaíonn tú ar theacht slánaitheoir hipitéiseach agus iad ag cur as do dhóchas. Tá tú níos éasca a ghearradh, is creachadóir an obscurantist. Ní féidir linn an milleán a chur ar Chríostaithe as an méid a d’inis muid dóibh a chreidiúint, go háirithe ós rud é gur chuir an claíomh an Chríostaíocht, is féidir linn an milleán a chur orthu as feachtas eisimirce a stiúradh i gcoinne an chultúir Gallic, mhair sé 2000 bliain. "An fhírinne i bhfianaise an domhain" Nb: tar éis dom go leor a chuardach, sílim go gciallaíonn staid an fhocail "esus" roinnt mílte bliain ó shin, gur chiallaigh siad athrú, aiséirí, breisiú, tógáil, gearradh leis an am atá thart freisin, is é sin le rá c gur chiallaigh "esus" "chun cinn". Buille tua in am neamhbheo. Bhí iompar corraitheach ag Zeus, Isis ag dul i ngreim, chun a fheiceáil go bhfuil dealbh na jesus corraitheach, cuireann Aesus ar na brainsí titim trí bhualadh orthu lena thuagh, trí suaití a bhualadh. Cuireann an t-iasc iontas air nuair a léim sé amach as an uisce. Dá bhrí sin ainmníonn "Íosa" sa teanga draíochta "cad é prionsabal na gníomhaíochta, corraitheach, is é prionsabal na" seirbhíse deonaí "é. Dia, an Aoire agus íobairt na gcaorach. Scéal, ach scéal. Breith reilig. Uair amháin bhí fear simplí ann a bhí ina aoire. Ní raibh an ceann seo ina mháistir ar rud ar bith ach trasghearradh a chaorach. Agus ansin lá amháin, tar éis na mílte céim, d’fhiafraigh sé cén fáth go raibh sé á dhéanamh seo. Ba é an Aoire é, an té a bhí freagrach as cinniúint na gcaorach. Agus ó am go ham, rinne sé íobairt ar na neacha sin a chonaic sé agus a raibh grá aige dóibh, a chosain sé d’fhonn a bheith in ann beatha a thabhairt dóibh, é féin a chónaí. Ba é dia uathúil a thréad é, an té a bhí freagrach as cinniúint gach ceann acu. Ba ag an nóiméad seo a tháinig an gruagach bocht ina dhia. Dia uathúil agus uilechumhachtach. Duine mídhaonna a mharaigh in ainm a chumhachta gan teorainn. Duine mídhaonna, a raibh gá lena dhúnmharú chun a threibh a bheith ann ..... Bhí sé ina threoir. Dia fear. Duine reiligiúnach. NB: is í an aoire seo an Eaglais Chaitliceach Rómhánach, rinne an agniau seo íobairt go drogallach, ba í Esus í, agus is í an reiligiúnach seo na caoirigh eile go léir a ghlacann le híobairt duine dá gcuid féin chun an eaglais a bheathú. Níl a leithéid de rud ann agus reiligiún maith. I measc na nGallach, bhí reithe troda, progenitor, protector, healer mar threoir don tréad. Ní raibh sagart aoire ann riamh sula raibh na Rómhánaigh ag teastáil uathu chun na daoine a shabháil.

 

 

 

Spain

 

AEsuS LE GAULOIS ES EL MITO FUNDADOR QUE GENERARÁ EL DE LA RELIGIÓN CRISTIANA. De hecho, es de la Galia de donde surge el mito de Jesucristo (IESUS), a través del antiguo culto al dios AESUS, divinidad del renacimiento de la sangre y guardián de la vida espiritual después de la muerte. A continuación se muestran algunos argumentos: Galilea era parte de Palestina, que fue fundada por los filisteos. Sin duda, Galileo significa "círculo" en relación con los círculos de piedras megalíticas. * El obol es un término utilizado por los sacerdotes, es el nombre de una moneda gala. El cristianismo nació en la Galia mucho antes que en otras partes del mundo. * En el antiguo idioma galo, este nombre "Esus" (Esox), el salmón, significaba: "el regalo de la vida", la empresa de algo. Nb: esox, exsos significa en inglés antiguo: "el hacha". Es un culto que tiene su origen en la disposición del zodíaco. El pez se encuentra nueve meses antes del solsticio de invierno, gestación que culmina con el primer día de salida del sol en el ciclo anual, es por tanto el culto a la gestación (¿mortuorio?), Luego renacimiento-resurrección del sol. * En galo "Iassu" indica un viaje, siempre en el sentido de empresa, el cristiano "iesus" indica "el camino". El Esus del pilar náutico es un desramador que arroja luz. * Según algunos investigadores, el galileo habría pertenecido a una tribu de origen galo, es decir que las personas que llevan años diciendo que el personaje de Jesús era galo tienen sin duda alguna razón entre paréntesis. Un simple estudio comparativo del lenguaje debería poder probarlo o invalidarlo. * el clero, en el siglo IV, habría decidido fijar la fecha de nacimiento de Jesús al 25 de diciembre, injertando en una fiesta pagana. * El pez fue el signo de reconocimiento de los primeros cristianos, excepto que también es el animal que simboliza el renacimiento en las aguas de la época del dios Salmón, Esus entre los galos (esos). * La ceremonia del bautismo, que es la de purificación y renacimiento, también proviene del culto a las aguas presentes en la Galia. * Decir que los primeros cristianos se refugiaron en las catacumbas de Roma ya es una tontería, nunca he oído que el ratón se refugie en la panza del gato. * Los propios caminos a Compostela han sustituido a los antiguos caminos procesionales de ritos ancestrales centrados en la curación y la posición de las estrellas. Se ha comprobado. La concha de vieira es sin duda una reminiscencia de la antigua creencia en los océanos de los cielos. * El toro galo Donnotarvos se sigue representando dentro y fuera de las iglesias cristianas, toro que simboliza la nobleza genética de las razas, esto desde el principio. Este es al final de los tiempos, el guardián de la vida después de la muerte, renacimiento por filiación por la sangre, poder del que Esus se convirtió en representante después de haber cortado el árbol de la vida eterna para convertirlo en su hogar. Parece de paso que el personaje es destructor de la antigua religión. La eternidad prometida por el dios cristiano es también un paralelo con el culto galo de las aguas eternas del tiempo. * El dios creacionista y temporal de la luz, Lug, también forma parte de las creencias cristianas a través de Lucifer, el ángel de la luz que engendró: el tiempo en la tierra. Es el momento de la creación de un mundo. * El Cantalón Galo es un pilar sobre el cual se coloca una canasta de frutas ofrecida a las estrellas, es un lugar de cantos rituales. Los católicos conservaron el pilar pero instalaron una cruz en él. Todavía se encuentran a menudo en encrucijadas, todavía se usaban a principios del siglo pasado como lugar de culto donde se escuchaban canciones. Hoy sabemos que la mayoría de las iglesias cristianas se construyeron exactamente en sitios pertenecientes al culto druídico. El pilar de los náuticos se encontró bajo la nave de la iglesia de "Notre Dame", siendo los náuticos los marineros, Esus, el dios del hacha es, por tanto, un carpintero. * Pero una cosa en particular prueba la ascendencia druídica a cristiana, y estas son las palabras informadas por el hijo de Dios. Ejemplo: "no morirás porque vivirás eternamente en mí". Esus es de hecho el dios que encarna el tiempo eterno (kernunos) en el que el renacimiento de la espiritualidad permite la inmortalidad. * La posición de Jesucristo durante su sacrificio y su corona de espinas se parece en muchos aspectos al dios árbol Kernunos. Dios galo del tiempo. Pero el parecido más sorprendente es el del llamado sacrificio realizado durante las ceremonias dedicadas al dios Esus. * En el jarrón galo que se exhibe actualmente en Dinamarca podemos ver una mujer (mori, muerte, que también significa el mar donde todas las aguas terminan y comienzan, es una de las expresiones del culto a las aguas del tiempo,druídico) que sostiene a un muerto en sus brazos. Existe exactamente la misma imagen, la misma posición de la mujer entre los cristianos que la llaman María, la madre. * La interpretación correcta del libro de las revelaciones eventualmente lo convencerá, la religión cristiana nació hace 2000 años de las cenizas del culto galo, tomó la mayor parte de su dogma allí. Un autor antiguo describe bastante bien el culto al dios Esus, durante las ceremonias se exhibe un cadáver ensangrentado en un árbol, exactamente el mismo tipo de prácticas que Cristo representa en su cruz. Un nacimiento sagrado en la muerte de un ser humano. Además, esta preocupación por la inmortalidad del ser humano pertenece en su totalidad a los pueblos galos, para ellos, la muerte del alma no existe, es solo otra forma entre otras en los caminos del tiempo, en realidad no morimos, imprimimos. un camino-historia diferente que lleva a otro en otro lugar para renacer en la misma espiritualidad tribal, eso es todo. * Retomando el hilo de la leyenda griega, Zeus es el hijo de Chronos, por lo que al mismo tiempo, Esus sería el hijo de Kernunos y Jesús el del Dios temporal descrito en el libro de las revelaciones. La reflexión es muy cartesiana, estas probabilidades muy sostenibles. * En esta moneda gala anterior al cristianismo, una cruz. Cada fin designa nacimiento, juventud, vida humana y muerte. Uno de ellos está plantado en lugares de culto cristianos. En esta moneda gala anterior al cristianismo, una cruz. Cada fin designa nacimiento, juventud, vida humana y muerte. Uno de ellos está plantado en lugares de culto cristianos. Hay decenas de signos de filiación de las dos religiones que se han convertido en enemigas. Uno de estos paralelos radica en la denominación de "oveja" de los rebaños cristianos, hay que saber que el carnero (macho líder del rebaño) es uno de los animales sagrados galos, incluso es precisamente él quien presta sus cuernos al serpiente creacionista que engendra la historia. Serpiente también perteneciente a creencias cristianas ............... La iglesia romana persiguió en particular a los druidas acusados abusivamente de sacrificios, lo que causó varios millones de muertes desde sus inicios, la mentira y la violencia cristiana contrastan con su dogma pero siempre existieron. * Además, me gustaría señalar que en un comunicado oficial, la Iglesia Católica avaló el hecho de que el futuro mesías necesariamente habría muerto antes de ser reconocido por la Iglesia. (Es mucho más práctico y manejable cuando las cosas se mueven más) * El pilar náutico que representa a Aesus se encontró debajo de la catedral de Notre Dame. Es un trabajo característico de cómo construir una espiritualidad en 4 fases en los compañeros de deber. * El otro nombre del Dios cristiano es Jehová, que significa "el camino de la vida", es decir el camino temporal de la vida, Kernunos es también el dios temporal del sinuoso camino de la historia vital de cada uno. * La iglesia cristiana ha dado ritmo al trabajo y otras ocupaciones humanas durante 2000 años gracias al tiempo que le proporcionan los campanarios. También es una de las caras del culto de Kernunos-Chronos. Kernunos es el árbol-dios del tiempo que está representado en forma de árbol espiritual, la arquitectura de las iglesias imita los arcos formados por el entretejido de los troncos y las ramas que abrigaban las ceremonias galas. Los frisos vegetales que adornan las entradas son de origen antiguo, ver las monedas galas. Los nichos que albergan estatuillas existieron en los árboles druídicos, es arte abstracto. A pesar de lo que parezca, este sitio no es anticristiano, defiende el druidismo. El dios kernunos es noble para los galos. Se le llamó "dis pater", el que transmite su sangre y su espíritu. La memoria religiosa está representada por Donnat, su animal representativo en la tierra es el toro en un árbol en términos de espiritualidad. Pero encontramos a Kernunos y el toro esculpidos en las primeras iglesias cristianas. Su presencia divina en el reino de los cielos se refleja en las constelaciones. Es innegable que los filósofos galos están en el origen del culto cristiano. ¿Por qué creer en una ascendencia judía que no tiene esta filosofía temporal de ninguna manera? Parece probable que los sacerdotes celtas o masónicos fueran cómplices de esta orientación del culto a Aesus. Además, solo los druidas celtas no fueron perseguidos por los romanos, al menos aquellos que hicieron amigos interesados. Otra de estas orientaciones cristianas está presente por el hecho de que Kernunos fue reemplazado como dios principal por Donn. Donn en el mundo de arriba, Donnotarvos en el mundo medio, Aiduos en el mundo de abajo. El nuevo Dis Pater que de hecho encarna la preservación de la memoria del reino divino. * Además, en mEn materia de espíritu particular, hay que señalar otra cosa: el espíritu muy piadoso que reina en las iglesias cristianas ofrece un completo paralelo con el que denotan las inscripciones votivas dejadas por los galos. * Las fiestas cristianas tienen lugar precisamente en las mismas fechas de los antiguos cultos galos. La censura frenética que practican los cristianos sobre todo lo que concierne a la cultura gala es lo suficientemente beligerante como para no ver en ella el miedo a ver resurgir la verdad de los orígenes cristianos. Algunos incluso van tan lejos como para negar la existencia de Vercingetorix ........... ¡es doctor en serio! * Hay un vínculo entre los doce apóstoles y el arco iris, es el rosetón que adorna muchas iglesias. Es una interpretación del círculo de cuartos que usaban los druidas. (ver el capítulo de los Druidas pitagóricos). * A mí lo que me convenció es esta frase inscrita en la piedra en galo hace 2300 años: "¡por Aesus, que escupo!". Escupir y hacer escupir era un método todavía presente en la Edad Media para deshacerse de sus estados de ánimo, que se creían responsables de enfermedades ... Por tanto, Aesus era un dios sanador, un leñador y, por tanto, un carpintero ... ¿Eso te recuerda a alguien? Nb2: entre todas las herramientas míticas, está el hacha del carpintero, el constructor. Esta hacha, la encontrarás en depósitos en determinados lugares dedicados al culto galo. También lo encontrarás en los mosaicos de arte abstracto, galo, soberbio, en las únicas manos de Esus también. Y también lo encontrarás grabado como un signo de devoción en uno de los pilares del círculo de piedra de Stonehenge. Es el emblema de los fabricantes. Lo encontrarás en los escudos de la época medieval, así como en las insignias y escudos de la República Francesa del siglo XXI. "Sólo hay una respuesta plausible que puede responder a la pregunta de la presencia de esta insignia más allá del tiempo en una región bastante bien definida, los compañeros de servicio donde ya existía un organismo cercano hace 4000 años". Sabemos que el podador que limpia un tronco solo puede tener dos orígenes profesionales, el de los carpinteros que preparan un tronco, o el de los cortadores de árboles frutales que eligen las ramas adecuadas y dejan caer los sobrantes. En ambos casos es una preparación que da los frutos del futuro. Un simple leñador antiguo siempre corta el tronco por su base y luego limpia el tronco. Esta hacha sobre un bajorrelieve divino es sagrada, y solo los carpinteros la usan para podar los árboles, la usan para que el árbol crezca recto y forme la viga del futuro. El sastre agrícola solo utiliza el vouge donde se preparan la sierra y los lechones con un garfio. Un carpintero, por tanto, o al menos alguien que trabaje con madera, es su función principal. Conclusión: Se llama Aesus, es curandero, carpintero, su efigie fue encontrada en la nave de la catedral de Notre Dame, el sacrificio de Aesus se describe encaramado, atado en un árbol, eso es mucha coincidencia, tanto más cuanto Aesus se conoce en Galia desde hace cientos de años, ya que el nombre "Iesus" no parece pertenecer a ninguna tribu judía, hubo otras si no. El término es muy controvertido entre ellos. ¿Por qué este único nombre conocido que pertenece a una sola persona allí? ¿Y por qué se usaba comúnmente en los apellidos galos? Hoy en día ya no es un secreto que los mitos cristianos se originan a partir de historias galas, celtas, nórdicas ... etc ... St michel, adán, lucivert ... Sería bueno que todos se preguntaran por qué estos mitos no provienen de relatos romanos. De hecho, fue en París donde se creó el cristianismo, Lutetia. Hace dos mil años, los romanos invadieron los galos, aprendieron a conocer a este pueblo que no tenía miedo a la muerte. Esto gracias a Esus, divinidad de los constructores que perpetuó el espíritu de una nación a través de sus construcciones más sólidas. Fue la eternidad del alma de un pueblo que representó en sus edificios, el desramador que sigue arrojando luz sobre una civilización multimilenaria preparando el árbol que dará la futura construcción. Los romanos, viendo que no llegarían al final del carácter galo crucificaron a Esus, crucificaron a un dios para imbuirlos de este miedo mortal, para ganarles ventaja. Pasó el tiempo, nos olvidamos de la verdad y hoy resurge. Hemos excavado el pilar de los nautes que representa a Esus el desramador que prepara su viga, un maestro carpintero que trabaja con verdad y justicia, el desramador hace la luz. Eso es lo que realmente pienso. Pero, ¿por qué los líderes de nuestros países nos han ocultado tal secreto? Porque el mesianismo es la seguridad de convertirte en oveja y para ellos es más práctico de manejar. Ni siquiera es un error de cálculo, es solo una mentira más. Te alimentas de la llegada de un salvador hipotético mientras ellos se alimentan de tus esperanzas. Eres más fácil de cortar, el oscurantista es un depredador. No podemos culpar a los cristianos por creer lo que les dijimos, sobre todo porque el cristianismo fue impuesto a espada, podemos culparlos por haber liderado una campaña de denigración contra la cultura gala, que duró 2000 años. "La verdad en la faz del mundo" Nb: después de haber buscado mucho, creo que la situación de la palabra "esus" hace varios milenios, significa que significaron un cambio, una resurección, una adición, una construcción, un corte con el pasado también, c es decir que "esus" significaba "avanzado". Un golpe de hacha en el tiempo inmóvil. Zeus tuvo un comportamiento impactante, Isis agarrando, al ver la escultura de Jesús es impactante, Aesus hace caer las ramas golpeándolas con su hacha, por golpes impactantes. El pez sorprende cuando ha saltado del agua. "Jesús" en el lenguaje mágico designa así "lo que es principio de acción, impactante, es muy exactamente el principio del" servicio voluntario ". Dios, el Pastor y el sacrificio de las ovejas. Una historia, solo una historia. El del nacimiento de una religión. Érase una vez un hombre sencillo que era pastor. Éste no era dueño de nada excepto de la trashumancia de sus ovejas. Y luego, un día, después de miles de pasos, se preguntó por qué estaba haciendo esto. Él era el Pastor, el responsable del destino de las ovejas. Y de vez en cuando sacrificaba a estos seres que veía y amaba, que protegía para poder alimentarse de ellos, para vivir él mismo. Él era el dios único de su rebaño, el responsable del destino de cada uno. Fue en este momento que el pobre pelo se convirtió en dios. Un dios único y omnipotente. Un ser inhumano que mató en nombre de su poder ilimitado. Un ser inhumano, cuya existencia asesina era necesaria para la existencia de su tribu ..... Se había convertido en guía. Un dios hombre. Una persona religiosa. NB: este pastor es la Iglesia Católica Romana, este agniau sacrificado a regañadientes, era Esus, y este religioso son todas las otras ovejas que aceptan el sacrificio de uno de los suyos para alimentar a la iglesia. No existe una buena religión. Entre los galos, el guía de la manada era un carnero de combate, progenitor, protector, sanador. Nunca hubo un sacerdote pastor antes de que los romanos lo necesitaran para esclavizar a la gente.

 

 

 

Népal

 

AEsuS LE GAULOIS ईसाई धर्मको एउटा उत्पन्न गर्ने कुरा मिल्दोजुल्दो छ। वास्तवमा गलबाट नै येशू येशू (IESUS) को मिथक उत्पन्न हुन्छ, येशू Ausus देवता को पुरानो पंथ मार्फत, रगतको पुनर्जन्मको मृत्यु र मृत्यु पछि आध्यात्मिक जीवनको अभिभावक। यहाँ केहि तर्कहरू छन्: गालील प्यालेस्टाइनको भाग थियो, जुन पलिश्तीहरूले स्थापना गरेका थिए। कुनै पनि मेगालिथिक पत्थरहरूको सर्कलको सम्बन्धमा ग्यालिलियोको अर्थ "सर्कल" हो। * ओबोल पादरीहरूले प्रयोग गरेको शब्द हो, यो ग्यालिक मुद्राको नाम हो। इसाई धर्मको जन्म संसारका अन्य भाग भन्दा धेरै पहिले गलमा भएको थियो। * पुरानो ग्यालिक भाषामा, यो नाम "एसस" (एसोक्स), सामनको अर्थ हो: "जीवनको वरदान", कुनै कुराको उपक्रम। Nb: esox, exsos को अर्थ पुरानो ब्रिटिशमा छ: "कुल्हाडी"। यो एउटा पंथ हो जुन यसको राशि चक्रको स्वभावमा छ। माछा जाडोमा अस्थिर हुन भन्दा नौ महिना अघि अवस्थित हुन्छ, गर्भधारण जुन वार्षिक चक्रमा सूर्यको पहिलो दिनमा टु .्गिन्छ, त्यसैले यो गर्भलिंगको पंथ हो (शवगृह?), त्यसपछि सूर्यको पुनर्जन्म-पुनरुत्थान। * ग्यालिक "Iassu" मा यात्रा संकेत गर्दछ, सँधै उद्यमको अर्थमा, क्रिश्चियन "आइसस" ले "मार्ग" indicates्केत गर्दछ। समुद्री स्तम्भको Esus प्रकाश बहाउने एक डेलिम्बर हो। * केही अनुसन्धानकर्ताहरूको भनाइ अनुसार, गलीलका मानिसहरू गालिक मूलका थिए जसको अर्थ यो हो कि धेरै वर्षदेखि मानिसहरूले येशूको चरित्रलाई एक गालिक भनिरहेका थिए भन्ने व्यक्तिहरू पक्कै पनि पश्चातापमा सही छन्। भाषाको एक सरल तुलनात्मक अध्ययनले यो प्रमाणित गर्न वा यसलाई अमान्य गर्न सक्षम हुनुपर्दछ। * rgy औं शताब्दीमा पादरीहरूले गैरमसीही चाडमा कलमी गरेर येशूको जन्म मिति डिसेम्बर २ 25 मा तय गर्ने थियो। * माछा पहिलो इसाईहरूको पहिचानको चिह्न हो, बाहेक यो पशु पनि हो जसले देव साल्मनको समयको पानीमा पुनर्जन्मको प्रतीक हो, गौस (एसोस) का बीचमा एउसस। * शुद्धीकरण र पुनर्जन्मको बप्तिस्माको समारोह पनि गलमा रहेको पानीको पूजाबाट आउँदछ। * पहिलो इसाईहरूले रोमको प्रकोपमा शरण लिएका थिए भनेर भन्नु पहिले नै मूर्खता हो, मैले माउसले बिरालोको पेटमा शरण लिन्छु भनेर कहिले पनि सुनेको छैन। * आफैंको कम्पोस्टेलाको पथले उपचार र ताराको स्थानमा केन्द्रित पुरानो संस्कारको पुरानो जुलूस मार्गहरू बदल्यो। यो प्रमाणित भएको छ। स्केलप शेल निस्सन्देह समुद्रको महासागरमा पुरानो विश्वासको याद दिलाउँछ। * ग्यालिक गोरु, डोन्नटारभोसलाई अझै पनि क्रिश्चियन गिर्जाघरमा र बाहिर प्रतिनिधित्व गरिन्छ, यो बैल जुन सुरुदेखि नै रेसहरूको आनुवंशिक कुलीनताको प्रतीक हो। यो समयको अन्तमा हो, मृत्यु पछि जीवनको अभिभावक, रगतद्वारा फिल्टर गरेर पुनर्जन्म, एक यस्तो शक्ति हो जसको आधारमा एउसले आफ्नो घर बनाउन अनन्त जीवनको रूख काटेर प्रतिनिधि बने। यो चरित्र पुरानो धर्मको विध्वंसक हो भनेर पार गर्दा। इसाई देवताले भनेको अनन्त काल पनि समयको अनन्त पानीको ग्यालिक पूजासँग समानान्तर हो। * प्रकाशको सृष्टिकर्ता र अस्थायी देवता लुग पनि प्रकाशको दूत लुसिफर मार्फत ईसाई विश्वासको हिस्सा हुन् जसले जन्माए: पृथ्वीमा समय। यो एक विश्व को निर्माण को समय हो। * ग्यालिक क्यान्टलन एउटा स्तम्भ हो जुन सिताराहरूमा चढाइएको फलहरूको टोकरीमा राखिन्छ, यो रित्तिक गीतहरूको स्थान हो। क्याथोलिकहरूले स्तम्भ बनाए तर त्यसमा क्रस स्थापना गरे। तिनीहरू अझै पनि चौबाटोमा फेला पर्दछ, ती पक्कै गत शताब्दीको सुरूमा पूजाको स्थानको रूपमा प्रयोग गरिन्थ्यो जहाँ गीतहरू सुन्थे। हामीलाई थाहा छ कि प्राय जसो इसाई चर्चहरू ड्रुइडिक गुटसँग सम्बन्धित साइटहरूमा ठ्याक्कै निर्माण गरिएको थियो। समुद्री स्तम्भहरू "नोट्रे डेम" चर्चको नेभ अन्तर्गत फेला परेको थियो, जसका नटहरू नाविकहरू थिए, एसस, बन्चरो भएको ईश्वर एक सिकर्मी हो। * तर खास गरी एउटा चीजले ड्रुइडिकलाई इसाई मूलको रूपमा प्रमाणित गर्दछ, र यी वचनहरू परमेश्वरका पुत्रले भनेका छन्। उदाहरण: "तपाईं मर्नुहुनेछैन किनकि तपाईं ममा सदा रहनुहुनेछ"। एसुस वास्तवमा ईश्वर हुनुहुन्छ जसले अनन्त समय (केर्नुनस) लाई मूर्त रूप दिनुहुन्छ जसमा अध्यात्मको पुनर्जन्मले अमरत्वलाई सक्षम गर्दछ। * येशू ख्रीष्टको बलिदानको क्रममा उहाँ र उहाँको काँडाको मुकुट धेरै स्थानमा रूख देवता कर्नुनससँग मिल्दोजुल्दो छ। समय को गैलिक भगवान। तर सबैभन्दा उल्लेखनीय समानता भनेको ईसास देवतालाई समर्पण गर्ने समारोहहरूमा गरिएको तथाकथित बलिदानको हो। * डेनमार्कमा हालै प्रदर्शित ग्यालका फूलदानमा हामी एक महिला देख्न सक्दछौं (मोरी, मृत्यु, जसको अर्थ समुद्र पनि हो जहाँ सबै पानी समाप्त हुन्छ र शुरू हुन्छ, यो समयको पानीको पूजाको अभिव्यक्ति हो।druidic) जसले आफ्नो मृत पाखुरामा मरेको मानिसलाई समात्छ। ठीक त्यहि छवि छ, ईसाईहरु बीच महिलाको उही स्थिति जसले उनलाई मरियम, आमा भनिन्छ। * खुलासा पुस्तकको सही व्याख्याले अन्तत: तपाईंलाई विश्वस्त तुल्याउनेछ, इसाई धर्मको जन्म २००० वर्ष पहिले ग्यालिक पंथको खरानीबाट भएको थियो, यसले त्यहाँ धेरैजसो कट्टरपन्थीलाई लग्यो। एक प्राचीन लेखक एसास देवताको गुट वर्णन गर्दछन्, समारोहहरूमा रगतमा रगत बग्छ जुन क्रूसमा ख्रीष्टले प्रतिनिधित्व गर्दछ उस्तै प्रकारका अभ्यासहरू। एक मानव को मृत्यु मा एक पवित्र जन्म। यस बाहेक, मानवको अमरत्वका लागि यो चासो पूर्णतया ग्लिक जनतासँग सम्बन्धित छ, उनीहरूको लागि, आत्माको मृत्यु अवस्थित छैन, यो सडकहरूको समयका बीचमा यो अर्को तरिका हो, हामी वास्तवमै मर्दैनौं, हामी छाप्छौं। फरक पथ-इतिहास जसले अर्कै ठाउँमा लैजान्छ उहि आदिवासी आध्यात्मिकतामा पुनर्जन्म हुन, यो कुरा हो। * ग्रीक किंवदन्तीको धागा लिई, ज़ीउस क्रोनोसको छोरो हो, यसैले नै, एसुस कर्नुनस र येशूका छोरा हुनेवाला थिए जसको बारेमा प्रकाशको पुस्तकमा वर्णन गरिएको अस्थायी ईश्वरको छोरो थियो। परावर्तन धेरै कार्टेसियन हो, यी सम्भावनाहरू धेरै दिगो। * यस गलिक सिक्कामा इसाई भन्दा पहिले क्रस। प्रत्येक अन्त जन्म, युवा, मानव जीवन, र मृत्यु निर्दिष्ट गर्दछ। तीमध्ये एउटा मसीही उपासनास्थलहरूमा रोपिएको छ। यस गलिक सिक्कामा इसाई भन्दा पहिले क्रस। प्रत्येक अन्त जन्म, युवा, मानव जीवन, र मृत्यु निर्दिष्ट गर्दछ। तीमध्ये एउटा मसीही उपासनास्थलहरूमा रोपिएको छ। त्यहाँ दर्जनौं चिह्नहरू छन् जुन दुश्मनको दुश्मन भयो। यी समानताहरूमध्ये एउटा मसीही बगालको "भेडा" को सम्प्रदायमा पर्दछ, यो ज्ञात हुनुपर्दछ कि भेडा (बगालको एक अगुवा) गालिक पवित्र जनावरहरु मध्ये एक हो, यो पनि यथार्थ हो कि जसले आफ्नो सीsहरुलाई ndsण दिन्छ। रचनावादी सर्प जसले कथालाई उत्तेजित पार्छ। साँप पनि इसाई विश्वासको हो ............... रोमन चर्चले विशेष गरी दु्रुवहरूलाई बलिदानको अभद्र आरोप लगाई सताएको थियो, जसले यसको आरम्भ भएदेखि करोडौंको मृत्यु गरायो, झूट र इसाई हिंसा यसको कट्टरपन्थीको बिरूद्ध हो तर जहिले पनि अस्तित्वमा थियो। * यसका साथै, म यो कुरा औंल्याउन चाहन्छु कि क्याथोलिक चर्चले आधिकारिक विज्ञप्तिमा भन्यो कि चर्चले मान्यता पाउनु अघि भावी मसीहको मृत्यु हुनु नै पर्थ्यो। (यो यति धेरै व्यावहारिक र व्यवस्थापन योग्य हुन्छ जब चीजहरू बढ्छन्) * एससको प्रतिनिधित्व गर्ने समुद्री स्तम्भ नोट्रे डेम क्याथेड्रल अन्तर्गत फेला पर्‍यो। यो कर्तव्यका साथीहरूमा 4 चरणहरूमा अध्यात्म निर्माण गर्ने तरिकाको विशेषता काम हो। * क्रिश्चियन भगवानको अर्को नाम यहोवा हो, जसको अर्थ हो "जीवनको यात्रा", अर्को शब्दमा भन्ने हो भने जीवनको अस्थायी यात्रा, कर्नुनस पनि प्रत्येकको महत्त्वपूर्ण इतिहासको घुम्ने मार्गको अस्थायी देवता हुन्। * इसाई चर्चले घण्टा टावरले दिने समयलाई धन्यवाद दिन २००० बर्षदेखि काम र अन्य मानवीय पेसालाई ताल दिन्छ। यो Kernunos-Chronos को गुटको अनुहार हो। केर्नुनस समयका रूख देवता हुन् जुन एक आध्यात्मिक रूखको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, चर्चहरूको वास्तुकलाले गन्धको बिभिन्न बनावटद्वारा बनाइएका मेहराबहरूको नक्कल गर्दछ र जसले शालिक समारोहहरूमा आश्रय पाए। बिरूवा फ्रिजहरू जुन प्रवेश द्वारहरू सजिलो गर्दछन् पुराना मूलका, ग्यालिक सिक्का हेर्नुहोस्। Druidic रूखहरु मा आश्रय stathettes जो आला को आला, यो अमूर्त कला हो। जस्तो देखिन्छ यो भए पनि, यो साइट ईसाई विरोधी होईन, यसले Druidism को रक्षा गर्दछ। भगवान Kernunos गौलका लागि महान छ। उसलाई "डि पाटर" भनियो, जसले आफ्नो रगत र आत्मा सार्छ। धार्मिक स्मृति डोन्नतले प्रतिनिधित्व गर्दछ, पृथ्वीमा उनको प्रतिनिधित्व गर्ने पशु अध्यात्मको हिसाबले रूखको साँढ हो। तर हामी Kernunos र साँढे पहिलो मसीही चर्चहरु मा मूर्तिकला पाउँछौं। स्वर्गको राज्यमा उहाँको ईश्वरीय उपस्थिति नक्षत्रहरूमा झल्किन्छ। यो निर्विवाद छ कि ग्यालिक दार्शनिकहरू मसीही उपासनाको सुरुमा थिए। किन कुनै यहूदी प्यारेन्टेजमा विश्वास गर्दछ जुन यस संसारिक दर्शनमा कुनै पनि हिसाबले छैन? सम्भव देखिन्छ कि सेल्टिक वा मेसोनिक पादरीहरू एससको गुटको यस झुकावमा संलग्न थिए। यसबाहेक, केवल सेल्टिक ड्रुइडहरू रोमीहरूले सिकार गरेका थिएनन्, कम्तीमा पनि चासो दिने साथीहरू थिए। यी ईसाई झुकावहरूको अर्को तथ्य यो छ कि कर्नुनोसलाई डनले मुख्य देवताको रूपमा प्रतिस्थापित गरेका थिए। माथिको संसारमा डन्न, मध्य संसारमा डोन्नोटारभोस, तलको विश्वमा एडुओस। नयाँ डिस्क प्याटर जुन वास्तवमा ईश्वरीय क्षेत्रको स्मृतिको संरक्षणको प्रतीक हो। * यसबाहेक, मिविशेष आत्माको कुरालाई अर्को ध्यान राख्नुपर्दछ: इसाई चर्चहरूमा शासन गर्ने अति पवित्र आत्माले ग्यालिकहरूले छोडेका मतदाता शिलालेखहरूलाई पूर्ण रूपमा समानान्तर प्रदान गर्दछ। * क्रिश्चियन चाडहरू पुरानो ग्यालिक कल्टहरूको उही मितिहरूमा ठीकसँग लिन्छन्। इसाईहरूले ग्यालिक संस्कृति सम्बन्धी सबै कुराका लागि अभ्यास गरेको उन्मत्त सेन्सरशिप यसमा क्रिश्चियन उत्पत्तिको सत्यतालाई देख्ने डरलाई नहेर्नु पर्याप्त छ। कोही-कोही यहाँसम्म Vercingetorix को अस्तित्व इन्कार गर्न को लागी जान्छन् ........... यो गम्भीर डाक्टर हो! * त्यहाँ बाह्र प्रेरितहरू र इन्द्रेणीको बीचमा एक लि .्क छ, यो गुलाब झ्याल हो जुन धेरै चर्चहरूलाई शोभायमान गर्दछ। यो चौथो सर्कल को एक व्याख्या हो जुन Druids द्वारा प्रयोग गरिएको थियो। (पायथागोरियन ड्रुइड्सको अध्याय हेर्नुहोस्) * मलाई कुन कुराले विश्वस्त तुल्यायो यो वाक्य २ 23०० वर्ष अघि गॅलिकमा ढु the्गामा कुँदिएको छ: "ऐसस द्वारा, कि मैले थुक्छु!"। थुक्नु र थुक्नु एउटा विधि थियो जुन अझै मध्य युगमा उसको मुड्सबाट छुटकारा पाउनको लागि थियो जुन रोगका लागि जिम्मेवार हो भन्ने विश्वास गरिन्छ ... Aesus तसर्थ एक उपचार देवता, एक काठको काठ थियो र यसैले एक सिकर्मी .... के यो तपाइँको कसैको सम्झना दिलाउँछ? Nb2: सबै पौराणिक उपकरणहरूका बीचमा, त्यहाँ काठको सिकर्मी छ, बिल्डर। यो कुल्हाडी, तपाईले गल्तीक पूजालाई समर्पित केहि ठाँउहरुमा जम्मा गर्नु हुनेछ। तपाइँ यसलाई एब्स्ट्र्याक्ट आर्ट, मोजलिक, उत्कृष्ट, एसुसको मात्र हातमा पनि पाउनुहुनेछ। र तपाईले यो ढुge्गाको ढु stone्गा सर्कलको एक पिलरमा भक्ति को चिन्हको रूपमा खोपिएको पाउनुहुनेछ। यो निर्माताहरूको प्रतीक हो। तपाईंले यसलाई मध्यकालीन कालदेखि नै हतियारहरूको कोटमा, साथै २१ औं शताब्दीमा फ्रान्सेली गणतन्त्रको ब्याज र हतियारहरूको फेला पार्नुहुनेछ। "त्यहाँ एक मात्र प्रशंसनीय उत्तर छ जुन यस ब्याजको उपस्थितिको प्रश्नको उत्तर दिन सक्छ धेरै नै राम्रोसँग परिभाषित क्षेत्रमा, कर्तव्यका साथीहरू जहाँ नजिकैको जीव ism००० वर्ष अगाडि अवस्थित छ।" हामीलाई थाहा छ कि ट्रप खाली गर्ने सफा गर्ने दुई व्यक्तिको उत्पत्ति मात्र हुन्छ, खोप तयार पार्ने सिकर्मीहरूको, वा फलका रूख काट्नेहरूले, जसले सही हाँगाहरू छान्छन् र बृद्धि गर्दछन्। दुबै केसमा यो तयारी हो जुन भविष्यको फल दिन्छ। एक साधारण एन्टिक लाम्बरजेकले जहिले पनि यसको आधारमा ट्रंक काट्छ र त्यसपछि ट्रंक खाली गर्दछ। एक ईश्वरीय कम राहत मा यो कुल्हाडी पवित्र छ, र यो केवल रूखहरू छाँट्न यसलाई प्रयोग गर्ने सिकर्मीहरू हो, तिनीहरू यसलाई प्रयोग गर्छन् ताकि रूख सीधा बढ्नेछ र भविष्यको बिम बनाउँदछ। कृषि दर्जीले केवल भौच प्रयोग गर्दछ जहाँ आरे र फ्यागटहरू बिलहुकको साथ तयार गरिन्छ। एउटा सिकर्मी, त्यसकारण, वा कमसेकम कोही जो काठको साथ काम गर्दछ, उसको मुख्य कार्य हो। निष्कर्ष: उसको नाम ऐसस हो, ऊ एक चr्गाई गर्ने, सिकर्मी हो, उसको पुतला नत्र डेम क्याथेड्रलको नेभमा भेटियो, ईससको बलिदानलाई बगैंचामा वर्णन गरिएको छ, रूखमा बाँधिएको, यो संयोगका लागि धेरै हो, यति धेरै Aesus सयौं वर्षदेखि गल मा परिचित छ, "Iesus" नाम कुनै यहूदी कुलको हुन देखिन्छ, त्यहाँ अरू थिएन भने। यो शब्द उनीहरू बीच धेरै विवादास्पद छ। किन यो केवल ज्ञात पहिलो नाम त्यहाँ एक व्यक्ति सम्बन्धित छ? र किन यसलाई ग्यालिक थरमा सामान्य रूपमा प्रयोग गरियो? आज यो गोप्य कुरा छैन कि इसाई मिथकहरू ग्यालिक, सेल्टिक, नॉर्डिक कथाहरू ... आदि ... बाट उत्पत्ति भएका छन्। सेन्ट माइकल, एडम, ल्युसियर्ट ... सबैको लागि यो आश्चर्यको कुरा हो कि यी मिथकहरू किन रोमी विवरणहरूबाट आएका छैनन्। वास्तवमा, यो पेरिसमा थियो कि इसाई धर्म, लुटेडिया, सिर्जना गरिएको थियो। दुई हजार वर्ष अगाडि रोमीहरूले गललाई आक्रमण गरे, उनीहरूलाई मृत्युको डर नहुने यी मानिसहरूलाई चिने। एससलाई धन्यवाद छ, निर्माणकर्ताहरूको दिव्यता जसले यसको सबैभन्दा ठोस निर्माणहरूको माध्यमबाट राष्ट्रको भावनालाई सघाउँदछ। यो एक मान्छे को आत्मा को अनन्त काल थियो कि उहाँ आफ्नो भवनहरुमा प्रतिनिधित्व गर्नुहुन्छ, डेलिमर जसले भविष्यमा निर्माण गर्ने रूख तयार गरेर बहु-सहस्राब्दी सभ्यतामाथि प्रकाश पार्दै छ। रोमीहरूले थाहा पाए कि उनीहरू एसाउसलाई क्रूसमा टाँगिएको गालिक चरित्रको अन्त्य नहुने हुँदा उनीहरूले एउटा देवतालाई क्रूसमा टाँगे कि उनीहरूलाई यो घातक डरले समात्न, उनीहरूको माथिल्लो हात लिन। समय बित्दै गयो, हामीले सत्य बिर्स्यौं र आज यो पुनः शुरू हुन्छ। हामीले एसास डेलीम्बरको प्रतिनिधित्व गर्ने नौटहरूको स्तम्भ खोद्यौं जसले आफ्नो किरण तयार गर्दछ, सत्य र न्यायमा काम गर्ने एक मास्टर सिकर्मी, डेलिमरले प्रकाश बनाउँछ। यो वास्तवमै मेरो सोचाइ हो। तर किन हाम्रा देशका नेताहरूले हामीबाट त्यस्तो गोप्य कुरा राखेका होलान्? किनकि मेसेन्सिज्म भनेको तपाईलाई भेडामा परिणत गर्ने आश्वासन हो र तिनीहरूको लागि यो व्यवस्थापन गर्न अधिक व्यावहारिक हुन्छ। यो पनि एक गलत हिसाब छैन, यो केवल एक झूट छ। तपाईं एक काल्पनिक उद्धारकर्ता को आगमन मा फीड जबकि तिनीहरूले तपाईंको आशा फीड। तपाईं घाँस काट्नु सजिलो छ, obscurantist एक सिकारी हो। हामीले इसाईहरुलाई हामीले भनेको कुरालाई विश्वास गर्न को लागी दोष दिन सक्दैनौं, विशेष गरी जब ईसाई धर्म तरवारले थोपेको छ, हामी उनीहरुलाई २००० बर्ष सम्म चलेको ग्यालिक संस्कृतिको बिरूद्ध मोर्चाको नेतृत्व गरेकोमा दोष दिन सक्छौं। "संसारको अनुहारमा सत्य" Nb: धेरै खोज पछि, म लाग्छ कि "Esus" शव्द को अवस्था को हजारौं वर्ष पहिले, यसको मतलब तिनीहरू परिवर्तन, एक पुन: निर्माण, एक थप, एक निर्माण, विगत संग एक कट पनि थियो, c भन्नु छ त्यो "एसस" को अर्थ "उन्नत" हो। अझै पनी समयमा कुल्हाडीको एक झटका। जीउसको एउटा चौंकाउने व्यवहार थियो, इसिसले पक्राउ गरे, यो देख्न कि जीससको मूर्ति चकित भइरहेको छ, ऐससले हाँगोमा झण्डा लगाएर शाखाहरूमा झुण्ड्याइदिए। पानीबाट बाहिर उफ्रिंदा माछा आश्चर्यचकित हुन्छ। जादु भाषामा "येशू" ले "कार्य सिद्धान्त के हो भन्ने कुरा तोक्नुभयो, स्तब्ध पार्ने, यो वास्तवमै" स्वैच्छिक सेवा "को सिद्धान्त हो। परमेश्वर, गोठालो र भेडाहरूको बलिदान। एउटा कथा, केवल एक कहानी। त्यो धर्मको जन्मको हो। कुनै समय एक साधारण मानिस थियो जो गोठालो थिए। यी मानिस आफ्नो भेडाहरूको transhumance बाहेक अरू कुनै कुराको मास्टर थिए। र एक दिन, हजारौं चरणहरू पछि, किन उसले यस्तो गरिरहेको थियो भनेर उसले सोच्यो। ऊ गोठालो थियो, भेडाहरूको भविष्यको लागि जिम्मेवार। र समय - समयमा, उसले ती पशुहरूलाई देख्यो जुन उसले देख्यो र उसले प्रेम गर्यो कि उसले ती पशुहरूलाई खुवाउनको निम्ति, सुरक्षित राख्नको लागि सुरक्षित राख्यो। उहाँ आफ्नो बगालको अद्वितीय देव हुनुहुन्छ, प्रत्येकको भाग्यको लागि जिम्मेवार व्यक्ति। यो त्यस्तो क्षणमा थियो कि गरीब कपाल देवता बने। एक अद्वितीय र सर्वशक्तिमान ईश्वर। एक अमानवीय व्यक्ति जसले आफ्नो असीम शक्तिको नाममा मार्यो। एक अमानवीय अस्तित्व, जसको हत्यारा अस्तित्व आफ्नो जनजातिको अस्तित्वका लागि आवश्यक थियो ..... ऊ गाईड भएको थियो। एक मानिस भगवान। एक धार्मिक व्यक्ति। एनबी: यो गोठालो रोमन क्याथोलिक चर्च हो, यस अज्ञेयले अनिच्छाले बलिदान दिए, यो एसस थियो, र यो धार्मिक अन्य सबै भेडाहरू हुन् जसले चर्चको खुवाउनको लागि आफ्नै एउटा बलिदान स्वीकार गर्दछन्। त्यहाँ राम्रो धर्म जस्तो केहि चीज छैन। गउलहरू मध्ये, बथानको गाईडे एक लडाई भेडा, पूर्वज, रक्षक, चंगा निको पार्ने व्यक्ति थिए। रोमीहरूलाई मानिसहरूलाई दासत्वमा राख्न आवश्यक पर्ने कुनै गोठाला पादरी थिएनन्।

 

 

 

hongris

 

AEsuS LE GAULOIS AZ AZ ALAPÍTÓ MITÓ, AMELY MEGTALÁLJA A KRISZTUS VALLÁST. Valójában Galliából származik Jézus Krisztus (IESUS) mítosza, AESUS isten ősi kultusza révén, a vér újjászületésének isteni és a lelki élet őre a halál után. Íme néhány érv: Galilea Palesztina része volt, amelyet a filiszteusok alapítottak. A Galileo jelentése "kör" a megalit kőköreivel kapcsolatban kétségtelen. * Az obol egy olyan kifejezés, amelyet a papok használnak, ez egy gall pénznem neve. A kereszténység jóval a világ többi része előtt született Gallia területén. * Az ősi gall nyelvben ez az "Esus" (Esox) név, a lazac jelentése: "az élet ajándéka", valaminek a vállalása. Nb: esox, exsos öreg britben azt jelenti: "a fejsze". Ez egy kultusz, amelynek forrása az állatöv diszpozíciója. A hal kilenc hónappal a téli napforduló előtt helyezkedik el, amely vemhesség az éves ciklus napfelkelésének első napján csúcsosodik ki, ezért ez a terhesség (halottasház?), Majd a nap újjászületése-feltámadása kultusza. * A gall nyelven az "Iassu" egy utazást jelöl, mindig a vállalkozás szempontjából, a keresztény "iesus" az utat. A tengeri oszlop Esus-ja egy bontó, aki fényt derít. * Egyes kutatók szerint a galileusok gall eredetű törzshöz tartoztak volna, vagyis azoknak az embereknek, akik évek óta azt mondják, hogy Jézus jelleme gall volt, zárójelben kétségtelenül igazuk van. A nyelv egyszerű összehasonlító tanulmányának képesnek kell lennie ennek igazolására vagy érvénytelenítésére. * a papság a 4. században úgy döntött volna, hogy Jézus születési dátumát december 25-ig rögzíti, egy pogány fesztivál oltásával. * A hal az első keresztények elismerésének jele volt, csakhogy az állat is szimbolizálja az újjászületést Salmon isten, Esus a gallok (esók) idején. * A keresztség szertartása, amely a megtisztulás és az újjászületés, a galliai vizek imádatából is származik. * Azt mondani, hogy az első keresztények a római katakombákba menekültek, már ostobaság, még soha nem hallottam arról, hogy az egér a macska hasába menekülne. * Maguk a Compostela felé vezető utak felváltották az ősi rítusok régi körmeneteit, amelyek a gyógyításra és a csillagok helyzetére összpontosítottak. Bizonyított. A fésűkagyló kétségtelenül az égi óceánok régi hitének felidézése. * A gall bika, Donnotarvos továbbra is képviselteti magát a keresztény egyházakban és azokon kívül is. Ez a bika a kezdetek óta a fajok genetikai nemességét szimbolizálja. Ez az idők végén, a halál utáni élet őrzője, a vér általi újjászületés, amelynek hatalma Esus lett a képviselője, miután levágta az örök élet fáját, hogy otthona legyen. Úgy tűnik, hogy a karakter a régi vallás rombolója. A keresztény isten által megígért örökkévalóság párhuzamos az idő örök vizének gall imádatával is. * A kreacionista és a fény időbeli istene, Lug, Lucifer, a fény angyala révén, aki nemzette, része a keresztény hitnek: a földön töltött idő. Ez egy világ létrehozásának ideje. * A gall kanton egy oszlop, amely fölött egy kosár gyümölcs kerül a csillagokhoz, ez a rituális dalok helyszíne. A katolikusok megtartották az oszlopot, de keresztet telepítettek rá. Még mindig gyakran kereszteződésekben találják őket, a múlt század elején még használták őket olyan istentiszteleti helyként, ahol énekeket hallottak. Ma már tudjuk, hogy a legtöbb keresztény templom pontosan a druidák kultuszához tartozó helyeken épült. A hajók oszlopát a "Notre Dame" templom hajója alatt találták meg, a hajók tengerészek, Esus, a fejszével rendelkező isten tehát asztalos. * De egy dolog bizonyítja a druidák keresztény származását, és ezeket a szavakat jelentette Isten fia. Példa: "nem fogsz meghalni, mert örökké bennem élsz". Esus valóban az az isten, aki az örök időt (kernunókat) testesíti meg, amelyben a spiritualitás újjászületése lehetővé teszi a halhatatlanságot. * Jézus Krisztus áldozata és a töviskorona helyzete sok szempontból hasonlít Kernunos faistenére. Az idő gall istene. De a legszembetűnőbb hasonlóság az úgynevezett áldozat, amelyet Esus istennek szentelt szertartások során hajtanak végre. * A jelenleg Dániában kiállított gall vázán egy nőt láthatunk (mori, halál, ami azt a tengert is jelenti, ahol minden víz véget ér és kezdődik, ez az idő vizének imádatának egyik kifejezője,druidic) aki egy halottat tart a karjában. Pontosan ugyanaz a kép, ugyanaz a helyzet a nő között a keresztények között, akik Máriának, az anyának hívják. * A kinyilatkoztatások könyvének helyes értelmezése végül meg fogja győzni, a keresztény vallás 2000 évvel ezelőtt született a gall kultusz hamvaiból, dogmájának nagy részét oda vitte. Egy ókori szerző elég jól leírja Esus isten kultuszát, a szertartások során egy véres holttest jelenik meg a fán, pontosan ugyanolyan gyakorlatok, mint Krisztus a keresztjén. Szent születés egy ember halálakor. Sőt, ez az emberi halhatatlanság iránti aggodalom teljes mértékben a gall népeké, számukra a lélek halála nem létezik, ez csak egy másik módja a többieknek az utak idején, nem igazán halunk meg, lenyomunk egy másik út-történelem, amely máshová vezet, hogy ugyanazon törzsi szellemiségben újjászülessen, ennyi. * A görög legenda szálát felveszi, Zeusz Chronos fia, tehát Esus ugyanakkor Kernunos és Jézus fia lenne, aki a kinyilatkoztatások könyvében leírt temporális Istennek. A reflexió nagyon derékszögű, ezek a valószínűségek nagyon fenntarthatóak. * Ezen a kereszténység előtti gall érmén kereszt. Mindegyik vég jelöli a születést, a fiatalságot, az emberi életet és a halált. Az egyiket keresztény istentiszteleti helyekre ültetik. Ezen a kereszténység előtti gall érmén kereszt. Mindegyik vég jelöli a születést, a fiatalságot, az emberi életet és a halált. Az egyiket keresztény istentiszteleti helyekre ültetik. A két ellenséggé vált vallás elaprózódásának több tucat jele van. E párhuzamok egyike a keresztény állomány "juhainak" megnevezésében rejlik, tudni kell, hogy a kos (a nyáj hím vezetője) a gall szent állatok közé tartozik, még az is, aki szarvát kölcsönzi kreacionista kígyó, amely előidézi a történetet. A kígyó szintén a keresztény hithez tartozik ............... A római egyház különösen üldözte az áldozatokkal visszaéléssel vádolt druidákat, ami kezdetei óta több millió ember halálát okozta, a hazugság és a keresztény erőszak ellentétben áll dogmájával, de mindig is létezett. * Ezenkívül szeretném kiemelni, hogy a katolikus egyház egy hivatalos nyilatkozatában jóváhagyta azt a tényt, hogy a leendő messiás szükségszerűen meghalt volna, mielőtt az egyház elismerte volna. (Sokkal praktikusabb és kezelhetőbb, ha a dolgok jobban mozognak) * Az Aesust ábrázoló tengeri oszlopot a Notre Dame-székesegyház alatt találták meg. Jellemző munka, hogyan lehet a szellemiséget 4 fázisban felépíteni a kötelesség társaiban. * A keresztény Isten másik neve Jehova, ami azt jelenti: "életút", más szóval az élet időbeli útja. Kernunos egyben a létfontosságú történelem kanyargós útjának időbeli istene is. * A keresztény egyház a harangtornyok által biztosított időnek köszönhetően 2000 éven át ritmust adott a munkának és más emberi foglalkozásoknak. Ez a Kernunos-Chronos-kultusz egyik arca is. A Kernunos az időfa-istene, amely szellemi fa formájában van ábrázolva, a templomok építészete utánozza a törzsek és a gall szertartásokat védő ágak átszövéséből kialakult boltíveket. A bejáratokat díszítő növényi frízek ősi eredetűek, lásd a gall érméket. Azok a fülkék, amelyek szobrocskákat rejtegetnek a druidák fáiban, absztrakt művészet. Annak ellenére, hogy látszik, ez az oldal nem keresztényellenes, védi a druidizmust. A kernunos isten nemes a gallok számára. "Dis pater" -nek hívták, aki továbbítja a vérét és a szellemét. A vallási emlékezetet Donnat képviseli, reprezentatív állata a földön a bika a fában a lelkiség szempontjából. De megtaláljuk Kernunost és a bikát az első keresztény templomokban. Isteni jelenléte a mennyek országában tükröződik a csillagképekben. Tagadhatatlan, hogy a gall filozófusok származnak a keresztény imádatból. Miért kell hinni egy olyan zsidó származásban, amelynek semmilyen módon nincs ilyen időbeli filozófiája? Valószínűnek tűnik, hogy a kelta vagy a szabadkőműves papok bűnrészesek voltak az Aesus-kultusz ezen orientációjában. Sőt, csak a kelta druidákat nem vadászták le a rómaiak, legalábbis azokat, akik érdeklődő barátokat szereztek. Ezeknek a keresztény irányzatoknak egy másikát az mutatja, hogy Kernunost főistenként Donn váltotta fel. Donn a fenti világban, Donnotarvos a középső világban, Aiduos a lenti világban. Az új Dis Pater, amely valójában az isteni birodalom emlékének megőrzését testesíti meg. * Sőt, m-benkülönös szellem kérdése egy másik dolog: a keresztény egyházakban uralkodó nagyon jámbor szellem teljes párhuzamot kínál azzal, amely a gallok által hagyott fogadalmi feliratokat jelöli. * A keresztény fesztiválok pontosan az ősi gall kultuszok ugyanazon időpontjain zajlanak. A keresztények által gyakorolt őrjöngő cenzúra a gall kultúrát érintő minden vonatkozásában elég harcias ahhoz, hogy ne lássa benne a keresztény eredet igazságának újbóli megjelenésétől való félelmet. Néhányan odáig mennek, hogy tagadják a Vercingetorix létezését ........... ez komoly orvos! * Van kapcsolat a tizenkét apostol és a szivárvány között, ez a rózsaablak sok templomot díszít. A negyedik kör értelmezése a druidák által. (lásd a Pitagorai druidák fejezetét). * Engem az győzött meg, hogy ez a 2300 évvel ezelőtti gall kőbe írt mondat: "Aesus által, hogy én köpök!". A köpés és a köpés a középkorban még mindig alkalmazott módszer volt, hogy megszabaduljon a betegségektől feltehetően felelős hangulatától ... Aesus tehát gyógyító isten volt, favágó és ezért asztalos .... emlékeztet ez valakire? Nb2: az összes mitikus eszköz között ott van az asztalos, az építtető baltája. Ezt a fejszét a gallok istentiszteletének szentelt bizonyos helyeken található lerakódásokban találja meg. Megtalálja az absztrakt művészet mozaikjaiban is, kiválóan, Esus egyetlen kezében is. És megtalálja az odaadás jeleként is a stonehenge kőkör egyik oszlopán. Ez a gyártók emblémája. Megtalálja a középkori címereken, valamint a Francia Köztársaság jelvényein és címerein a 21. században. "Csak egy elfogadható válasz adhat választ arra a kérdésre, hogy ez a jelvény időn felül mennyire van jelen egy meglehetősen jól körülhatárolt régióban, a kötelesség társaiban, ahol egy közeli szervezet már 4000 évvel ezelőtt létezett." Tudjuk, hogy a törzset tisztító loppernek csak két szakmai eredete lehet: az ácsoké, akik törzset készítenek, vagy a gyümölcsfa vágóké, akik a megfelelő ágakat választják és a többleteket ledobják. Mindkét esetben ez egy olyan készítmény, amely a jövő gyümölcsét adja. Egy egyszerű antik favágó mindig levágja a csomagtartót az alján, és utána megtisztítja a csomagtartót. Ez az isteni, alacsony domborművön lévő fejsze szent, és csak az ácsok használják a fák metszésére, hanem úgy használják, hogy a fa egyenesen nőjön és kialakítsa a jövőbeni gerendát. A mezőgazdasági szabó csak akkor használja a vágót, ahol a fűrészt és a fitymákat billhoroggal készítik elő. Az ács, vagy legalábbis valaki, aki fával dolgozik, fő feladata. Következtetés: Aesusnak hívják, gyógyító, asztalos, képét a Notre Dame székesegyház hajójában találták meg, Aesus áldozatát ülve ülve, fába kötve írják le, ez sok a véletlen, annál is inkább, mivel Aesust évszázadok óta ismerik Galliában, mivel a "Iesus" név nem tűnik zsidó törzsnek, mások is voltak, ha nem. A kifejezés nagyon ellentmondásos közöttük. Miért ez az egyetlen ismert keresztnév csak egy személyhez tartozik ott? És miért használták gyakran a gall vezetéknevekben? Ma már nem titok, hogy a keresztény mítoszok gall, kelta, északi történetekből származnak ... stb ... St michel, adam, lucivert ... Jó lenne mindenkinek elgondolkodnia azon, hogy ezek a mítoszok miért nem a római beszámolókból származnak. Valójában Párizsban jött létre a kereszténység, a Lutetia. Kétezer évvel ezelőtt a rómaiak megtámadták a gallokat, megtanulták megismerni ezt a népet, aki nem félt a haláltól. Ez köszönhető Esusnak, az építők isteniségének, akik a nemzet szellemét a legszilárdabb konstrukciói révén örökítették meg. Egy nép lelkének örökkévalósága volt az, amelyet ő képviselt az épületeiben, a bontó, aki továbbra is rávilágít egy több évezredes civilizációra azáltal, hogy előkészíti a jövőbeni építkezést adó fát. A rómaiak, látván, hogy nem érnek véget a gall karakter megfeszítésével Esuson, keresztre feszítettek egy istent, hogy ezzel a halálos félelemmel átitassa őket, hogy fölénybe kerüljenek felettük. Telt az idő, megfeledkeztünk az igazságról, és ma felújul. Feltártuk a hajók oszlopát, amely képviseli Esust, a fűrészárut, aki elkészíti a gerendáját, az asztalosmester, aki igazságban és igazságban dolgozik, a bontó megvilágítja. Igazából ezt gondolom. De miért titkolták volna előttünk ilyen titkot országaink vezetői? Mivel a messiás biztosíték arra, hogy juhokká váljon, és számukra praktikusabb kezelni. Ez nem is téves számítás, ez csak egy újabb hazugság. Te egy hipotetikus megváltó eljöveteléből táplálkozol, miközben ezek táplálják a reményeidet. Könnyebb kaszálni, az obskurantista ragadozó. Nem hibáztathatjuk a keresztényeket azért, mert elhitték, amit mondtunk nekik, főleg, hogy a kereszténységet karddal kényszerítették rá, hibáztathatjuk őket azért, mert a gall kultúra ellen 2000 évig tartó becsmérlő kampányt vezettek. "Az igazság a világgal szemben" Nb: miután sokat kutattam, azt gondolom, hogy az "esus" szó helyzete több évezreddel ezelőtt azt jelenti, hogy változást, újjáalakulást, kiegészítést, konstrukciót, a múltba vágást jelentettek, c hogy az "esus" jelentése "haladó". Fejsze egy pillanat alatt. Zeusz megdöbbentő magatartást tanúsított, Izisz megragadta, és látta, hogy Jézus szobra megdöbbentő. Aesus az ágakat leesik, ha fejszéjével rájuk üt, ütő sokkokkal. A hal meglep, amikor kiugrott a vízből. A bűvös nyelvű "Jézus" tehát kijelöli azt, ami a cselekvés elve, sokkoló, nagyon pontosan ez az "önkéntes szolgálat" elve. Isten, a Pásztor és a juhok áldozata. Egy történet, csak egy történet. A vallás születésének. Volt egyszer egy egyszerű ember, aki pásztor volt. Ez a semmi sem volt a mestere, csak a juhainak vándorlása. És aztán egy nap, több ezer lépés után arra gondolt, miért teszi ezt. Ő volt a Pásztor, aki felelős a juhok sorsáért. És időről időre feláldozta ezeket a lényeket, akiket látott és szeretett, akiket megvédett, hogy táplálékot tudjon élni, önmagát élhesse. A nyája egyedülálló istene volt, aki felelős volt mindegyik sorsáért. Ebben a pillanatban lett szegény hajszál isten. Egyedülálló és mindenható isten. Embertelen lény, aki határtalan hatalma nevében gyilkolt. Embertelen lény, akinek gyilkos létezése törzsének létezéséhez szükséges volt ... Útmutató lett. Egy emberisten. Vallásos ember. Megjegyzés: ez a pásztor a római katolikus egyház, ez az agniau vonakodva áldozott fel, Esus volt, és ez a vallásos az összes többi juh, aki elfogadja sajátjainak áldozatát az egyház táplálására. Nincs olyan, hogy jó vallás. A gallok közül az állomány vezetője harcos kos, ősember, védő, gyógyító volt. Soha nem volt pásztor pap, mielőtt a rómaiaknak szüksége lett volna rájuk, hogy rabszolgává tegyék az embereket.

 

 

 

Slovaquie

 

AEsuS LE GAULOIS JE ZÁKLADNÝM MÝTOM, ŽE VYTVORÍ JEDNO Z KRESŤANSKÉHO NÁBOŽENSTVA. Je to skutočne z Galie, že mýtus o Ježišovi Kristovi (IESUS) vzniká prostredníctvom starodávneho kultu boha AESUSA božstvo znovuzrodenia krvi a strážca duchovného života po smrti. Tu je niekoľko argumentov: Galilee bola súčasťou Palestíny, ktorú založili Filištínci. Galileo, čo znamená „kruh“ v súvislosti s kruhmi megalitických kameňov, nepochybne. * Obol je pojem používaný kňazmi, je to názov galskej meny. Kresťanstvo sa zrodilo v Galii dávno pred inými časťami sveta. * V starom galskom jazyku toto meno „Esus“ (Esox), losos, znamenalo: „dar života“, podniknutie niečoho. Dôležité upozornenie: esox, exsos znamená v starej britčine: „sekera“. Je to kult, ktorý má svoj zdroj v dispozícii zverokruhu. Ryba sa nachádza deväť mesiacov pred zimným slnovratom, gravidita, ktorá vrcholí prvým dňom východu slnka v ročnom cykle, je teda kultom gravidity (márnica?), Potom znovuzrodenia-zmŕtvychvstania slnka. * V galčine „Iassu“ označuje cestu, vždy v zmysle podnikania, kresťanský „iesus“ označuje „cestu“. Esus námorného stĺpa je oddeľovač, ktorý osvetľuje. * Podľa niektorých výskumníkov by Galilejčania patrili ku kmeňu galského pôvodu, to znamená, že ľudia, ktorí už roky hovoria, že Ježišova postava bola galská, majú nepochybne pravdu v zátvorkách. Jednoduchá porovnávacia štúdia jazyka by mala byť schopná to dokázať alebo zneplatniť. * duchovní v 4. storočí by sa rozhodli určiť dátum narodenia Ježiša na 25. decembra štepením na pohanský festival. * Ryba bola znakom uznania prvých kresťanov, ibaže je to tiež zviera, ktoré symbolizuje znovuzrodenie vo vodách doby boha Salmona, Esusa medzi Gálmi (esos). * Obrad krstu, ktorý je obradom očistenia a znovuzrodenia, pochádza tiež z uctievania vôd prítomných v Galii. * Povedať, že prví kresťania sa uchýlili do rímskych katakomb, je už nezmysel, nikdy som nepočul, že by sa myš uchýlila do bruška mačky. * Samotné cesty do Compostely nahradili staré procesné cesty starodávnych obradov zamerané na liečenie a polohu hviezd. Je dokázané. Hrebenatka je nepochybne reminiscenciou na starú vieru v nebeský oceán. * Galský býk Donnotarvos je dodnes zastúpený v kresťanských kostoloch i mimo nich, býk, ktorý od začiatku symbolizuje genetickú ušľachtilosť rás. Toto je na konci času, strážca života po smrti, znovuzrodenia skrze splodenie krvi, ktorého mocnou silou sa stal Esus po tom, čo prerezal strom večného života, aby sa stal jeho domovom. Mimochodom sa zdá, že postava ničí staré náboženstvo. Večnosť, ktorú sľúbil kresťanský boh, je tiež paralelou s galským uctievaním večných vôd času. * Kreacionistický a dočasný boh svetla, Lug, je tiež súčasťou kresťanskej viery prostredníctvom Lucifera, anjela svetla, ktorý počal: času na zemi. Je čas stvorenia sveta. * Galský melón je stĺp, nad ktorým je položený kôš s ovocím ponúkaný hviezdam, je miestom rituálnych piesní. Katolíci si stĺp ponechali, ale nainštalovali naň kríž. Stále sa často nachádzajú na križovatkách, stále sa používali na začiatku minulého storočia ako bohoslužby, kde zazneli piesne. Dnes vieme, že väčšina kresťanských kostolov bola postavená presne na miestach patriacich k druidskému kultu. Stĺp námorníkov sa našiel pod loďou kostola „Notre Dame“, pričom námorníkmi boli námorníci, Esus, boh so sekerou, je teda tesár. * Ale najmä jedna vec dokazuje, že druidi majú kresťanský pôvod, a to sú slová, ktoré hlási Boží syn. Príklad: „nezomrieš, pretože budeš večne žiť vo mne“. Esus je skutočne boh, ktorý stelesňuje večný čas (kernunos), v ktorom znovuzrodenie duchovnosti umožňuje nesmrteľnosť. * Postavenie Ježiša Krista počas jeho obety a jeho tŕňová koruna sa v mnohom podobá bohovi stromov Kernunosovi. Galský boh času. Najnápadnejšia je však podobnosť s takzvanou obetou, ktorá sa konala počas obradov zasvätených bohu Esusovi. * Na galskej váze, ktorá je v súčasnosti vystavená v Dánsku, môžeme vidieť ženu (mori, smrť, čo tiež znamená more, kde všetky vody končia a začínajú, je to jeden z prejavov uctievania vôd času,druidic), ktorý drží v náručí mŕtveho muža. Medzi kresťanmi existuje presne ten istý obraz, rovnaké postavenie ženy, ktorá ju nazýva Mária, matka. * Správna interpretácia knihy zjavení vás nakoniec presvedčí, kresťanské náboženstvo sa zrodilo pred 2000 rokmi z popola galského kultu, bralo tam väčšinu svojej dogmy. Starodávny autor pomerne dobre popisuje kult boha Esusa, počas obradov je na strome vystavená krvavá mŕtvola, presne ten istý druh praktík, aké predstavuje Kristus na svojom kríži. Posvätné narodenie v smrť človeka. Navyše táto starosť o nesmrteľnosť človeka patrí v plnom rozsahu galským národom, pre nich smrť duše neexistuje, je to len ďalší spôsob medzi ostatnými na cestách, v skutočnosti nezomrieme, otlačíme iná história cesty, ktorá vedie preč k inej inde, aby sa znovu narodila v tej istej kmeňovej duchovnosti, to je všetko. * Zeus, ktorý preberá vlákno gréckej legendy, je synom Chronosa, takže zároveň by bol Esus synom Kernunosa a Ježiša, ktorý bol časným Bohom opísaným v knihe zjavení. Odraz je veľmi karteziánsky, tieto pravdepodobnosti veľmi udržateľné. * Na tejto galskej minci pred kresťanstvom kríž. Každý koniec označuje narodenie, mladosť, ľudský život a smrť. Jeden z nich je zasadený na kresťanských bohoslužbách. Na tejto galskej minci pred kresťanstvom kríž. Každý koniec označuje narodenie, mladosť, ľudský život a smrť. Jeden z nich je zasadený na kresťanských bohoslužbách. Existujú desiatky známok príbuzenstva dvoch náboženstiev, ktoré sa stali nepriateľmi. Jedna z týchto paralel spočíva v označení „oviec“ kresťanských stád, malo by sa vedieť, že baran (vodca stáda) je jedným z galských posvätných zvierat, dokonca je to presne on, kto rohy prepožičiava kreacionistický had, ktorý plodí príbeh. Had tiež patriaci ku kresťanskej viere ............... Rímska cirkev prenasledovala najmä druidov, ktorí boli obviňovaní z obetí, ktorá spôsobila od svojich počiatkov niekoľko miliónov úmrtí, lož a kresťanské násilie kontrastovali s jej dogmami, ale vždy existovali. * Ďalej by som chcel zdôrazniť, že v oficiálnom vyhlásení katolícka cirkev podporila skutočnosť, že budúci mesiáš by nevyhnutne zomrel predtým, ako ho Cirkev uzná. (Je to oveľa praktickejšie a zvládnuteľnejšie, keď sa veci pohnú viac) * Námorný stĺp predstavujúci Aesus sa našiel pod katedrálou Notre Dame. Je to charakteristické dielo, ako budovať duchovnosť v 4 fázach v spoločníkoch povinnosti. * Ďalším menom kresťanského Boha je Jehova, čo znamená „cesta životom“, inými slovami časná cesta životom, Kernunos je tiež časným bohom kľukatej cesty životných dejín každého z nich. * Kresťanská cirkev dala rytmu práci a iným ľudským zamestnaniam už 2000 rokov vďaka času, ktorý poskytovali zvonice. Je to tiež jedna z tvárí kultu Kernunos-Chronos. Kernunos je bohom času, ktorý je predstavovaný vo forme duchovného stromu. Architektúra kostolov napodobňuje oblúky, ktoré sa vytvorili prepletením kmeňov a konáre, ktoré chránili galské obrady. Rastliny vlysy, ktoré zdobia vstupy, sú starodávneho pôvodu, viď galské mince. Výklenky, ktoré chránili sošky, existovali na druidských stromoch, je to abstraktné umenie. Napriek tomu, čo sa zdá, táto stránka nie je protikresťanská, obhajuje druidizmus. Boh Kernunos je pre Galov ušľachtilý. Volali ho „dis pater“, ten, ktorý odovzdáva svoju krv a svojho ducha. Náboženskú pamäť predstavuje Donnat, jeho reprezentatívnym zvieraťom na zemi je po duchovnej stránke býk na strome. Ale nájdeme Kernunos a býka vytvarovaného v prvých kresťanských kostoloch. Jeho božská prítomnosť v nebeskom kráľovstve sa odráža v súhvezdiach. Je nepopierateľné, že galskí filozofi sú pôvodom kresťanského uctievania. Prečo veriť v židovský pôvod, ktorý nijako nemá túto časovú filozofiu? Zdá sa pravdepodobné, že keltskí alebo slobodomurárski kňazi sa na tejto orientácii kultu Aesus podieľali. Rimania navyše neboli lovení iba keltskí druidi, prinajmenšom tí, ktorí si vytvorili priateľov. Ďalšiu z týchto kresťanských orientácií predstavuje skutočnosť, že Kernunos bol nahradený Donnom ako hlavného boha. Donn vo svete hore, Donnotarvos v strednom svete, Aiduos vo svete dole. Nový Dis Pater, ktorý v skutočnosti predstavuje uchovanie pamäti božskej ríše. * Navyše v mvec zvláštneho ducha, treba si uvedomiť ešte jednu vec: veľmi zbožný duch, ktorý vládne v kresťanských kostoloch, ponúka úplnú paralelu s tým, ktorý označuje votívne nápisy, ktoré zanechali galské nápisy. * Kresťanské slávnosti sa konajú presne v tých istých termínoch starodávnych galských kultov. Šialená cenzúra, ktorú praktizujú kresťania vo všetkom, čo sa týka galskej kultúry, je dostatočne agresívna na to, aby v nej nebolo vidieť strach z toho, že sa objaví pravda kresťanského pôvodu. Niektorí dokonca zachádzajú tak ďaleko, že popierajú existenciu lieku Vercingetorix ........... je to vážny lekár! * Existuje spojenie medzi dvanástimi apoštolmi a dúhou, je to ružové okno, ktoré zdobí mnoho kostolov. Je to interpretácia kruhu štvrtín, ktorú použili druidi. (pozri kapitolu Pytagorejských druidov). * Mňa, čo ma presvedčilo, je táto veta vpísaná do kameňa v galčine pred 2300 rokmi: „Aesus, že som pľuval!“. Pľuvanie a výroba pľuvania bola v stredoveku stále prítomná metóda, ako sa zbaviť jeho nálad, o ktorých sa verilo, že sú zodpovedné za choroby ... Aesus bol teda liečiacim bohom, drevorubačom a teda tesárom .... pripomína vám to niekto? Nb2: medzi všetkými mýtickými nástrojmi je sekera tesára, staviteľa. Túto sekeru nájdete v ložiskách na určitých miestach venovaných galskému uctievaniu. Nájdete ho tiež v mozaikách abstraktného umenia, galského, vynikajúceho, v jediných rukách Esusa tiež. A tiež ju nájdete vyrytú na znak oddanosti na jednom zo stĺpov kamenného kruhu stonehenge. Je to znak výrobcov. Nájdete ho na erboch zo stredoveku, ako aj na znakoch a erboch Francúzskej republiky v 21. storočí. „Existuje iba jedna vierohodná odpoveď, ktorá dokáže odpovedať na otázku prítomnosti tohto odznaku po dlhšom čase v pomerne dobre definovanom regióne, spoločníkoch povinnosti, keď blízky organizmus existoval už pred 4000 rokmi.“ Vieme, že lopata, ktorá čistí kmeň, môže mať iba dva profesionálne zdroje, a to pôvod tesárov, ktorí pripravujú kmeň, alebo vyrezávače ovocných stromov, ktoré vyberú správne konáre a vyhodia z nich prebytky. V obidvoch prípadoch ide o prípravok, ktorý dáva ovocie budúcnosti. Jednoduchý starožitný drevorubač vždy prereže kmeň na svojej základni a potom kmeň vyčistí. Táto sekera na božskom nízkom reliéfe je posvätná a sú to iba tesári, ktorí ju používajú na orezávanie stromov, používajú ju tak, aby strom rástol rovno a formoval budúci lúč. Poľnohospodársky krajčír používa iba vouge, kde sa píla a buzeráti pripravujú s guľovnicou. Jeho hlavnou funkciou je preto stolár alebo aspoň niekto, kto pracuje s drevom. Záver: Volá sa Aesus, je liečiteľom, tesárom, jeho podobizeň sa našla v lodi katedrály Notre Dame, obeta Aesus je opísaná posadená, uviazaná na strome, to je veľa na náhodu, o to viac, že Aesus je v Galii známy už stovky rokov, pretože sa zdá, že meno „Iesus“ nepatrí žiadnemu židovskému kmeňu, boli aj ďalšie, ak nie. Tento pojem je medzi nimi veľmi kontroverzný. Prečo toto jediné známe krstné meno tam patrí iba jednej osobe? A prečo sa bežne používalo v galských priezviskách? Dnes už nie je tajomstvom, že kresťanské mýty pochádzajú z galských, keltských, severských príbehov ... atď ... St Michel, Adam, Lucivert ... Pre všetkých by bolo dobré zaujímať sa, prečo tieto mýty nepochádzajú z rímskych správ. V skutočnosti práve v Paríži vzniklo kresťanstvo Lutetia. Pred dvetisíc rokmi vtrhli Rimania do Galov, naučili sa poznať tento ľud, ktorý sa nebál smrti. A to vďaka Esusovi, božstvu staviteľov, ktorí udržiavali ducha národa prostredníctvom jeho najpevnejších stavieb. Bola to večnosť duše ľudí, ktorú predstavoval vo svojich budovách, oddeľovač, ktorý naďalej vnáša svetlo do viacmiléniovej civilizácie prípravou stromu, ktorý poskytne budúcu stavbu. Rimania, vidiac, že neprídu na koniec galskej postavy ukrižovanej Eza, ukrižovali boha, ktorý by ich naplnil týmto smrteľným strachom, aby nad nimi získal prevahu. Čas plynul, zabudli sme na pravdu a dnes sa znovu vynorí. Vykopali sme stĺp nautov predstavujúcich oddeľovača Esusa, ktorý pripravuje svoj lúč, tesárskeho majstra, ktorý pracuje v pravde a spravodlivosti, oddeľovač robí svetlo. Toto si naozaj myslím. Prečo by však vodcovia našich krajín pred nami tajili také tajomstvá? Pretože mesianizmus je zárukou toho, že sa z vás stanú ovce, a pre nich je praktickejšie zvládnuť to. Nie je to ani nesprávny výpočet, je to len jedna ďalšia lož. Živíte sa príchodom hypotetického záchrancu, zatiaľ čo oni živia vaše nádeje. Ľahšie sa kosíte, tmár je dravec. Nemôžeme obviňovať kresťanov z viery v to, čo sme im povedali, zvlášť keď kresťanstvo bolo vnucované mečom, môžeme im vyčítať, že viedli kampaň očierňovania proti galskej kultúre, ktorá trvala 2000 rokov. „Pravda tvárou v tvár svetu“ Pozn: po mnohých hľadaniach si myslím, že situácia slova „esus“ pred niekoľkými tisícročiami znamená, že znamenali zmenu, vzkriesenie, doplnenie, stavbu, rez aj s minulosťou, c ten „esus“ znamenal „pokročilý“. Úder sekerou v nehybnom čase. Zeus mal šokujúce správanie, Isis sa chytil, aby videl, ako je socha Ježiša šokujúca, Aesus necháva padať vetvy tým, že na ne udrie sekerou, a to nárazmi. Ryba prekvapí, keď vyskočila z vody. „Ježiš“ v magickom jazyku teda označuje „to, čo je princíp konania, šokujúce, je to veľmi presne princíp„ dobrovoľnej služby “. Boh, Pastier a obeta oviec. Príbeh, proste príbeh. Narodenie náboženstva. Bol raz jeden jednoduchý človek, ktorý bol pastierom. Tento nebol pánom ničoho okrem presunu svojich oviec. A potom jedného dňa, po tisíckach krokov, uvažoval, prečo to robí. Bol to Pastier, ten zodpovedný za osud oviec. A z času na čas obetoval tieto bytosti, ktoré videl a ktoré miloval, ktoré chránil, aby sa nimi mohol živiť, žiť sám seba. Bol jedinečným bohom svojho stáda, tým, ktorý bol zodpovedný za osud každého z nich. Práve v tomto okamihu sa z chudobných Haire stal boh. Jedinečný a všemohúci boh. Neľudská bytosť, ktorá zabíjala v mene svojej bezhraničnej sily. Neľudská bytosť, ktorej vražedná existencia bola nevyhnutná pre existenciu jeho kmeňa ..... Stal sa sprievodcom. Muž boh. Veriaci človek. Pozn .: týmto pastierom je rímskokatolícka cirkev, tento agniau sa zdráhal obetavo, bol to Esus, a tento rehoľník sú všetky ostatné ovce, ktoré prijímajú obetu jednej svojej vlastnej, aby nasýtili cirkev. Dobré náboženstvo neexistuje. Medzi Gálmi bol sprievodcom stáda bojový baran, predok, ochranca, liečiteľ. Nikdy nebol pastierik, kým by ich Rimania potrebovali na zotročenie ľudu.

 

 

 

Phillipine

 

AEsuS LE GAULOIS AY ANG NAKATUNANG MITO NA MAGBUHAY SA ISA SA RELIHIYONG KRISTIYANO. Tunay na mula kay Gaul na ang mitolohiya ni Hesukristo (IESUS) ay lumitaw, sa pamamagitan ng sinaunang kulto ng diyos na AESUS, kabanalan ng muling pagsilang ng dugo at tagapag-alaga ng buhay espiritwal pagkatapos ng kamatayan. Narito ang ilang mga argumento: Ang Galilea ay bahagi ng Palestine, na itinatag ng mga Pilisteo. Ang ibig sabihin ng Galileo ay "bilog" na may kaugnayan sa mga lupon ng mga megalitikong bato na walang alinlangan. * Ang obol ay isang term na ginamit ng mga pari, ito ang pangalan ng isang pera ng Gallic. Ang Kristiyanismo ay ipinanganak sa Gaul bago pa ang ibang mga bahagi ng mundo. * Sa sinaunang wika ng Gallic, ang pangalang "Esus" (Esox), ang salmon, ay nangangahulugang: "regalo ng buhay", ang pagsasagawa ng isang bagay. Ang Nb: esox, exsos ay nangangahulugang sa lumang british: "ang palakol". Ito ay isang kulto na mayroong mapagkukunan sa disposisyon ng zodiac. Ang isda ay matatagpuan siyam na buwan bago ang winter solstice, isang pagbubuntis na magtatapos sa unang araw ng pagsikat ng araw sa taunang pag-ikot, samakatuwid ito ang kulto ng pagbubuntis (mortuary?), Pagkatapos ay muling pagsilang-muling pagkabuhay ng araw. * Sa Gallic "Iassu" ay nagpapahiwatig ng isang paglalakbay, palaging sa kahulugan ng negosyo, ang Kristiyanong "iesus" ay nagpapahiwatig ng "daan". Ang Esus ng nautical haligi ay isang delimber na nagbibigay ilaw. * Ayon sa ilang mga mananaliksik, ang Galilean ay maaaring kabilang sa isang tribo na pinagmulan ng Gallic, iyon ay upang sabihin na ang mga taong nagsasabi nang maraming taon na ang karakter ni Jesus ay isang Gallic ay walang alinlangan na nasa loob mismo ng panaklong. Ang isang simpleng paghahambing sa pag-aaral ng wika ay dapat na mapatunayan o mapatunayan ito. * ang klero, noong ika-4 na siglo, ay nagpasiya na ayusin ang petsa ng kapanganakan ni Jesus hanggang Disyembre 25, sa pamamagitan ng paghugpong sa isang paganong piyesta. * Ang isda ay palatandaan ng pagkilala sa mga unang Kristiyano, maliban na rin ito ang hayop na sumasagisag sa muling pagsilang sa tubig ng panahon ng diyos na Salmon, Esus kabilang sa mga Gaul (esos). * Ang seremonya ng bautismo na siyang paglilinis at muling pagsilang ay nagmula rin sa pagsamba sa mga tubig na naroroon sa Gaul. * Upang sabihin na ang mga unang Kristiyano ay nagsilong sa mga catacomb ng Roma ay kalokohan na, hindi ko pa naririnig na ang mouse ay sumilong sa tiyan ng pusa. * Ang mga landas patungo sa Compostela mismo ang pumalit sa mga daan ng prusisyonal ng mga sinaunang seremonya na nakatuon sa paggaling at ang posisyon ng mga bituin. Napatunayan na. Ang shell ng scallop ay walang alinlangan na isang alaala ng dating paniniwala sa mga karagatan ng langit. * Ang Gallic bull, Donnotarvos ay kinakatawan pa rin sa at labas ng mga simbahang Kristiyano, isang toro na sumasagisag sa henyo ng henetiko ng mga karera, mula sa simula. Ito ay sa pagtatapos ng panahon, ang tagapag-alaga ng buhay pagkatapos ng kamatayan, muling pagsilang sa pamamagitan ng pagkaiba ng dugo, isang kapangyarihan kung saan si Esus ay naging kinatawan pagkatapos na putulin ang puno ng buhay na walang hanggan upang gawin itong kanyang tahanan. Tila sa pagpasa na ang tauhan ay sumisira sa dating relihiyon. Ang kawalang-hanggan na ipinangako ng diyos na Kristiyano ay kahanay din sa pagsamba sa Gallic sa walang hanggang tubig ng panahon. * Ang paglikha at temporal na diyos ng ilaw, si Lug, ay bahagi rin ng mga paniniwala ng Kristiyano sa pamamagitan ni Lucifer, ang anghel ng ilaw na nag-anak: oras sa mundo. Ito ang oras ng paglikha ng isang mundo. * Ang Gallic Cantalon ay isang haligi sa itaas kung saan inilalagay ang isang basket ng prutas na inaalok sa mga bituin, ito ay isang lugar ng mga ritwal na kanta. Ang mga Katoliko ay nag-iingat ng haligi ngunit nag-install ng krus dito. Madalas pa rin silang matagpuan sa mga sangang daan, ginamit pa rin ito sa simula ng huling siglo bilang isang lugar ng pagsamba kung saan naririnig ang mga kanta. Alam natin ngayon na ang karamihan sa mga simbahang Kristiyano ay itinayo mismo sa mga site na kabilang sa kulto ng Druidic. Ang haligi ng mga nautical ay natagpuan sa ilalim ng pusod ng "Notre Dame" na simbahan, ang mga naut ay mga marinero, si Esus, ang diyos na may palakol ay samakatuwid ay isang karpintero. * Ngunit isang bagay na partikular ang nagpapatunay sa Druidic sa kagalingang Kristiyano, at ito ang mga salitang iniulat ng anak ng Diyos. Halimbawa: "hindi ka mamamatay dahil mabubuhay ka magpakailanman sa akin". Si Esus talaga ang diyos na sumasalamin sa walang hanggang oras (kernunos) kung saan ang muling pagsilang ng kabanalan ay nagbibigay-daan sa imortalidad. * Ang posisyon ni Hesukristo sa panahon ng kanyang pag-aalay at ang kanyang korona ng mga tinik ay kahawig sa maraming mga paraan ng diyos na puno na si Kernunos. Gallic diyos ng oras. Ngunit ang pinaka-kapansin-pansin na pagkakahawig ay ang tinatawag na sakripisyo na isinagawa sa mga seremonya na nakatuon sa diyos na si Esus. * Sa vas ng Gallic na kasalukuyang ipinakita sa Denmark maaari naming makita ang isang babae (mori, kamatayan, na nangangahulugang ang dagat kung saan nagtatapos at nagsisimula ang lahat ng tubig, ito ay isa sa mga pagpapahayag ng pagsamba sa tubig ng oras,druidic) na nakahawak sa isang patay na lalaki sa kanyang mga bisig. Mayroong eksaktong parehong imahe, ang parehong posisyon ng babae sa mga Kristiyano na tumawag sa kanya na Maria, ang ina. * Ang tamang interpretasyon ng libro ng mga paghahayag ay sa huli ay makukumbinsi ka, ang relihiyong Kristiyano ay ipinanganak 2000 taon na ang nakakalipas mula sa mga abo ng kulto ng Gallic, kinuha ang karamihan sa dogma nito doon. Ang isang sinaunang may-akda ay naglalarawan nang maayos sa kulto ng diyos na si Esus, sa mga seremonya isang madugong bangkay ay ipinapakita sa isang puno, eksaktong eksaktong uri ng mga kasanayan na kinakatawan ni Cristo sa kanyang krus. Isang sagradong pagsilang sa pagkamatay ng isang tao. Bukod dito, ang pag-aalala na ito para sa kawalang-kamatayan ng tao ay pagmamay-ari ng buong mga mamamayan ng Gallic, para sa kanila, ang pagkamatay ng kaluluwa ay wala, ito ay isa lamang paraan sa iba pa sa mga oras ng kalsada, hindi talaga tayo namamatay, nagtatak kami isang iba't ibang kasaysayan ng landas na humantong sa isa pang lugar upang mabuhay muli sa parehong espirituwalidad ng tribo, iyon lang. * Pagkuha ng sinulid na alamat ng Greek, si Zeus ay anak ni Chronos, kaya sa parehong oras, si Esus ay magiging anak nina Kernunos at Jesus na ng temporal na Diyos na inilarawan sa aklat ng mga paghahayag. Ang pagsasalamin ay napaka Cartesian, ang mga probabilidad na ito ay napapanatiling napapanatiling. * Sa coin ng Gallic na ito bago ang Kristiyanismo, isang krus. Ang bawat dulo ay tumutukoy sa kapanganakan, kabataan, buhay ng tao, at kamatayan. Ang isa sa mga ito ay nakatanim sa mga Christianong lugar ng pagsamba. Sa coin ng Gallic na ito bago ang Kristiyanismo, isang krus. Ang bawat dulo ay tumutukoy sa kapanganakan, kabataan, buhay ng tao, at kamatayan. Ang isa sa mga ito ay nakatanim sa mga Christianong lugar ng pagsamba. Mayroong dose-dosenang mga palatandaan ng pagkasali ng dalawang relihiyon na naging kalaban. Ang isa sa mga pagkakatulad na ito ay nakasalalay sa denominasyon ng "mga tupa" ng mga Kristiyanong kawan, dapat malaman na ang tupa (lalaki na pinuno ng kawan) ay isa sa mga sagradong hayop ng Gallic, kahit na siya mismo ang nagpapahiram ng kanyang mga sungay sa ahas na tagalikha na nagsisilbing kwento. Ang ahas ay kabilang din sa mga paniniwalang Kristiyano ............... Partikular na inuusig ng simbahang Romano ang mga druid na inakusahan ng mga sakripisyo, na nagdulot ng milyun-milyong pagkamatay mula nang magsimula, ang kasinungalingan at karahasan ng mga Kristiyano ay naiiba sa dogma nito ngunit laging mayroon. * Bilang karagdagan, nais kong ipahiwatig na sa isang opisyal na pahayag, itinaguyod ng Simbahang Katoliko ang katotohanang ang hinaharap na mesias ay kinakailangang namatay bago makilala ng Simbahan. (Ito ay mas praktikal at mapapamahalaan kapag ang mga bagay ay higit na gumagalaw) * Ang haligi ng pang-dagat na kumakatawan sa Aesus ay natagpuan sa ilalim ng katedral ng Notre Dame. Ito ay isang katangian na gawain kung paano bumuo ng isang kabanalan sa 4 na mga yugto sa mga kasama ng tungkulin. * Ang iba pang pangalan ng Diyos na Kristiyano ay si Jehova, na nangangahulugang "paglalakbay ng buhay", sa madaling salita ang pansamantalang paglalakbay ng buhay, si Kernunos din ang temporal na diyos ng paikot-ikot na landas ng mahalagang kasaysayan ng bawat isa. * Ang simbahang Kristiyano ay nagbigay ng ritmo upang gumana at iba pang mga trabaho ng tao sa loob ng 2000 taon salamat sa oras na ibinigay ng mga tower ng kampanilya. Isa rin ito sa mga mukha ng kulto ng Kernunos-Chronos. Ang Kernunos ay ang diyos na puno ng oras na kinakatawan sa anyo ng isang espiritwal na puno, ang arkitektura ng mga simbahan ay ginagaya ang mga arko na nabuo ng interweaving ng mga trunks at mga sanga na sumilong sa mga seremonya ng Gallic. Ang mga frieze ng halaman na pinalamutian ang mga pasukan ay sinaunang pinagmulan, tingnan ang mga coin ng Gallic. Ang mga niches kung saan ang mga estatwa ng kanlungan ay umiiral sa mga puno ng Druidic, ito ay abstract art. Sa kabila ng kung ano ang tila, ang site na ito ay hindi kontra-Kristiyano, ipinagtatanggol nito ang Druidism. Ang diyos na kernunos ay marangal para sa mga Gaul. Tinawag siyang "dis pater", ang nagpapadala ng kanyang dugo at kanyang espiritu. Ang memorya sa relihiyon ay kinakatawan ni Donnat, ang kanyang kinatawan na hayop sa mundo ay ang toro sa isang puno sa mga tuntunin ng kabanalan. Ngunit nahahanap namin si Kernunos at ang toro na nakaukit sa mga unang simbahan ng Kristiyano. Ang kanyang banal na presensya sa kaharian ng langit ay makikita sa mga konstelasyon. Hindi maikakaila na ang mga pilosopo ng Gallic ay nagmula sa pagsamba ng mga Kristiyano. Bakit maniwala sa isang magulang ng mga Hudyo na walang ganitong temporal na pilosopiya sa anumang paraan? Tila malamang na ang mga pari ng Celtic o Mason ay kasabwat sa oryentasyong ito ng kulto ni Aesus. Bukod dito, ang mga Celtic druid lamang ang hindi hinabol ng mga Romano, kahit papaano ang mga nagkaroon ng interesadong kaibigan. Ang isa pa sa mga oryentasyong Kristiyano ay naroroon ng ang katunayan na ang Kernunos ay pinalitan bilang pangunahing diyos ni Donn. Donn sa mundo sa itaas, Donnotarvos sa gitnang mundo, Aiduos sa mundo sa ibaba. Ang bagong Dis Pater na sa katunayan ay nangangahulugan ng pangangalaga ng memorya ng banal na kaharian. * Bukod dito, sa mbagay ng partikular na espiritu, isa pang bagay na dapat pansinin: ang napaka maka-diyos na espiritu na naghahari sa mga simbahang Kristiyano ay nag-aalok ng isang kumpletong kahilera sa na nagsasaad ng mga votive inscription na naiwan ng mga Gallic. * Ang mga pagdiriwang ng mga Kristiyano ay tiyak na nagaganap sa parehong mga petsa ng mga sinaunang kulto sa Gallic. Ang siklab na sensus na isinagawa ng mga Kristiyano para sa lahat ng bagay hinggil sa kultura ng Gallic ay sapat na nakikipaglaban upang hindi makita dito ang takot na makita ang katotohanan ng mga Kristiyanong pinagmulan na muling lumitaw. Ang ilan ay napupunta pa rin upang tanggihan ang pagkakaroon ng Vercingetorix ........... seryoso itong doktor! * Mayroong isang link sa pagitan ng labindalawang apostol at ang bahaghari, ito ang rosas na bintana na nagpapalamuti ng maraming mga simbahan. Ito ay isang interpretasyon ng bilog na pang-apat na ginamit ng mga Druids. (tingnan ang kabanata ng Pythagorean Druids). * Ako kung ano ang naniwala sa akin ay ang pangungusap na ito na nakasulat sa bato sa Gallic 2300 taon na ang nakaraan: "ni Aesus, na dumura ako!". Ang pagdura at pagdura ay isang pamamaraan na naroroon pa rin sa Middle Ages upang mapupuksa ang kanyang kalagayan, na pinaniniwalaang responsable para sa mga sakit ... Si Aesus samakatuwid ay isang diyos na nagpapagaling, isang magtotroso at samakatuwid ay isang karpintero .... pinapaalala ka ba nito sa isang tao? Nb2: sa lahat ng mga kagamitan sa gawa-gawa, nariyan ang palakol ng karpintero, ang tagabuo. Ang palakol na ito, mahahanap mo ito sa mga deposito sa ilang mga lugar na nakatuon sa pagsamba sa Gallic. Mahahanap mo rin ito sa mga mosaic ng abstract art, Gallic, napakahusay, sa mga kamay din ni Esus. At mahahanap mo rin itong nakaukit bilang isang tanda ng debosyon sa isa sa mga haligi ng bilog na bato na bato. Ito ang sagisag ng mga tagagawa. Mahahanap mo ito sa mga coats of arm mula sa mga panahong medieval, pati na rin sa mga badge at coats ng braso ng French Republic sa ika-21 siglo. "Mayroon lamang isang makatuwirang sagot na maaaring sagutin ang tanong ng pagkakaroon ng badge na ito nang lampas sa oras sa isang maayos na tinukoy na rehiyon, ang mga kasama ng tungkulin kung saan ang isang malapit na organismo ay mayroon nang 4000 taon na ang nakakaraan." Alam namin na ang lopper na naglilinis ng isang puno ng kahoy ay maaari lamang magkaroon ng dalawang propesyonal na pinagmulan, na ng mga karpintero na naghahanda ng isang puno ng kahoy, o ng mga pamutol ng puno ng prutas na pumili ng tamang mga sanga at ihuhulog ang mga sobra. Sa parehong kaso ito ay isang paghahanda na nagbibigay ng mga bunga ng hinaharap. Ang isang simpleng antigong lumberjack ay laging pinuputol ang trunk sa base nito at nililinis ang trunk pagkatapos. Ang palakol na ito sa isang banal na mababang kaluwagan ay sagrado, at ang mga karpintero lamang ang gumagamit nito upang putulin ang mga puno, ginagamit nila ito upang ang puno ay tumubo nang tuwid at bubuo sa hinaharap na sinag. Gumagamit lamang ang sastre na pang-agrikultura ng vouge kung saan ang lagari at mga fagots ay inihanda na may isang billhook. Ang isang karpintero, samakatuwid, o kahit papaano ang isang taong nagtatrabaho sa kahoy, ang kanyang pangunahing tungkulin. Konklusyon: Ang kanyang pangalan ay Aesus, siya ay isang manggagamot, isang karpintero, ang kanyang effigy ay natagpuan sa pusod ng katedral ng Notre Dame, ang sakripisyo ni Aesus ay inilarawan na nakapatong, nakatali sa isang puno, marami iyon para sa isang pagkakataon, lalo na't Daan-daang taon nang nakilala si Aesus sa Gaul, dahil ang pangalang "Iesus" ay hindi lilitaw na kabilang sa anumang tribo ng mga Hudyo, may iba pa kung hindi. Ang term ay napaka-kontrobersyal sa kanila. Bakit ang unang kilalang pangalan na ito lamang ang kabilang sa isang tao lamang doon? At bakit ito karaniwang ginagamit sa mga apelyido ng Gallic? Hindi na isang lihim ngayon na ang mga alamat ng Kristiyano ay nagmula sa mga kwentong Gallic, Celtic, Nordic ... atbp. St michel, adam, lucivert ... Mabuti para sa lahat na magtaka kung bakit ang mga alamat na ito ay hindi nagmula sa mga Roman account. Sa katunayan, sa Paris na nilikha ang Kristiyanismo, Lutetia. Dalawang libong taon na ang nakalilipas, sinalakay ng mga Romano ang mga Gaul, natutunan nilang malaman ang taong ito na walang takot sa kamatayan. Salamat kay Esus, kabanalan ng mga tagabuo na nagpatuloy sa diwa ng isang bansa sa pamamagitan ng mga pinaka-solidong konstruksyon. Ito ang kawalang-hanggan ng kaluluwa ng isang tao na kinatawan niya sa kanyang mga gusali, ang delimber na patuloy na nagbibigay ilaw sa isang sibilisasyong multi-milenyo sa pamamagitan ng paghahanda ng puno na magbibigay sa hinaharap na konstruksyon. Ang mga Romano, nang makita na hindi sila magtatapos sa katapusang tauhan ng Gallic na ipinako sa krus kay Esus, ipinako nila sa krus ang isang diyos upang maipaloob sa kanila ang nakamamatay na takot na ito, upang makamit sila. Lumipas ang oras, nakalimutan namin ang totoo at ngayon ay umusbong ulit ito. Nakahukay kami ng haligi ng mga naute na kumakatawan kay Esus na delimber na naghahanda ng kanyang sinag, isang dalubhasang karpintero na nagtatrabaho sa katotohanan at hustisya, ang delimber ang gumagawa ng ilaw. Ito talaga ang naiisip ko. Ngunit bakit itinago ng mga pinuno ng ating mga bansa ang isang sikreto sa amin? Dahil ang mesyanismo ay ang katiyakan na gawing tupa at para sa kanila mas praktikal na pamahalaan. Ito ay hindi kahit isang maling pagkalkula, isa lang ang kasinungalingan. Nagpapakain ka sa pagdating ng isang haka-haka na tagapagligtas habang pinapakain nila ang iyong mga pag-asa. Mas madali kang gumapas, ang obscurantist ay isang mandaragit. Hindi natin masisisi ang mga Kristiyano sa paniniwalang sinabi natin sa kanila, lalo na't ang Kristiyanismo ay ipinataw ng tabak, maaari nating sisihin sila sa pamumuno sa isang kampanya ng panlalait laban sa kultura ng Gallic, tumagal ito ng 2000 taon. "Ang katotohanan sa mukha ng mundo" Nb: matapos maghanap ng marami, sa palagay ko ang sitwasyon ng salitang "esus" ilang millennia ang nakalipas, nangangahulugang nangangahulugang isang pagbabago, isang muling pagkabuhay, isang karagdagan, isang konstruksyon, isang hiwa sa nakaraan din, c ay sasabihin ang ibig sabihin ng "esus" na "advanced". Isang suntok ng isang palakol sa oras pa rin. Si Zeus ay nagkaroon ng isang nakakagulat na pag-uugali, si Isis ay nakahawak, upang makita ang iskultura ni jesus ay nakakagulat, Ginagawa ni Aesus na mahulog ang mga sanga sa pamamagitan ng pagpindot sa kanila ng kanyang palakol, sa pamamagitan ng kapansin-pansin na pagkabigla. Ang mga isda ay sorpresa kapag ito ay tumalon mula sa tubig. Ang "Hesus" sa mahika na wika sa gayon ay itinalaga "kung ano ang prinsipyo ng pagkilos, nakakagulat, ito ay eksaktong eksaktong prinsipyo ng" kusang-loob na serbisyo ". Diyos, ang Pastol at ang pagsasakripisyo ng mga tupa. Isang kwento, kwento lang. Iyon ay ng kapanganakan ng isang relihiyon. Noong unang panahon mayroong isang simpleng tao na isang pastol. Ang isang ito ay hindi pinuno ng anuman maliban sa transhumance ng kanyang mga tupa. At pagkatapos ay isang araw, pagkatapos ng libu-libong mga hakbang, nagtaka siya kung bakit niya ito ginagawa. Siya ang Pastol, ang responsable para sa kapalaran ng mga tupa. At paminsan-minsan, isinakripisyo niya ang mga nilalang na ito na nakita niya at mahal niya, na pinoprotektahan niya upang makapagpakain sa kanila, upang mabuhay ang kanyang sarili. Siya ang natatanging diyos ng kanyang kawan, ang isa na responsable para sa kapalaran ng bawat isa. Sa sandaling ito na ang mahirap na buhok ay naging diyos. Isang natatanging at makapangyarihang diyos. Isang hindi makatao na pumatay sa pangalan ng kanyang walang hangganang kapangyarihan. Isang hindi makatao, na ang pamamaslang na pamumuhay ay kinakailangan para sa pagkakaroon ng kanyang tribo ..... Siya ay naging isang gabay. Isang lalaking diyos. Isang taong relihiyoso. NB: ang pastol na ito ay ang Simbahang Romano Katoliko, ang agniau na ito ay nagsakripisyo nang walang pag-asa, si Esus ito, at ang relihiyoso na ito ay ang lahat ng iba pang mga tupa na tumatanggap ng pagsakripisyo ng isa sa kanilang sarili upang mapakain ang simbahan. Walang kagaya ng isang magandang relihiyon. Kabilang sa mga Gaul, ang gabay ng kawan ay isang nakikipaglaban na tupa, ninuno, tagapagtanggol, manggagamot. Wala kailanman isang pastor na pastol bago kailangan ng mga Romano na alipin nila ang mga tao.