Construire Une Spiritualité Modernisante.

Druidisme, spiritualité moderne.
Druidisme, spiritualité moderne.

Établir une spiritualité moderne.


Il faut comprendre et respecter toutes les cultures et les états qui ont poussé dessus. Dire à quelqu'un d'autre "il faut faire comme ça" où "il faut penser ainsi" n'est pas possible, chacun doit rester libre dans son fort intérieur.


Je vais prendre comme exemple un milieu international pour ne léser personne: l'espace. Un milieu nouveau et où donc tout reste à faire. Ce n'est qu'un exemple de ce qui pourrais être fait bien sur, comme d'habitude vous en penserez ce que vous voudrez.


Prenons donc un peu de hauteur, inspirons le milieu des cosmo-Nautes marins..... de l'univers.

Pour considérer l'immensité il faut se recentrer sur soi-même, être bien assis dans sa capsule à défaut d'avoir les pieds sur terre. S'organiser autour du souvenir des luminosités terrestres et se projeter dans un univers qui n'est pas fait naturellement pour nous.

Se poser la question du pourquoi et du comment de cette mission de l'humanité dans l'espace.

Il n'y a qu'une seule réponse, en dehors des considérations techniques et scientifiques, les grands voyages célestes n'ont qu'un but final: propager la vie, sous toutes ses formes si possible.

Il faudra considérer le microcosme spatial comme une graine contenant tous les ingrédients de la vie. Hors ces formes de vies devront être complémentaires, les plantes s'occupant des animaux, les animaux conjuguant avec les humains. Une osmose et une compréhension, une trêve entre les formes qui se nourrissent l'une de l'autre.... finalement c'est aussi ce que nous recherchons sur terre.


Il faudra se poser les bonnes questions, calculer ses projections le plus justement du monde en acceptant les 0,5% d'évènements improbables, 0,5% à l'échelle du voyage spatial, c'est immense. Risqué et acceptable.

Il y aura dans cette graine le besoin d'une pensée aboutie, la façon de créer et d'évoluer la plus juste, qui corresponde le mieux au milieu. Donc ces cosmo-Nautes auront ce besoin de créer un arbre de la pensée, comme nous mais différemment. Totalement ouvert, créatif et mémoriel, dont le centre serait le corp où le cerveau humain (je ne crois pas à l'intelligence artificielle dénuée de sentiments.


Il faudra considérer les besoins corporels, dormir, manger, la sexualité. Et spirituels, les sentiments, leur maitrise dans la définition de ce que nous pensons être, l'apprentissage d'une nouvelle vie, de la pluralité des formes du vivant. réfléchir à l'entièreté d'un milieu vital pérenne.

Se fabriquer une ouverture intellectuelle vers l'immensité est une prédisposition naturelle du vivant, dans le temps, progressivement. Une spiritualité où le maître et l'apprenti ne font qu'un. Entretenir la pensée et le plaisir de comprendre, de faire. Une normalité de l'évolution, mais sans le rejet de l'impensable. En vérité c'est ce que nous essayons de faire depuis toujours sur terre malgré les erreurs dans le passé. Des puissants, hommes et femmes ont privilégié l'obscurantisme pour anéantir la science et ainsi privilégier leurs divinités personnelle. Et l'humanité a perdu des milliers d'années d'évolution à cause d'eux.


Une des choses qui devrait être mise en avant c'est que la foi est lumineuse, elle est le synonyme parfait de la vérité en tant que simple mot, entier, et de la croyance. L'obscur n'a rien à faire dans l'établissement d'une réelle spiritualité.


Il y a les rêves, le néant et l'osmose. Et ce n'est pas la même chose. Éludant les questions existentielles il faudrait bien accepter le fait que nous fassions partie d'un "grand tout". De là il ne nous reste plus qu'à nous dire que le milieu quel qu'il soit, dépend des rêves, du possible et des réalités.

Dans ces espaces intersidéraux c'est l'humain qui ferait le pont entre l'immédiat et l'insondable profondeur de l'univers. C'est lui qui sans se faire dieu propagera la vie.


La théorie de l'éternité, sa pratique également, c'est l'humain qui peut la faire a travers sa mission: renaître ailleurs. Grâce au calcul du temps et au juste emploi de matériaux réutilisables. Comme nous le faisons sur terre, réutilisant sans fin les mêmes atomes pour nous construire de nouveaux corps.


C'est à cause de considérations comme celles ci, grâce a elles que nous fabriquons nos églises de pensée.





À développer.

Des Cérémonies.

Une fois le voyage interstellaire commencé pour reprendre mon exemple, les premiers embarqués qui seraient nés sur terre, grandissant spirituellement dans leur nouveau milieu, donneraient naissance à des enfants puis tôt où tard finiraient par "passer la maille" aux jeunes gens grandissant. C'est long un voyage comme celui-ci.


C'est là qu'apparaît une condition nouvelle et un autre besoin comblé par la spiritualité : la structuration d'un jeune esprit. Dans un endroit demandeur de responsabilités importante il ne faudrait pas se louper.


À travers sa vie d'humain l'être socialement responsable à besoin que l'on lui inculque une façon d'apprécier l'extérieur, ce qui l'entoure. Si cela n'est pas fait le "Djeun's" devient... redevient l'esclave de ses instincts primaires. Son animalité aveugle l'emporte sur sa réflexion maitrisée. Et c'est grave. Cela produit des effets néfastes comme ceux que l'on peut voir a la télévision en ce moment.  Une jeune personne inconstruite est un barbare. C'est pour cela qu'il a toujours existé des cérémonies druidiques diverses s'étalonnant tout au long de la vie, chacune correspondant à un passage entre chaque âge. De la petite enfance à l'enfance, puis vers l'adolescence et ensuite vers l'âge adulte. Ce sont des cérémonies structurantes. Et elles donnent une identité solide à chacun. Une des choses de la vie sociale parmi les plus importantes au monde. À notre époque, si vous ne voyez pas l'avenir de nos sociétés, c'est parce que ce ces passages symboliques ont été enterrés. Plus rien ne structure les idées de la jeunesse et donc l'avenir ne peut plus être projeté.


Il faut remettre les facilités d'accessibilité à ces cérémonies en place. Librement bien sûr, gratuitement et de la façon la plus moderne possible car ce genre d'organisation doit tenir des siècles. Nous aimons et respectons la nature mais ne sommes pas candidats à la vie primaire. 



À développer.

 

 

 

Cérémonies du jour, de l'année et de la vie.

 

D'évidence une pratique cultuelle s'échelonne à travers des cycles. J'en retient trois principaux, le cycle d'un jour, d'une année et d'une vie. Commençant tous par une demi période sombre, spirituelle, puis par une grande période lumineuse, et pour finir encore une demi période sombre. Cela correspond au collier Néman-Iacos. Comme nous sommes entrés dans l'aire du verseau, les deux demi périodes sombres ont un rapport avec l'eau où des créatures aquatiques (où tout simplement deux boules). Ce sont les deux embouts du collier, celui ou celle qui le porte sont chargé(e)s de superviser les cérémonies. Il peut être fabriqué dans n'importe quel métal stable. Or, argent, bronze, inox...etc. C'est un symbole d'éternité et donc le métal ne doit pas se corrompre. 

Certains rituels se passant directement à la maison, il n'est pas forcément obligatoire de posséder le collier en personnel. Nos ancêtres gardaient chez eux de petites statuettes et sans doute des parures ornées de motifs religieux. (Que l'ont trouve aussi sur les monnaies).

Il n'y a pas d'enfer chez nous, les statuettes se référaient aux trois royaumes, passionnel, corporel-terrestre, spirituel-divin.

 

La vie commence dans les brouillards de l'enfance, l'année commence dans des brumes saisonals et la journée commence entre la nuit noire et l'aube.

 

Ce qui vous donne le positionnement (dans le temps des trois premières cérémonies journalière-annuelle-vie)

On peut appellera ça les trois commencements de la vie vies.

 

Vient encore la période lumineuse dédiée chez nous à la vie physique. Libre dans sa pensée, libre dans ses cérémonies diverses).

 

Puis au soir de la vie, à la fin de l'année, au coucher du soleil, sont trois autres cérémonies du monde spirituel.

 

Cela fait donc deux cérémonials par jour, deux par ans et deux par périodes vitales, ce sont les principaux.

 

Nb: une vie gauloise est égale à un saitlo, siècle gaulois de 30 ans. Si vous vivait plus de 60 ans, cela veux dire que vous aurez vécu plus de deux vies.

 

 

Les druides nouveaux accomplissent nuits cérémonies importantes dans l'années, mais dans l'Antiquité si je me réfère au calendrier de Coligny, ces huits cérémonies se produisaient 2 fois par siècles, lumineuse et sombre.

 

Sur l'année normale, il y avait normalement 4 moments de convergences, les deux solstices et les deux équinoxes.

 

Un moment de fêtes des semailles germées, Ganor.

 

Il existait un semainier de sept jours qui correspondait à une cérémonie de fin et de début de semaine, c'est la même.

 

Sur la terre, tout le culte se calquait sur le calendrier agricole. 

 

Les naissances et les morts étaient inclues dans un même culte de la résurrection.

 

 

Le reste dépendait des passages, apprentissages, maitrises de chaque métier qui était en lien forcément avec divers dieux et déesses. C'était le modèle ancien qu'il faut adapté aux temps modernes.

Establish a modern spirituality

 

Establish a modern spirituality. We must understand and respect all the cultures and states that have grown on it. To say to someone else "it is necessary to do like that" or "it is necessary to think thus" is not possible, each one must remain free in its interior strong. I will take as an example an international environment so as not to harm anyone: space. A new environment where everything remains to be done. This is just one example of what could be done of course, as you usually will think so. So let's take a little height, inspire the world of marine cosmo-Nautes ..... of the universe. To consider the immensity you have to refocus on yourself, be well seated in your capsule if you do not have your feet on the ground. Organize oneself around the memory of terrestrial luminosities and project oneself into a universe that is not made naturally for us. To ask the question of the why and the how of this mission of humanity in space. There is only one answer, apart from technical and scientific considerations, the great celestial journeys have only one final goal: to propagate life, in all its forms if possible. We must consider the spatial microcosm as a seed containing all the ingredients of life. Except these forms of life will have to be complementary, the plants taking care of the animals, the animals conjugating with the humans. An osmosis and an understanding, a truce between the forms which feed on each other ... ultimately this is also what we are looking for on earth. It will be necessary to ask the right questions, to calculate its projections as accurately as possible by accepting the 0.5% of improbable events, 0.5% on the scale of space travel, it is immense. Risky and acceptable. There will be in this seed the need for a successful thought, the way to create and to evolve most just, which corresponds best to the medium. So these Cosmo-Nautes will have this need to create a tree of thought, like us but in a different way. Completely open, creative and memorial, the center of which would be the body or the human brain (I do not believe in artificial intelligence devoid of feelings. It will be necessary to consider the bodily needs, sleeping, eating, sexuality. And spiritual, feelings, their mastery in the definition of what we think to be, the learning of a new life, of the plurality of forms of living. reflect on the entirety of a perennial vital environment. Forging an intellectual opening towards immensity is a natural predisposition of the living, over time, gradually. A spirituality where the master and the apprentice are one. To maintain the thought and the pleasure of understanding, of doing. An evolutionary normality, but without the rejection of the unthinkable. In truth this is what we have always tried to do on earth despite the mistakes in the past. Powerful men and women have favored obscurantism to destroy science and thus privilege their personal divinities. And humanity has lost thousands of years of evolution because of them. One of the things that should be emphasized is that faith is luminous, it is the perfect synonym for truth as a single word, whole, and belief. The dark has nothing to do in establishing real spirituality. There are dreams, nothingness and osmosis. And it is not the same thing. Eluding existential questions, we would have to accept the fact that we are part of a "great whole". From there it only remains for us to tell ourselves that the environment, whatever it is, depends on dreams, on the possible and on realities. In these intersidereal spaces, it is the human being who would bridge the gap between the immediate and the unfathomable depth of the universe. It is he who, without becoming a god, will propagate life. The theory of eternity, its practice also, it is the human being who can do it through his mission: to be reborn elsewhere. Thanks to the calculation of time and the correct use of reusable materials. As we do on earth, endlessly reusing the same atoms to build new bodies for ourselves. It is because of considerations like these, thanks to them that we make our churches of thought. To develop. Ceremonies. Once the interstellar journey began to take my example, the first embarked who would be born on earth, growing spiritually in their new environment, would give birth to children and then sooner or later would end up "passing the mesh" to young people growing up. It's a long trip like this. This is where a new condition appears and another need fulfilled by spirituality: the structuring of a young spirit. In a place requiring important responsibilities one should not miss it. Throughout his human life, the socially responsible person needs to be instilled in him a way of appreciating the outside world, what surrounds him. If thatis not done the "Djeun's" becomes ... becomes again the slave of his primary instincts. His blind animality prevails over his controlled thinking. And it is serious. It produces harmful effects like the ones you can see on television right now. An unbuilt young person is a barbarian. This is why there have always been various Druidic ceremonies spread out throughout life, each corresponding to a passage between each age. From infancy to childhood, then to adolescence and then to adulthood. These are structuring ceremonies. And they give everyone a solid identity. One of the most important things in social life in the world. In our time, if you do not see the future of our societies, it is because these symbolic passages have been buried. Nothing more structures the ideas of youth and therefore the future can no longer be projected. Accessibility facilities for these ceremonies must be put back in place. Freely of course, for free and in the most modern way possible because this kind of organization must last for centuries. We love and respect nature but are not candidates for primary life. To develop. Ceremonies of the day, of the year and of life. Obviously, a cult practice takes place through cycles. I retain three main ones, the cycle of a day, a year and a life. All starting with a dark, spiritual half period, then a great luminous period, and finally another dark half period. This corresponds to the Néman-Iacos necklace. As we entered the area of Aquarius, the two dark half periods have to do with water or aquatic creatures (or simply two balls). These are the two ends of the necklace, the one who wears it is responsible for supervising the ceremonies. It can be made from any stable metal. Gold, silver, bronze, stainless steel ... etc. It is a symbol of eternity and therefore the metal must not be corrupted. As some rituals take place directly at home, it is not necessarily mandatory to own the necklace personally. Our ancestors kept at home small statuettes and undoubtedly ornaments decorated with religious motifs. (What have it also found on coins). There is no hell with us, the statuettes referred to the three realms, passionate, bodily-terrestrial, spiritual-divine. Life begins in the mists of childhood, the year begins in seasonal mists and the day begins between dark night and dawn. Which gives you the positioning (in the time of the first three daily-annual-life ceremonies) We can call it the three beginnings of life. There still comes the luminous period dedicated with us to physical life. Free in his thought, free in his various ceremonies). Then at the evening of life, at the end of the year, at sunset, are three other ceremonies of the spiritual world. So that makes two ceremonies per day, two per year and two per vital period, these are the main ones. NB: a Gallic life is equal to a saitlo, Gallic century of 30 years. If you lived more than 60 years, that means you will have lived more than two lifetimes. The new druids perform important ceremonies nights in the years, but in Antiquity if I refer to the Coligny calendar, these eight ceremonies occurred twice a century, bright and dark. In the normal year, there were normally 4 moments of convergence, the two solstices and the two equinoxes. A time of sprouting feasts, Ganor. There was a seven-day weekly planner which corresponded to a ceremony at the end and the beginning of the week, it is the same. On earth, all worship was modeled on the agricultural calendar. Births and deaths were included in the same cult of the resurrection. The rest depended on the passages, apprenticeships, mastery of each profession which was necessarily linked to various gods and goddesses. It was the old model that must be adapted to modern times.

 

 

 

Stabilisci una spiritualità moderna.

Italian

 

Stabilisci una spiritualità moderna. Dobbiamo comprendere e rispettare tutte le culture e gli stati che sono cresciuti su di esso. Dire a qualcun altro "è necessario fare così" o "è necessario pensare così" non è possibile, ognuno deve restare libero al suo interno forte. Prenderò come esempio un ambiente internazionale per non nuocere a nessuno: lo spazio. Un nuovo ambiente dove tutto resta da fare. Questo è solo un esempio di ciò che si potrebbe fare ovviamente, come di solito lo penserai. Quindi prendiamo un po 'di altezza, ispiriamo il mondo del cosmo marino-Nautes ..... dell'universo. Per considerare l'immensità devi rimettere a fuoco te stesso, sii ben seduto nella tua capsula se non hai i piedi per terra. Organizzarsi attorno alla memoria delle luminosità terrestri e proiettarsi in un universo che non è fatto naturalmente per noi. Porre la domanda sul perché e sul come di questa missione dell'umanità nello spazio. C'è una sola risposta, a parte considerazioni tecnico-scientifiche, i grandi viaggi celesti hanno un solo scopo finale: propagare la vita, se possibile in tutte le sue forme. Dobbiamo considerare il microcosmo spaziale come un seme contenente tutti gli ingredienti della vita. Tranne che queste forme di vita dovranno essere complementari, le piante che si prendono cura degli animali, gli animali che si coniugano con gli umani. Un'osmosi e un'intesa, una tregua tra le forme che si nutrono a vicenda ... in fondo questo è anche quello che cerchiamo sulla terra. Bisognerà porsi le domande giuste, calcolarne le proiezioni il più accuratamente possibile accettando lo 0,5% di eventi improbabili, lo 0,5% sulla scala dei viaggi spaziali, è immenso. Rischioso e accettabile. In questo seme ci sarà la necessità di un pensiero di successo, il modo più giusto per creare ed evolvere, che corrisponda meglio al mezzo. Quindi questi Cosmo-Nauti avranno questa necessità di creare un albero del pensiero, come noi ma in modo diverso. Completamente aperto, creativo e memoriale, il cui centro sarebbe il corpo o il cervello umano (non credo nell'intelligenza artificiale priva di sentimenti. Sarà necessario considerare i bisogni corporei, dormire, mangiare, la sessualità. E spirituale, i sentimenti, la loro padronanza nella definizione di ciò che pensiamo di essere, l'apprendimento di una nuova vita, della pluralità delle forme di vita. riflettere sulla totalità di un ambiente vitale perenne. Forgiare un'apertura intellettuale verso l'immensità è una predisposizione naturale del vivente, nel tempo, gradualmente. Una spiritualità dove il maestro e l'apprendista sono una cosa sola. Per mantenere il pensiero e il piacere di capire, di fare. Una normalità evolutiva, ma senza il rifiuto dell'impensabile. In verità questo è quello che abbiamo sempre cercato di fare sulla terra nonostante gli errori del passato. Uomini e donne potenti hanno favorito l'oscurantismo per distruggere la scienza e privilegiare così le loro divinità personali. E l'umanità ha perso migliaia di anni di evoluzione a causa loro. Una delle cose che dovrebbe essere enfatizzata è che la fede è luminosa, è il sinonimo perfetto di verità come una singola parola, insieme e fede. L'oscurità non ha nulla a che fare per stabilire una vera spiritualità. Ci sono i sogni, il nulla e l'osmosi. E non è la stessa cosa. Eludendo le domande esistenziali, dovremmo accettare il fatto di essere parte di un "grande insieme". Da lì non ci resta che dirci che l'ambiente, qualunque esso sia, dipende dai sogni, dal possibile e dalle realtà. In questi spazi intersiderali, è l'essere umano che colmerà il divario tra l'immediata e l'insondabile profondità dell'universo. È lui che, senza diventare un dio, propagherà la vita. La teoria dell'eternità, anche la sua pratica, è l'essere umano che può farlo attraverso la sua missione: rinascere altrove. Grazie al calcolo del tempo e al corretto utilizzo di materiali riutilizzabili. Come facciamo sulla terra, riutilizzando all'infinito gli stessi atomi per costruire nuovi corpi per noi stessi. È a causa di considerazioni come queste, grazie a loro che facciamo le nostre chiese di pensiero. Sviluppare. Cerimonie. Una volta iniziato il viaggio interstellare a prendere il mio esempio, i primi imbarcati che sarebbero nati sulla terra, crescendo spiritualmente nel loro nuovo ambiente, avrebbero partorito dei bambini e poi prima o poi sarebbero finiti per "passare la maglia" ai giovani che crescono . È un lungo viaggio come questo. È qui che appare una nuova condizione e un altro bisogno soddisfatto dalla spiritualità: la strutturazione di uno spirito giovane. In un luogo che richiede responsabilità importanti non bisogna perderlo. Durante tutta la sua vita umana, la persona socialmente responsabile ha bisogno di essere instillato in lui un modo di apprezzare il mondo esterno, ciò che lo circonda. Se quellonon è finita il "Djeun's" diventa ... ridiventa schiavo dei suoi istinti primari. La sua cieca animalità prevale sul suo pensiero controllato. Ed è grave. Produce effetti dannosi come quelli che puoi vedere in televisione in questo momento. Un giovane non costruito è un barbaro. Questo è il motivo per cui ci sono sempre state varie cerimonie druidiche sparse nel corso della vita, ciascuna corrispondente a un passaggio tra ogni epoca. Dall'infanzia all'infanzia, poi all'adolescenza e poi all'età adulta. Queste sono cerimonie di strutturazione. E danno a tutti una solida identità. Una delle cose più importanti nella vita sociale del mondo. Nel nostro tempo, se non vedi il futuro delle nostre società, è perché questi passaggi simbolici sono stati sepolti. Niente più struttura le idee dei giovani e quindi il futuro non può più essere proiettato. Le strutture di accessibilità per queste cerimonie devono essere ripristinate. Naturalmente liberamente, gratuitamente e nel modo più moderno possibile perché questo tipo di organizzazione deve durare secoli. Amiamo e rispettiamo la natura ma non siamo candidati alla vita primaria. Sviluppare. Cerimonie del giorno, dell'anno e della vita. Ovviamente, una pratica di culto avviene attraverso i cicli. Ne conservo tre principali, il ciclo di un giorno, un anno e una vita. Tutto inizia con un mezzo periodo oscuro e spirituale, poi un grande periodo luminoso e infine un altro mezzo periodo oscuro. Ciò corrisponde alla collana Néman-Iacos. Quando siamo entrati nell'area dell'Acquario, i due semiperiodi oscuri hanno a che fare con l'acqua o le creature acquatiche (o semplicemente due palline). Queste sono le due estremità della collana, chi la indossa è responsabile della supervisione delle cerimonie. Può essere realizzato con qualsiasi metallo stabile. Oro, argento, bronzo, acciaio inossidabile ... ecc. È un simbolo di eternità e quindi il metallo non deve essere corrotto. Poiché alcuni rituali si svolgono direttamente a casa, non è necessariamente obbligatorio possedere personalmente la collana. I nostri antenati conservavano in casa piccole statuette e indubbiamente ornamenti decorati con motivi religiosi. (Cosa hanno trovato anche sulle monete). Non c'è nessun inferno con noi, le statuette riferite ai tre regni, appassionato, corpo-terrestre, spirituale-divino. La vita inizia nelle nebbie dell'infanzia, l'anno inizia nelle nebbie stagionali e il giorno inizia tra la notte oscura e l'alba. Che ti dà il posizionamento (nel tempo delle prime tre cerimonie di vita quotidiana-annuale) Possiamo chiamarli i tre inizi della vita. Arriva ancora il periodo luminoso dedicato con noi alla vita fisica. Libero nel pensiero, libero nelle sue varie cerimonie). Poi alla sera della vita, alla fine dell'anno, al tramonto, ci sono altre tre cerimonie del mondo spirituale. Quindi si fanno due cerimonie al giorno, due all'anno e due per periodo vitale, queste sono le principali. NB: una vita gallica è uguale a un saitlo, secolo gallico di 30 anni. Se hai vissuto più di 60 anni, significa che avrai vissuto più di due vite. I nuovi druidi eseguono importanti cerimonie notturne negli anni, ma nell'antichità se mi riferisco al calendario di Coligny, queste otto cerimonie si svolgevano due volte al secolo, luminose e buie. Nell'anno normale c'erano normalmente 4 momenti di convergenza, i due solstizi e i due equinozi. Un tempo di feste germoglianti, Ganor. C'era un pianificatore settimanale di sette giorni che corrispondeva a una cerimonia alla fine e all'inizio della settimana, è lo stesso. Sulla terra, tutto il culto era modellato sul calendario agricolo. Nascite e morti erano incluse nello stesso culto della risurrezione. Il resto dipendeva dai passaggi, dagli apprendistati, dalla padronanza di ogni professione che era necessariamente legata a vari dei e dee. Era il vecchio modello che doveva essere adattato ai tempi moderni.

 

Estabeleça uma espiritualidade moderna

portuguese

 

Estabeleça uma espiritualidade moderna. Devemos compreender e respeitar todas as culturas e estados que nela cresceram. Dizer a outrem “é preciso fazer assim” ou “é preciso pensar assim” não é possível, cada um deve permanecer livre em seu interior forte. Vou tomar como exemplo um ambiente internacional para não prejudicar ninguém: o espaço. Um novo ambiente onde tudo está por fazer. Este é apenas um exemplo do que poderia ser feito, como você normalmente pensará. Então vamos dar um pouco mais de altura, inspirar o mundo dos cosmo-Nautes marinhos ... do universo. Para considerar a imensidão que você tem que se concentrar novamente, fique bem acomodado em sua cápsula se não estiver com os pés no chão. Organize-se em torno da memória das luminosidades terrestres e projete-se em um universo que não é feito naturalmente para nós. Para colocar a questão do porquê e do como desta missão da humanidade no espaço. A resposta é uma só, além das considerações técnicas e científicas, as grandes viagens celestes têm um único objetivo final: propagar a vida, em todas as suas formas, se possível. Devemos considerar o microcosmo espacial como uma semente que contém todos os ingredientes da vida. Exceto que essas formas de vida terão que ser complementares, as plantas cuidando dos animais, os animais se conjugando com os humanos. Uma osmose e um entendimento, uma trégua entre as formas que se alimentam ... enfim é também o que procuramos na terra. Será necessário fazer as perguntas certas, calcular suas projeções com a maior precisão possível, aceitando os 0,5% de eventos improváveis, 0,5% na escala das viagens espaciais, é imenso. Arriscado e aceitável. Haverá nesta semente a necessidade de um pensamento bem-sucedido, a forma de criar e evoluir o mais justo, que melhor corresponda ao meio. Então, esses Cosmo-Nautes terão essa necessidade de criar uma árvore do pensamento, como nós, mas de uma forma diferente. Totalmente aberto, criativo e memorável, cujo centro seria o corpo ou o cérebro humano (não acredito em inteligência artificial desprovida de sentimentos. Será necessário considerar as necessidades corporais, dormir, comer, sexualidade. E espirituais, sentimentos, seu domínio na definição do que pensamos ser, o aprendizado de uma nova vida, da pluralidade de formas de viver. refletir sobre a totalidade de um ambiente vital perene. Forjar uma abertura intelectual para a imensidão é uma predisposição natural dos vivos, ao longo do tempo, gradativamente. Uma espiritualidade onde o mestre e o aprendiz são um. Para manter o pensamento e o prazer de compreender, de fazer. Uma normalidade evolutiva, mas sem a rejeição do impensável. Na verdade, isso é o que sempre tentamos fazer na terra, apesar dos erros do passado. Homens e mulheres poderosos têm favorecido o obscurantismo para destruir a ciência e, assim, privilegiar suas divindades pessoais. E a humanidade perdeu milhares de anos de evolução por causa deles. Uma das coisas que devemos enfatizar é que a fé é luminosa, é o sinônimo perfeito de verdade como palavra única, todo e crença. A escuridão nada tem a ver com o estabelecimento da espiritualidade real. Existem sonhos, nada e osmose. E não é a mesma coisa. Evitando as questões existenciais, teríamos que aceitar o fato de que fazemos parte de um "grande todo". A partir daí, só nos resta dizer a nós mesmos que o meio ambiente, seja ele qual for, depende dos sonhos, do possível e das realidades. Nesses espaços intersiderais, é o ser humano que preencherá a lacuna entre o imediato e a profundidade insondável do universo. É ele quem, sem se tornar um deus, propagará a vida. A teoria da eternidade, sua prática também, é o ser humano que pode fazê-lo por meio de sua missão: renascer em outro lugar. Graças ao cálculo do tempo e ao uso correto dos materiais reutilizáveis. Como fazemos na Terra, reutilizando infinitamente os mesmos átomos para construir novos corpos para nós mesmos. É por causa de considerações como essas, graças a elas que fazemos nossas igrejas do pensamento. Desenvolver. Cerimônias. Assim que a jornada interestelar começou a seguir meu exemplo, o primeiro embarcado que nasceria na terra, crescendo espiritualmente em seu novo ambiente, daria à luz filhos e então, mais cedo ou mais tarde, acabaria "passando a malha" para os jovens que crescem . É uma longa viagem como esta. É aqui que surge uma nova condição e outra necessidade preenchida pela espiritualidade: a estruturação de um espírito jovem. Em um lugar que exige responsabilidades importantes, não se deve perder. Ao longo de sua vida humana, a pessoa socialmente responsável precisa ser incutida nele uma forma de valorizar o mundo exterior, o que o rodeia. Se issonão é feito o "Djeun's" torna-se ... torna-se novamente o escravo de seus instintos primários. Sua animalidade cega prevalece sobre seu pensamento controlado. E é sério. Produz efeitos nocivos como os que você pode ver na televisão agora. Um jovem não formado é um bárbaro. É por isso que sempre houve várias cerimônias druidas espalhadas ao longo da vida, cada uma correspondendo a uma passagem entre cada época. Da infância à infância, depois à adolescência e depois à idade adulta. Estas são cerimônias estruturantes. E eles dão a todos uma identidade sólida. Uma das coisas mais importantes da vida social do mundo. Em nosso tempo, se você não vê o futuro de nossas sociedades, é porque essas passagens simbólicas foram enterradas. Nada mais estrutura as ideias dos jovens e, portanto, o futuro não pode mais ser projetado. As facilidades de acessibilidade para essas cerimônias devem ser colocadas de volta no lugar. De graça, é claro, de graça e da forma mais moderna possível, porque esse tipo de organização deve durar séculos. Amamos e respeitamos a natureza, mas não somos candidatos à vida primária. Desenvolver. Cerimônias do dia, do ano e da vida. Obviamente, uma prática de culto ocorre por meio de ciclos. Eu retenho três principais, o ciclo de um dia, um ano e uma vida. Tudo começando com um meio período escuro e espiritual, depois um grande período luminoso e, finalmente, outro meio período escuro. Isso corresponde ao colar Néman-Iacos. Quando entramos na área de Aquário, os dois meios períodos escuros têm a ver com água ou criaturas aquáticas (ou simplesmente duas bolas). Essas são as duas pontas do colar, quem o usa fica responsável por supervisionar as cerimônias. Pode ser feito de qualquer metal estável. Ouro, prata, bronze, aço inoxidável ... etc. É um símbolo de eternidade e, portanto, o metal não deve ser corrompido. Como alguns rituais acontecem diretamente em casa, não é necessariamente obrigatório possuir o colar pessoalmente. Nossos ancestrais mantinham em casa pequenas estatuetas e, sem dúvida, ornamentos decorados com motivos religiosos. (O que também encontrou em moedas). Não há inferno conosco, as estatuetas se referiam aos três reinos, apaixonado, corporal-terrestre, espiritual-divino. A vida começa nas brumas da infância, o ano começa nas brumas sazonais e o dia começa entre a noite escura e o amanhecer. O que dá a você o posicionamento (no horário das três primeiras cerimônias da vida diária e anual) Podemos chamá-lo de três começos de vida. Ainda vem o período luminoso dedicado conosco à vida física. Livre em seu pensamento, livre em suas várias cerimônias). Então, na noite da vida, no final do ano, ao pôr do sol, são três outras cerimônias do mundo espiritual. Então isso faz duas cerimônias por dia, duas por ano e duas por período vital, essas são as principais. NB: uma vida gaulesa é igual a um saitlo, século gaulês de 30 anos. Se você viveu mais de 60 anos, isso significa que terá vivido mais de duas vidas. Os novos druidas realizam cerimônias noturnas importantes ao longo dos anos, mas na Antiguidade, se me refiro ao calendário de Coligny, essas oito cerimônias ocorriam duas vezes por século, claras e escuras. No ano normal, havia normalmente 4 momentos de convergência, os dois solstícios e os dois equinócios. Uma época de festas germinantes, Ganor. Havia um planejador semanal de sete dias que correspondia a uma cerimônia no final e no início da semana, é o mesmo. Na terra, toda adoração foi modelada no calendário agrícola. Nascimentos e mortes foram incluídos no mesmo culto da ressurreição. O resto dependia das passagens, estágios, domínio de cada profissão que estava necessariamente ligada a vários deuses e deusas. Foi o modelo antigo que deve ser adaptado aos tempos modernos.

 

 

 

Establece una espiritualidad moderna.

Spain

 

Establece una espiritualidad moderna. Debemos comprender y respetar todas las culturas y estados que han crecido en él. Decirle a otro "hay que hacer así" o "hay que pensar así" no es posible, cada uno debe permanecer libre en su interior fuerte. Tomaré como ejemplo un entorno internacional para no dañar a nadie: el espacio. Un nuevo entorno donde todo queda por hacer. Este es solo un ejemplo de lo que se podría hacer, por supuesto, como suele pensar. Así que tomemos un poco de altura, inspiremos el mundo de los cosmo-nautes marinos ..... del universo. Para considerar la inmensidad tienes que reenfocarte en ti mismo, siéntate bien en tu cápsula si no tienes los pies en el suelo. Organizarse en torno al recuerdo de las luminosidades terrestres y proyectarse en un universo que no está hecho de forma natural para nosotros. Hacer la pregunta del por qué y el cómo de esta misión de la humanidad en el espacio. Solo hay una respuesta, aparte de las consideraciones técnicas y científicas, los grandes viajes celestes tienen un solo objetivo final: propagar la vida, en todas sus formas si es posible. Debemos considerar el microcosmos espacial como una semilla que contiene todos los ingredientes de la vida. Excepto que estas formas de vida deberán ser complementarias, las plantas cuidando a los animales, los animales conjugándose con los humanos. Una ósmosis y un entendimiento, una tregua entre las formas que se alimentan unas de otras ... en definitiva esto es también lo que buscamos en la tierra. Será necesario hacer las preguntas correctas, calcular sus proyecciones con la mayor precisión posible aceptando el 0,5% de eventos improbables, el 0,5% en la escala de los viajes espaciales, es inmenso. Arriesgado y aceptable. Habrá en esta semilla la necesidad de un pensamiento acertado, la forma de crear y evolucionar más justa, que corresponda mejor al medio. Entonces estos Cosmo-Nautes tendrán esta necesidad de crear un árbol de pensamiento, como nosotros pero de una manera diferente. Totalmente abierto, creativo y memorial, cuyo centro sería el cuerpo o el cerebro humano (no creo en la inteligencia artificial desprovista de sentimientos. Será necesario considerar las necesidades corporales, dormir, comer, sexualidad. Y espiritual, los sentimientos, su dominio en la definición de lo que pensamos ser, el aprendizaje de una nueva vida, de la pluralidad de formas de vivir. reflexionar sobre la totalidad de un entorno vital perenne. Forjar una apertura intelectual hacia la inmensidad es una predisposición natural de los vivos, con el tiempo, de forma gradual. Una espiritualidad donde el maestro y el aprendiz son uno. Mantener el pensamiento y el placer de comprender, de hacer. Una normalidad evolutiva, pero sin el rechazo de lo impensable. En verdad, esto es lo que siempre hemos intentado hacer en la tierra a pesar de los errores del pasado. Hombres y mujeres poderosos han favorecido el oscurantismo para destruir la ciencia y así privilegiar sus divinidades personales. Y la humanidad ha perdido miles de años de evolución a causa de ellos. Una de las cosas que se debe enfatizar es que la fe es luminosa, es el sinónimo perfecto de verdad como palabra única, total y creencia. La oscuridad no tiene nada que ver con el establecimiento de una espiritualidad real. Hay sueños, nada y ósmosis. Y no es lo mismo. Eludiendo cuestiones existenciales, tendríamos que aceptar el hecho de que somos parte de un "gran todo". De ahí solo nos resta decirnos que el entorno, sea el que sea, depende de los sueños, de lo posible y de las realidades. En estos espacios interesidereales, es el ser humano quien cerraría la brecha entre la profundidad inmediata y la insondable del universo. Es él quien, sin convertirse en dios, propagará la vida. La teoría de la eternidad, su práctica también, es el ser humano quien puede hacerlo a través de su misión: renacer en otro lugar. Gracias al cálculo del tiempo y al correcto uso de materiales reutilizables. Como lo hacemos en la Tierra, reutilizando sin cesar los mismos átomos para construir nuevos cuerpos para nosotros mismos. Es por consideraciones como estas, gracias a ellas que hacemos nuestras iglesias de pensamiento. Para desarrollar. Ceremonias Una vez que el viaje interestelar comenzara a tomar mi ejemplo, los primeros embarcados que nacerían en la tierra, creciendo espiritualmente en su nuevo entorno, darían a luz hijos y luego tarde o temprano terminarían "pasándole la malla" a los jóvenes que crecían. . Es un viaje largo como este. Aquí es donde aparece una nueva condición y otra necesidad satisfecha por la espiritualidad: la estructuración de un espíritu joven. En un lugar que requiere responsabilidades importantes, no se debe perder. A lo largo de su vida humana, la persona socialmente responsable necesita que se le inculque una forma de apreciar el mundo exterior, lo que le rodea. Si esono se hace el "Djeun's" se vuelve ... vuelve a ser esclavo de sus instintos primarios. Su animalidad ciega prevalece sobre su pensamiento controlado. Y es serio. Produce efectos nocivos como los que puedes ver en la televisión ahora mismo. Un joven sin construir es un bárbaro. Es por eso que siempre ha habido varias ceremonias druídicas repartidas a lo largo de la vida, cada una de las cuales corresponde a un pasaje entre cada época. De la infancia a la niñez, luego a la adolescencia y luego a la edad adulta. Son ceremonias estructuradoras. Y les dan a todos una identidad sólida. Una de las cosas más importantes de la vida social del mundo. En nuestro tiempo, si no ves el futuro de nuestras sociedades es porque estos pasajes simbólicos han sido enterrados. Nada más estructura las ideas de la juventud y por tanto ya no se puede proyectar el futuro. Las instalaciones de accesibilidad para estas ceremonias deben volver a colocarse. Libre por supuesto, gratis y de la forma más moderna posible porque este tipo de organización debe durar siglos. Amamos y respetamos la naturaleza, pero no somos candidatos a la vida primaria. Para desarrollar. Ceremonias del día, del año y de la vida. Obviamente, una práctica de culto se lleva a cabo a través de ciclos. Conservo tres principales, el ciclo de un día, un año y una vida. Todo comenzando con un medio período espiritual oscuro, luego un gran período luminoso y finalmente otro período medio oscuro. Corresponde al collar Néman-Iacos. Al entrar en el área de Acuario, las dos medias épocas oscuras tienen que ver con el agua o las criaturas acuáticas (o simplemente dos bolas). Estos son los dos extremos del collar, quien lo lleva se encarga de supervisar las ceremonias. Puede estar hecho de cualquier metal estable. Oro, plata, bronce, acero inoxidable ... etc. Es un símbolo de la eternidad y, por tanto, el metal no debe corromperse. Como algunos rituales se llevan a cabo directamente en casa, no es necesariamente obligatorio poseer el collar personalmente. Nuestros antepasados guardaban en casa pequeñas estatuillas e indudablemente adornos decorados con motivos religiosos. (Lo que también se encuentra en monedas). No hay infierno con nosotros, las estatuillas se referían a los tres reinos, apasionado, corporal-terrestre, espiritual-divino. La vida comienza en las brumas de la infancia, el año comienza en las brumas estacionales y el día comienza entre la noche oscura y el amanecer. Lo que le da el posicionamiento (en el momento de las tres primeras ceremonias de la vida diaria-anual) Podemos llamarlo los tres comienzos de la vida. Todavía llega el período luminoso dedicado con nosotros a la vida física. Libre en su pensamiento, libre en sus diversas ceremonias). Luego, al atardecer de la vida, al final del año, al atardecer, hay otras tres ceremonias del mundo espiritual. Entonces eso hace dos ceremonias por día, dos por año y dos por período vital, estas son las principales. NB: una vida gala es igual a un saitlo, siglo galo de 30 años. Si vivió más de 60 años, eso significa que habrá vivido más de dos vidas. Los nuevos druidas realizan importantes ceremonias nocturnas en los años, pero en la Antigüedad si me refiero al calendario de Coligny, estas ocho ceremonias ocurrían dos veces por siglo, brillantes y oscuras. En el año normal, normalmente hubo 4 momentos de convergencia, los dos solsticios y los dos equinoccios. Una época de festines brotantes, Ganor. Había una agenda semanal de siete días que correspondía a una ceremonia al final y al principio de la semana, es lo mismo. En la tierra, todo el culto se inspiró en el calendario agrícola. Los nacimientos y las muertes se incluyeron en el mismo culto de la resurrección. El resto dependía de los pasajes, aprendizajes, dominio de cada profesión que estaba necesariamente ligada a varios dioses y diosas. Era el modelo antiguo que debía adaptarse a los tiempos modernos.

 

 

 

Įtvirtinkite šiuolaikinį dvasingumą.

Lithuanian

 

Įtvirtinkite šiuolaikinį dvasingumą. Turime suprasti ir gerbti visas jame išaugusias kultūras ir valstybes. Pasakyti kažkam kitam „taip reikia daryti“ arba „reikia taip galvoti“ neįmanoma, kiekvienas turi išlikti laisvas savo interjere. Imsiu pavyzdžiu tarptautinę aplinką, kad niekam nepakenkčiau: kosmosas. Nauja aplinka, kurioje dar reikia padaryti viską. Tai tik vienas pavyzdys, ką galima padaryti, žinoma, kaip jūs taip manote. Taigi paimkime šiek tiek aukštį, įkvėpkime jūrų kosmoso-Nautes ..... visatos pasaulį. Norėdami apsvarstyti didžiulį dėmesį, kurį turite sutelkti į save, gerai sėdėkite savo kapsulėje, jei neturite kojų ant žemės. Susitvarkykite ant žemės šviesumo atminties ir projektuokite save į visatą, kuri nėra sukurta mums natūraliai. Užduoti klausimą, kodėl ir kaip ši žmonijos misija kosmose. Yra tik vienas atsakymas, išskyrus techninius ir mokslinius sumetimus, didžiosios dangiškosios kelionės turi tik vieną galutinį tikslą: skleisti gyvybę visomis jos formomis, jei įmanoma. Erdvinį mikrokosmosą turime laikyti sėklomis, turinčiomis visas gyvenimo sudedamąsias dalis. Išskyrus tai, kad šios gyvybės formos turės papildyti vienas kitą, augalais rūpinasi gyvūnais, gyvūnai konjuguoja su žmonėmis. Osmosas ir supratimas, paliaubos tarp vienas kitą maitinančių formų ... galų gale to mes ir ieškome žemėje. Reikės užduoti teisingus klausimus, kuo tiksliau apskaičiuoti jo projekcijas, priimant 0,5% neįtikėtinų įvykių, 0,5% kelionių į kosmosą skalę, tai yra didžiulė. Rizikinga ir priimtina. Šioje sėkloje bus reikalinga sėkminga mintis, būdas kurti ir vystytis teisingiausiai, o tai geriausiai atitinka terpę. Taigi šiems „Cosmo-Nautes“ bus toks poreikis sukurti minties medį, kaip mes, bet kitaip. Visiškai atviras, kūrybingas ir atminimo ženklas, kurio centras būtų kūnas ar žmogaus smegenys (netikiu dirbtiniu intelektu, neturinčiu jausmų. Reikės atsižvelgti į kūno poreikius, miegą, valgymą, seksualumą. Ir dvasiniai, jausmai, jų įvaldymas apibrėžiant tai, kas, mūsų manymu, yra mokymasis naujo gyvenimo, gyvenimo formų daugybės. apmąstyti daugiametės gyvybinės aplinkos visumą. Sukurti intelektualinį atsivėrimą begalybei yra natūralus gyvųjų polinkis bėgant laikui palaipsniui. Dvasingumas, kai meistras ir mokinys yra vienas. Išlaikyti mintį ir malonumą suprasti, daryti. Evoliucinis normalumas, tačiau neatmetant neįsivaizduojamo. Tiesą sakant, tai mes visada bandėme padaryti žemėje, nepaisant praeities klaidų. Galingi vyrai ir moterys pirmenybę teikė tamsybei, kad sunaikintų mokslą ir taip privilegijuotų savo asmeninius dieviškumus. Ir žmonija dėl jų prarado tūkstančius metų evoliucijos. Vienas iš dalykų, kurį reikėtų pabrėžti, yra tai, kad tikėjimas yra šviečiantis, tai yra tobulas tiesos, kaip vieno žodžio, visumos ir tikėjimo, sinonimas. Tamsa neturi nieko bendro nustatant tikrąjį dvasingumą. Yra svajonių, nieko ir osmoso. Ir tai nėra tas pats dalykas. Išskyrus egzistencinius klausimus, turėtume sutikti su tuo, kad esame „didžiosios visumos“ dalis. Nuo to mums lieka tik pasakyti sau, kad aplinka, kokia ji bebūtų, priklauso nuo svajonių, nuo galimų ir realijų. Šiose tarpšoninėse erdvėse būtent žmogus padėtų įveikti atotrūkį tarp tiesioginio ir neaprėpiamo visatos gylio. Tai jis, netapdamas dievu, skleis gyvenimą. Amžinybės teorija ir jos praktika taip pat yra tai, kas gali tai padaryti per savo misiją: atgimti kitur. Dėka laiko apskaičiavimo ir teisingo pakartotinai naudojamų medžiagų naudojimo. Kaip mes darome žemėje, be galo naudodami tuos pačius atomus, kad susikurtume sau naujus kūnus. Būtent dėl tokių sumetimų, jų dėka, mes kuriame savo minties bažnyčias. Išvystyti. Ceremonijos. Kai tarpžvaigždinė kelionė ėmė imti mano pavyzdį, pirmasis pradėjo gimti žemėje, dvasiškai augdamas savo naujoje aplinkoje, pagimdys vaikus ir tada anksčiau ar vėliau galų gale „perduos tinklą“ augantiems jauniems žmonėms. . Tai ilga tokia kelionė. Čia atsiranda nauja sąlyga ir dar vienas dvasingumo patenkintas poreikis: jaunos dvasios struktūrizavimas. Vietoje, kuriai tenka svarbi atsakomybė, nereikia jos praleisti. Visą žmogaus gyvenimą socialiai atsakingam asmeniui reikia įskiepyti būdą įvertinti išorinį pasaulį, tai, kas jį supa. Jeigu taineatlikta, „Djeuno“ tampa ... vėl tampa jo pirminių instinktų vergu. Jo aklas gyvuliškumas viršija kontroliuojamą mąstymą. Ir tai rimta. Tai sukelia žalingą poveikį, tokį, kokį dabar galite pamatyti per televiziją. Nepastatytas jaunas žmogus yra barbaras. Štai kodėl visada buvo įvairios druidų ceremonijos, išsidėsčiusios per visą gyvenimą, kurios kiekviena atitiko praėjimą tarp kiekvieno amžiaus. Nuo kūdikystės iki vaikystės, tada iki paauglystės ir tada iki pilnametystės. Tai yra struktūrizavimo ceremonijos. Ir jie suteikia visiems tvirtą tapatybę. Vienas svarbiausių dalykų socialiniame gyvenime pasaulyje. Mūsų laikais, jei nematote mūsų visuomenės ateities, taip yra todėl, kad šios simbolinės dalys buvo palaidotos. Niekas nebestruktūruoja jaunimo idėjų, todėl nebegalima numatyti ateities. Šių ceremonijų prieinamumo priemonės turi būti atnaujintos. Žinoma, nemokamai ir kuo moderniau, nes tokia organizacija turi tęstis šimtmečius. Mes mylime ir gerbiame gamtą, bet nesame kandidatai į pagrindinį gyvenimą. Išvystyti. Dienos, metų ir gyvenimo ceremonijos. Akivaizdu, kad kultinė praktika vyksta per ciklus. Išlaikau tris pagrindinius, dienos, metų ir gyvenimo ciklą. Viskas prasideda tamsiu, dvasiniu pusperiodu, paskui puikiu šviesos periodu ir galiausiai dar vienu tamsiu periodu. Tai atitinka „Néman-Iacos“ vėrinį. Kai patekome į Vandenio zoną, du tamsūs pusperiodai yra susiję su vandeniu ar vandens padarais (arba tiesiog dviem kamuoliukais). Tai yra du kaklo galai. Tas, kuris jį dėvi, yra atsakingas už ceremonijų priežiūrą. Jis gali būti pagamintas iš bet kokio stabilaus metalo. Auksas, sidabras, bronza, nerūdijantis plienas ir kt. Tai yra amžinybės simbolis, todėl metalas neturi būti sugadintas. Kai kurie ritualai vyksta tiesiogiai namuose, todėl nebūtina asmeniškai turėti karolius. Mūsų protėviai namuose laikė mažas statulėles ir neabejotinai papuošalus, papuoštus religiniais motyvais. (Ką jis taip pat rado ant monetų). Pas mus nėra pragaro, statulėlės nurodė tris sritis: aistringas, kūnas-žemė, dvasinis-dieviškasis. Gyvenimas prasideda vaikystės rūke, metai prasideda sezoniniais rūkais, o diena prasideda tarp tamsios nakties ir aušros. Tai suteikia jums pozicionavimą (per pirmas tris kasdienes gyvenimo ceremonijas) Mes galime tai pavadinti trimis gyvenimo pradais. Vis tiek ateina šviečiantis laikotarpis, skirtas kartu su mumis fiziniam gyvenimui. Laisvas jo mintyse, laisvas įvairiose ceremonijose). Tada gyvenimo vakare, metų pabaigoje, saulei leidžiantis, yra dar trys dvasinio pasaulio ceremonijos. Tai yra dvi ceremonijos per dieną, dvi per metus ir dvi per gyvybinį laikotarpį, tai yra pagrindinės. NB: galų gyvenimas prilygsta saitlo, galų šimtmečio 30 metų. Jei gyvenote daugiau nei 60 metų, tai reiškia, kad nugyvenote daugiau nei du gyvenimus. Naujieji druidai metų metais vykdo svarbias ceremonijų naktis, tačiau Antikoje, jei turiu omenyje Coligny kalendorių, šios aštuonios ceremonijos vyko šviesiai ir tamsiai du kartus per amžių. Normaliais metais paprastai įvyko 4 konvergencijos momentai, du saulėgrįžos ir du lygiadieniai. Dygstančių puotų metas, Ganor. Buvo septynių dienų savaitės planavimo priemonė, kuri atitiko savaitės pabaigoje ir pradžioje vykusią ceremoniją, tai yra tas pats. Žemėje visi garbinimai buvo modeliuojami pagal žemės ūkio kalendorių. Gimimai ir mirtys buvo įtraukti į tą patį prisikėlimo kultą. Likusi dalis priklausė nuo kiekvienos profesijos ištraukų, pameistrystės, meistriškumo, kuris būtinai buvo susijęs su įvairiais dievais ir deivėmis. Būtent senąjį modelį reikia pritaikyti šiuolaikiniams laikams.

 

 

 

Etablere en moderne spiritualitet.

Danois

 

 

 

Etablere en moderne spiritualitet. Vi skal forstå og respektere alle de kulturer og stater, der er vokset på den. At sige til en anden "det er nødvendigt at gøre sådan" eller "det er nødvendigt at tænke sådan" er ikke muligt, hver enkelt skal forblive fri i sit indre stærkt. Jeg vil tage et eksempel på et internationalt miljø for ikke at skade nogen: rummet. Et nyt miljø, hvor alt er tilbage. Dette er blot et eksempel på, hvad der naturligvis kunne gøres, som du normalt vil tro det. Så lad os tage en lille højde, inspirere verden af marine cosmo-Nautes ... af universet. For at overveje den uendelighed, du er nødt til at fokusere på dig selv, skal du sidde godt i din kapsel, hvis du ikke har fødderne på jorden. Organiser dig selv omkring mindet om jordbelysning og projicer dig selv i et univers, der ikke er lavet naturligt for os. At stille spørgsmålet om, hvorfor og hvordan denne humanitetsmission i rummet. Der er kun ét svar, bortset fra tekniske og videnskabelige overvejelser, har de store himmelrejser kun et endeligt mål: at udbrede livet, i alle dets former, hvis det er muligt. Vi må betragte den rumlige mikrokosmos som et frø, der indeholder alle livets ingredienser. Bortset fra at disse livsformer skal være komplementære, planterne tager sig af dyrene, dyrene konjugerer med mennesker. En osmose og en forståelse, en våbenhvile mellem de former, der føder på hinanden ... i sidste ende er det også det, vi leder efter på jorden. Det vil være nødvendigt at stille de rigtige spørgsmål, beregne dets fremskrivninger så nøjagtigt som muligt ved at acceptere 0,5% af usandsynlige begivenheder, 0,5% på omfanget af rumrejser, det er enormt. Risiko og acceptabelt. Der vil i dette frø være behovet for en vellykket tanke, vejen til at skabe og udvikle sig mest retfærdigt, hvilket svarer bedst til mediet. Så disse Cosmo-Nautes vil have dette behov for at skabe et tanketræ, ligesom os, men på en anden måde. Helt åbent, kreativt og mindesmærke, hvis centrum ville være kroppen eller den menneskelige hjerne (jeg tror ikke på kunstig intelligens uden følelser. Det vil være nødvendigt at overveje de kropslige behov, sove, spise, seksualitet. Og åndelige følelser, deres mestring i definitionen af, hvad vi synes at være, læringen af et nyt liv, af flerheden af livsformer. reflektere over helheden i et flerårigt vitalt miljø. At skabe en intellektuel åbning mod uendelighed er en naturlig disposition for de levende over tid gradvist. En spiritualitet, hvor mesteren og lærlingen er en. At opretholde tanken og glæden ved at forstå, at gøre. En evolutionær normalitet, men uden afvisning af det utænkelige. I virkeligheden er det, hvad vi altid har forsøgt at gøre på jorden på trods af tidligere fejltagelser. Kraftige mænd og kvinder har foretrukket obskurantisme for at ødelægge videnskaben og dermed privilegere deres personlige guddommelighed. Og menneskeheden har mistet tusinder af år af evolution på grund af dem. En af de ting, der skal understreges, er at tro er lysende, det er det perfekte synonym for sandhed som et enkelt ord, helhed og tro. Mørket har intet at gøre for at skabe reel åndelighed. Der er drømme, intethed og osmose. Og det er ikke det samme. Hvis vi udelukker eksistentielle spørgsmål, bliver vi nødt til at acceptere det faktum, at vi er en del af en "stor helhed". Derfra er det kun tilbage for os at fortælle os selv, at miljøet, uanset hvad det er, afhænger af drømme, af det mulige og af virkeligheden. I disse mellemrum er det mennesket, der vil bygge bro mellem universets umiddelbare og ubegribelige dybde. Det er han, der, uden at blive gud, vil udbrede livet. Evighedsteorien, dens praksis også, er det mennesket, der kan gøre det gennem sin mission: at blive genfødt et andet sted. Takket være beregningen af tid og korrekt brug af genanvendelige materialer. Som vi gør på jorden, uendeligt genbrug af de samme atomer til at bygge nye kroppe til os selv. Det er på grund af overvejelser som disse, takket være dem, at vi laver vores tanker. At udvikle. Ceremonier. Når den interstellære rejse begyndte at tage mit eksempel, begyndte den første, der ville blive født på jorden, voksende åndeligt i deres nye miljø, føde børn og derefter før eller senere ville ende med at "passere masken" til unge, der voksede op . Det er en lang tur som denne. Det er her, en ny betingelse vises, og et andet behov opfyldt af åndelighed: strukturering af en ung ånd. Et sted, der kræver vigtige ansvarsområder, bør man ikke gå glip af det. Gennem hele sit menneskeliv skal den socialt ansvarlige person indpodes i ham en måde at sætte pris på omverdenen, hvad der omgiver ham. Hvis deter ikke færdig bliver "Djeuns" ... igen slave af hans primære instinkter. Hans blinde animation har forrang over hans kontrollerede tænkning. Og det er seriøst. Det producerer skadelige effekter som dem, du kan se på tv lige nu. En ubebygget ung person er barbar. Dette er grunden til, at der altid har været forskellige Druidiske ceremonier spredt gennem hele livet, hver svarende til en passage mellem hver tidsalder. Fra barndom til barndom, derefter til ungdomsårene og derefter til voksenalderen. Dette er strukturerende ceremonier. Og de giver alle en solid identitet. En af de vigtigste ting i det sociale liv i verden. I vores tid, hvis du ikke ser vores samfunds fremtid, er det fordi disse symbolske passager er begravet. Intet mere strukturerer ungdommens ideer og derfor kan fremtiden ikke længere projiceres. Tilgængelighedsfaciliteter til disse ceremonier skal sættes på plads igen. Frit naturligvis gratis og på den mest moderne måde, fordi denne slags organisation skal vare i århundreder. Vi elsker og respekterer naturen, men er ikke kandidater til det primære liv. At udvikle. Dagens, årets og livets ceremonier. Det er klart, at en kultpraksis finder sted gennem cyklusser. Jeg bevarer tre vigtigste, cyklussen på en dag, et år og et liv. Alt startende med en mørk, åndelig halvperiode, derefter en stor lysperiode og endelig endnu en mørk halvperiode. Dette svarer til Néman-Iacos halskæden. Da vi kom ind i vandmanden, har de to mørke halvperioder at gøre med vand eller vandlevende væsener (eller blot to bolde). Det er de to ender af halskæden, den der bærer den er ansvarlig for tilsyn med ceremonierne. Det kan være lavet af ethvert stabilt metal. Guld, sølv, bronze, rustfrit stål ... osv. Det er et symbol på evigheden, og derfor må metallet ikke blive ødelagt. Da nogle ritualer finder sted direkte derhjemme, er det ikke nødvendigvis obligatorisk at eje halskæden personligt. Vores forfædre holdt små statuetter hjemme og uden tvivl ornamenter dekoreret med religiøse motiver. (Hvad har det også fundet på mønter). Der er intet helvede med os, statuetterne henvises til de tre riger, lidenskabelig, kropslig-jordisk, åndelig-guddommelig. Livet begynder i barndommens tåger, året begynder i sæsonbestemte tåger, og dagen begynder mellem mørk nat og daggry. Hvilket giver dig positioneringen (på tidspunktet for de første tre ceremonier hver dagligt-årligt-liv) Vi kan kalde det livets tre begyndelser. Der kommer stadig den lysende periode, der er dedikeret med os til det fysiske liv. Fri i hans tanke, fri i hans forskellige ceremonier). Derefter er der tre andre ceremonier i den åndelige verden ved livets aften, ved årets afslutning ved solnedgang. Så det gør to ceremonier om dagen, to om året og to for hver vital periode, disse er de vigtigste. NB: et gallisk liv svarer til et saitlo, gallisk århundrede på 30 år. Hvis du levede mere end 60 år, betyder det, at du vil have levet mere end to livstider. De nye druider udfører vigtige ceremoniaftener i årenes løb, men i antikken, hvis jeg henviser til Coligny-kalenderen, fandt disse otte ceremonier sted to gange i århundredet, lyse og mørke. I det normale år var der normalt 4 konvergensmomenter, de to solstice og de to equinoxes. En tid med spirende fester, Ganor. Der var en syv-dages ugentlig planlægger, der svarede til en ceremoni i slutningen og begyndelsen af ugen, det er det samme. På jorden var al tilbedelse modelleret efter landbrugskalenderen. Fødsler og dødsfald blev inkluderet i den samme opstandelseskult. Resten var afhængig af passagerne, lærlingeuddannelserne, beherskelsen af hvert erhverv, som nødvendigvis var knyttet til forskellige guder og gudinder. Det var den gamle model, der skal tilpasses til moderne tid.

 

Установите современную духовность.

Russe

 

Установите современную духовность. Мы должны понимать и уважать все культуры и государства, которые выросли на нем. Сказать кому-то другому «нужно так делать» или «нужно так думать» невозможно, каждый должен оставаться свободным в своем внутреннем мире. Я возьму в качестве примера международную среду, чтобы никому не навредить: космос. Новая среда, где все еще предстоит сделать. Это всего лишь один пример того, что можно было бы сделать, как вы обычно думаете. Так что давайте возьмем немного высоты, вдохновим мир морских космо-наутов ..... Вселенной. Чтобы принять во внимание необъятность, вам нужно перефокусировать внимание на себя, хорошо сядьте в капсуле, если вы не стоите на земле. Организуйте себя вокруг памяти о земных сияниях и спроецируйте себя во вселенную, которая не создана для нас естественным образом. Чтобы задать вопрос, почему и как эта миссия человечества в космосе. Есть только один ответ, помимо технических и научных соображений, великие небесные путешествия имеют только одну конечную цель: по возможности распространять жизнь во всех ее формах. Мы должны рассматривать пространственный микрокосм как семя, содержащее все составляющие жизни. За исключением того, что эти формы жизни должны дополнять друг друга: растения должны заботиться о животных, а животные сопрягаться с людьми. Осмос и понимание, перемирие между формами, которые питаются друг другом ... в конечном счете, это также то, что мы ищем на Земле. Нужно будет задавать правильные вопросы, максимально точно рассчитывать его прогнозы, принимая 0,5% невероятных событий, 0,5% по масштабам космических путешествий, это огромно. Рискованно и приемлемо. В этом семени будет потребность в успешной мысли, наиболее справедливом способе творить и развиваться, который лучше всего соответствует среде. Таким образом, у этих Cosmo-Nautes будет потребность создать дерево мысли, как и у нас, но другим способом. Полностью открытый, творческий и мемориальный, центром которого будет тело или мозг человека (я не верю в искусственный интеллект, лишенный чувств. Необходимо будет учитывать телесные потребности, сон, еду, сексуальность. И духовные, чувства, их мастерство в определении того, что мы думаем, познание новой жизни, множественности форм жизни. размышлять о целостности вечной жизненной среды. Создание интеллектуального открытия к необъятному - естественная предрасположенность живых со временем, постепенно. Духовность, в которой мастер и ученик едины. Чтобы поддерживать мысль и удовольствие от понимания, от действий. Эволюционная нормальность, но без отказа от немыслимого. По правде говоря, это то, что мы всегда пытались делать на Земле, несмотря на ошибки прошлого. Влиятельные мужчины и женщины предпочитали обскурантизм, чтобы уничтожить науку и тем самым отдать предпочтение своим личным божествам. И человечество потеряло из-за них тысячи лет эволюции. Одна из вещей, на которую следует обратить внимание, - это то, что вера светится, это идеальный синоним истины как единого слова, целого и веры. Тьма не имеет никакого отношения к установлению настоящей духовности. Есть мечты, ничто и осмос. И это не одно и то же. Ускользнув от экзистенциальных вопросов, нам придется признать тот факт, что мы являемся частью «великого целого». Оттуда нам остается только сказать себе, что окружающая среда, какой бы она ни была, зависит от мечтаний, от возможного и от реальности. В этих межземных пространствах именно человек должен преодолеть разрыв между непосредственной и непостижимой глубиной вселенной. Именно он, не становясь богом, будет распространять жизнь. Теория вечности, ее практика также, это человек, который может сделать это с помощью своей миссии: переродиться в другом месте. Благодаря расчету времени и правильному использованию многоразовых материалов. Как и на Земле, мы бесконечно повторно используем одни и те же атомы, чтобы строить себе новые тела. Именно из-за подобных соображений, благодаря им мы создаем свои мыслительные церкви. Разрабатывать. Церемонии. Как только межзвездное путешествие началось с моего примера, первые отправившиеся на берег, родившиеся на Земле, духовно растущие в новой среде, родили детей, а затем рано или поздно в конечном итоге «передали сетку» подрастающим молодым людям. . Это долгое путешествие. Здесь появляется новое условие и другая потребность, удовлетворяемая духовностью: структурирование молодого духа. В месте, где требуются важные обязанности, нельзя его упускать. На протяжении всей своей человеческой жизни социально ответственному человеку необходимо прививать ему способ ценить внешний мир, то, что его окружает. Если этоне сделано, "Djeun's" становится ... снова становится рабом своих первичных инстинктов. Его слепая животность преобладает над контролируемым мышлением. И это серьезно. Он производит вредные эффекты, подобные тем, которые вы сейчас видите по телевизору. Незрелый молодой человек - варвар. Вот почему на протяжении всей жизни всегда проводились различные друидские церемонии, каждая из которых соответствовала переходу между эпохами. От младенчества до детства, затем до подросткового возраста и затем до взрослой жизни. Это церемонии структурирования. И они придают каждому солидную идентичность. Одна из самых важных вещей в общественной жизни в мире. В наше время, если вы не видите будущего наших обществ, то это потому, что эти символические отрывки были похоронены. Ничто больше не структурирует идеи молодежи, и поэтому будущее больше нельзя прогнозировать. Необходимо восстановить доступность для этих церемоний. Бесплатно, конечно, бесплатно и самым современным способом, потому что такая организация должна существовать веками. Мы любим и уважаем природу, но не претендуем на звание главной жизни. Разрабатывать. Обряды дня, года и жизни. Очевидно, что культовая практика имеет циклический характер. Я сохраняю три основных: цикл дня, года и жизни. Все начинается с темного, духовного полупериода, затем великого светового периода и, наконец, еще одного темного полупериода. Это соответствует ожерелью Néman-Iacos. Когда мы вошли в область Водолея, две темные половины периода связаны с водой или водными существами (или просто двумя шарами). Это два конца ожерелья, и тот, кто носит его, отвечает за наблюдение за церемониями. Его можно изготовить из любого прочного металла. Золото, серебро, бронза, нержавеющая сталь ... и т. Д. Это символ вечности, поэтому металл нельзя портить. Поскольку некоторые ритуалы проводятся непосредственно дома, не обязательно владеть ожерельем лично. Наши предки хранили дома небольшие статуэтки и, несомненно, украшения, украшенные религиозными мотивами. (Что еще он нашел на монетах). Нет с нами ада, статуэтки относились к трем сферам: страстному, телесно-земному, духовно-божественному. Жизнь начинается в тумане детства, год начинается в сезонных туманах, а день начинается между темной ночью и рассветом. Что дает вам позиционирование (во время первых трех ежедневных ежегодных церемоний) Мы можем назвать это тремя началами жизни. Наступает еще светлый период, посвященный нам физической жизни. Свободен в своих мыслях, свободен в своих различных церемониях). Затем, вечером жизни, в конце года, на закате, проходят еще три церемонии духовного мира. Итак, это две церемонии в день, две в год и две в жизненный период, это основные. NB: галльская жизнь равна saitlo, галльскому веку 30 лет. Если вы прожили более 60 лет, это означает, что вы прожили более двух жизней. Новые друиды проводят важные церемонии по ночам в течение многих лет, но в древности, если я имею в виду календарь Колиньи, эти восемь церемоний происходили дважды в столетие, светлое и темное. В обычный год обычно было 4 момента схождения: два солнцестояния и два равноденствия. Время прорастающих пиршеств, Ганор. Был семидневный еженедельник, который соответствовал церемонии в конце и в начале недели, это то же самое. На Земле все богослужения основывались на сельскохозяйственном календаре. Рождение и смерть входили в один культ воскресения. Остальное зависело от проходов, ученичества, мастерства в каждой профессии, которая обязательно была связана с различными богами и богинями. Это была старая модель, которую нужно адаптировать к современности.

 

Mametraha toetra ara-panahy maoderina.

Malgache

 

Mametraha toetra ara-panahy maoderina. Tsy maintsy takatsika sy hajaina ny kolontsaina rehetra sy ny fanjakana nivelatra taminy. Raha miteny amin'ny olon-kafa hoe "ilaina ny manao toy izany" na "ilaina ny mieritreritra toy izany" dia tsy azo atao, ny tsirairay dia tokony hijanona ho afaka ao anatiny matanjaka. Haka ohatra tontolo iainana iraisam-pirenena aho mba tsy hanisy ratsy olona: habaka. Tontolo iainana vaovao izay mbola tokony hatao daholo. Ity dia ohatra iray fotsiny amin'ny zavatra azo atao mazava ho azy, araka ny fiheveranao azy matetika. Ka andao haka haavony kely isika, hanome aingam-panahy ny tontolon'ny cosmo-Nautes an-dranomasina ...... Mba hijerena ny halehiben'ny tsy maintsy hametrahanao mifantoka amin'ny tenanao, dia mipetraha tsara ao anaty kapisinao raha tsy manana ny tongotrao amin'ny tany ianao. Alamino ny fahatsiarovanao ny famirapiratan'ny terestrialy ary ampidiro ho lasa tontolo tsy vita namboarina ho antsika ny tenanao. Mametraka ny fanontaniana hoe maninona ary manao ahoana ity iraka maha-olombelona amin'ny habakabaka ity. Iray ihany ny valiny, ankoatry ny fiheverana ara-teknika sy ara-tsiansa, ny dia any an-danitra lehibe dia tsy manana afa-tsy tanjona tokana: ny fampielezana ny fiainana, amin'ny endriny rehetra raha azo atao. Tokony heverintsika ho toy ny voa iray misy ny akora rehetra amin'ny fiainana ny mikrokosmia habaka. Afa-tsy ireo endrika fiainana ireo dia tsy maintsy mifameno, ny zavamaniry mikarakara ny biby, ny biby mifampitohy amin'ny olombelona. Osmosis sy fahatakarana, fifandonana eo amin'ireo endrika mifampihinana ... farany, io ihany koa no tadiavintsika eto an-tany. Ilaina ny manontany ireo fanontaniana mety, mba hikajiana ny vinavinany araka izay azo atao amin'ny fanekena ny 0,5% amin'ireo fisehoan-javatra tsy azo tanterahina, 0,5% amin'ny halehiben'ny fitsangantsanganana an-habakabaka, midadasika izy io. Mampidi-doza ary azo ekena. Hisy amin'ity voa ity ny filàna eritreritra mahomby, ny fomba hamoronana ary hivoarana ara-drariny, izay mifanaraka indrindra amin'ny mpanelanelana. Ka ireto Cosmo-Nautes ireto dia hanana an'io filàna io hamoronana hainteny, toa antsika fa amin'ny fomba hafa. Misokatra tanteraka, mamorona ary mampahatsiahy, ny ivon'izany dia ny vatana na ny ati-dohan'ny olombelona (tsy mino ny faharanitan-tsaina tsy misy fahatsapana aho. Ilaina ny mandinika ny filan'ny vatana, ny torimaso, ny sakafo, ny firaisana ara-nofo. Ary ara-panahy, fahatsapana, ny fahaizany mifehy ny famaritana izay eritreretintsika ho, ny fahalalana fiainana vaovao, ny fahamaroan'ny endrika fiainana. mandinika ny tontolo tontolo iainana maharitra maharitra iray manontolo. Ny fisandohana ny fisokafana ara-tsaina mankany amin'ny fahalebeazana dia fanao voajanahary ho an'ny velona, rehefa mandeha ny fotoana, miandalana. Faham-panahy iray izay misy ny tompony sy ny mpianatra. Mitazona ny eritreritra sy ny fahafinaretan'ny fahatakarana, ny fanaovana. Fomba fanao mivoatra, nefa tsy misy fandavana ny tsy azo eritreretina. Raha ny marina dia io no ezahantsika foana hatao ety an-tany na eo aza ny lesoka taloha. Lehilahy sy vehivavy matanjaka dia nanohana ny obscurantism hanapotehana ny siansa ary noho izany dia manome tombony ireo andriamanitra manokana. Ary ny olombelona dia namoy fivoarana an'arivony taona maro noho ireo. Ny iray amin'ireo zavatra tokony hamafisina dia ny famirapiratan'ny finoana, izy no mitovy dika mitovy amin'ny fahamarinana amin'ny teny tokana sy iray finoana ary tokana. Ny maizina dia tsy misy ifandraisany amin'ny fametrahana ny tena fiainana ara-panahy. Misy nofy, tsy misy ary osmosis. Ary tsy mitovy io. Raha tsy manana fanontaniana misy isika dia tokony hanaiky ny zava-misy fa anisan'ny "zavatra lehibe" isika. Avy any dia mijanona irery amintsika ny milaza amin'ny tenantsika fa ny tontolo iainana, na inona na inona izany, dia miankina amin'ny nofy, amin'ny mety sy amin'ny zava-misy. Amin'ireto toerana midadasika ireto dia ny olombelona no mampitantana ny elanelana eo amin'ny lalina sy ny halalin'ny tontolon'izao rehetra izao. Izy io, izay tsy lasa andriamanitra, no hanaparitaka fiainana. Ny teôria ny mandrakizay, ny fampiharana azy koa, ny olombelona no mahavita azy amin'ny alàlan'ny iraka ampanaovina azy: hateraka indray any an-kafa. Misaotra ny fikajiana ny fotoana sy ny fampiasana marina ireo fitaovana azo ampiasaina indray. Tahaka ny ataontsika eto an-tany, ny fampiasana tsy an-kijanona ireo atôma mitovy mba hananganana vatana vaovao ho antsika. Noho ny fiheverana toa ireny dia isaorana izy ireo ka mahatonga antsika hihevitra ireo fiangonantsika. Mandroso. Lanonana. Raha vantany vao nanomboka naka ny ohatra nataoko ny dia iraisam-pirenena, ny voalohany teraka izay hateraka eto an-tany, mitombo ara-panahy amin'ny tontolo vaovao, dia hiteraka zaza ary avy eo na ho ela na ho haingana dia hiafara amin'ny "famitana ny harato" amin'ireo tanora mihalehibe . Dia lavitra toa izao. Io no misy ny fisehoan-javatra vaovao sy filàna iray hafa tanteraka amin'ny ara-panahy: ny firafitry ny fanahy tanora. Amin'ny toerana mitaky andraikitra lehibe dia tsy tokony halahelo izany ny olona. Mandritra ny fiainany olombelona, ny olona tompon'andraikitra eo amin'ny fiaraha-monina dia mila apetraka ao aminy fomba iray hankasitrahana ny any ivelany, izay manodidina azy. Raha izanytsy vita ny "Djeun's" lasa ... lasa andevon'ny sainy voalohany. Ny fitiavany jamba dia manjaka noho ny fisainany voafehy. Ary matotra izany. Izy io dia miteraka vokatra manimba toa ireo izay hitanao amin'ny fahitalavitra amin'izao fotoana izao. Ny tanora tsy manorina dia barbariana. Izany no antony nisy hatrany ny fombafomba Druidic isan-karazany niparitaka nandritra ny androm-piainana, izay nifanandrify tamin'ny andalana teo anelanelan'ny taona. Manomboka amin'ny fahazazana ka hatramin'ny fahazazana, avy eo amin'ny fahatanorana ary avy eo amin'ny olon-dehibe. Ireo dia lanonam-pandaminana. Ary manome ny tsirairay ny maha izy azy mafy. Iray amin'ireo zava-dehibe indrindra amin'ny fiainana ara-tsosialy eto amin'izao tontolo izao. Amin'izao androntsika izao, raha tsy hitanao ny hoavin'ny fiarahamonintsika, dia satria nalevina ireo andalan-teny an'ohatra ireo. Tsy misy zavatra hafa mandrafitra ny hevitry ny tanora ary noho izany ny ho avy tsy azo vinavinaina intsony. Ireo toerana azo idirana amin'ireo lanonana ireo dia tokony haverina amin'ny toerany. Mazava ho azy fa maimaim-poana, maimaim-poana sy amin'ny fomba maodely indrindra azo atao satria ity karazana fandaminana ity dia tsy maintsy maharitra an-jato maro. Tianay sy hajaintsika ny natiora fa tsy mpilatsaka hofidina ho an'ny fiainana voalohany isika. Mandroso. Lanonana amin'ny andro, taona ary fiainana. Mazava ho azy fa amin'ny alàlan'ny bisikileta no anaovana fombam-pivavahana. Tazoniko ny lehibe telo, ny tsingerin'ny andro, herintaona ary ny fiainana. Manomboka amin'ny vanim-potoana antsasaky ny maizina sy ara-panahy izany rehetra izany, avy eo vanim-potoana manjelanjelatra tsara, ary amin'ny vanim-potoana tapany maizina iray hafa. Izany dia mifanitsy amin'ny rojo Néman-Iacos. Rehefa niditra ny faritry ny Aquarius izahay, ny vanim-potoana antsasaky ny maizina dia misy ifandraisany amin'ny rano na zavamaniry anaty rano (na baolina roa fotsiny). Ireo no faran'ny rojo, ilay mitafy azy no tompon'andraikitra amin'ny fanaraha-maso ny lanonana. Izy io dia azo amboarina amin'ny vy tsy miovaova. Volamena, volafotsy, varahina, vy vy ... sns. Tandindon'ny mandrakizay izy io ary noho izany ny metaly dia tsy tokony holotoina. Satria misy fombafomba sasany atao mivantana ao an-trano, dia tsy voatery ho voatery tompony manokana ilay rojo. Ireo razambentsika dia nitazona sarivongana kely tao an-trano ary firavaka tsy azo lavina fa voaravaka fomba fivavahana. (Inona no hitany koa tamin'ny vola madinika). Tsy misy afobe miaraka amintsika, ireo sarivongana resahina amin'ireo sehatra telo, feno fientanam-po, terrestrial, vatana-panahy. Manomboka eo amin'ny zavona amin'ny fahazazana ny fiainana, manomboka amin'ny zavona amin'ny vanim-potoana ny taona ary manomboka eo anelanelan'ny alina maizina sy ny maraina ny andro. Izay manome anao ny toerana misy anao (amin'ny fotoam-pivavahana telo isan'andro isan'andro-isan-taona) Azontsika antsoina izany hoe ny fiandohan'ny fiainana. Mbola misy ny vanim-potoana mamirapiratra natokana ho antsika amin'ny fiainana ara-batana. Maimaimpoana ao an-tsainy, maimaimpoana amin'ny lanonana isan-karazany). Ary amin'ny harivan'ny fiainana, amin'ny faran'ny taona, amin'ny filentehan'ny masoandro, dia lanonana telo hafa amin'ny tontolon'ny fanahy. Ka izany dia manao lanonana roa isan'andro, roa isan-taona ary roa isaky ny vanim-potoana lehibe, ireo no lehibe indrindra. NB: ny fiainana Gallic dia mitovy amin'ny saitlo, taonjato 30 taona Gallic. Raha niaina 60 taona mahery ianao dia midika izany fa niaina mihoatra ny roa androm-piainana ianao. Ireo druida vaovao dia manao lanonana lehibe mandritra ny taona maro ao anatin'ny taona maro, fa amin'ny andro fahagola raha miresaka ny kalandrie Coligny aho, ireo lanonana valo ireo dia nitranga in-droa isan-jato, mazava sy maizina. Tamin'ny taona ara-dalàna dia nisy fotoana 4 nifanarahana matetika, ny solstice roa ary ny equinoxes roa. Fotoana fety mitsimoka, Ganor. Nisy planner fito andro isan-kerinandro izay mifanitsy amin'ny lanonana amin'ny faran'ny herinandro sy ny fiandohan'ny herinandro, dia mitovy ihany. Etsy an-tany, ny fivavahana rehetra dia natao maodely tamin'ny kalandrie fambolena. Ny fahaterahana sy ny fahafatesana dia tafiditra tao amin'ilay fivavahana tamin'ny fitsanganana tamin'ny maty ihany. Ny ambiny dia niankina tamin'ny andalan-teny, ny fampianarana, ny fifehezana ny asa tsirairay izay voatery nifandray tamin'ny andriamanitra sy andriamanibavy samihafa. Io ilay maodely taloha izay tsy maintsy ampifanarahana amin'ny vanim-potoana maoderina.